به گزارش ایسنا، این مستندساز در میان مخاطبان عمومی چندان شناختهشده نیست، اما فیلمسازی بود که جوایز متعددی دریافت کرده و از او بهعنوان یکی از برجستهترین فیلمسازانی یاد میشود که از آمریکای لاتین برخاستهاند.
مستند «نبرد شیلی» ساخته گازمن، حکومت سالوادور آلنده رییسجمهور پیشین شیلی را تا زمان ترور او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ دنبال میکند و به تصویر میکشد.
پس از آنکه آگوستو پینوشه با یک کودتا قدرت را به دست گرفت، گازمن دستگیر شد و تحت اعدام ساختگی قرار گرفت. او بعدها چندین فیلم ساخت که به روشنتر شدن تاریخ معاصر کشورش کمک کرد.
در سال ۲۰۱۰، یکی دیگر از فیلمهای گازمن با عنوان «نوستالژی برای نور» در جشنواره کن به نمایش درآمد. گازمن پس از ترک شیلی در سال ۱۹۷۳، به تبعید به کوبا، اسپانیا و سپس فرانسه رفت، اما همچنان توجه خود را متوجه شیلی نگه داشت.
آخرین مستند او «کشور خیالی من» بود که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. این فیلم درباره شورش مردمی گستردهای بود که در سال ۲۰۱۹ شیلی را تحت تاثیر قرار داد.
پاتریشیو گازمن در سال ۱۳۹۹ با چهاردهمین جشنواره بین المللی «سینماحقیقت» همکاری داشت و مسترکلاس مستندسازی برگزار کرد.
انتهای پیام
