به گزارش ایسنا، کرمر ۶۱ ساله، در سال ۲۰۱۹ به همراه «استر دوفلو» و «آبهیجیت بانرجی» به دلیل رویکرد تجربی‌شان در کاهش فقر جهانی، برنده جایزه نوبل اقتصاد شد. او پیش از این در دانشگاه هاروارد به تدریس اقتصاد مشغول بود.

او جانشین «ایندرمیت گیل» می‌شود که ماه گذشته بازنشسته شد و کار خود را در این سمت جدید از اول اکتبر، اندکی پیش از برگزاری نشست‌های سالانه بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در بانکوک تایلند آغاز می‌کند.

کرمر به دلیل استفاده از تحقیقات دقیق برای ابداع راه‌حل‌های نوآورانه جهت حل مشکلات دنیای واقعی شهرت دارد. او اغلب برنامه‌هایی را اجرا کرده که به کشاورزان خرد کمک کرده و دسترسی میلیون‌ها نفر به واکسن و برنامه‌های بهداشتی مدارس را فراهم ساخته است.

«آجای بانگا»، رئیس بانک جهانی، در بیانیه‌ای گفت: «مایکل دوران حرفه‌ای خود را نه تنها صرف شناسایی راهکارهای موثر در حوزه توسعه، بلکه صرف اثبات کارایی آنها در مقیاس وسیع کرده است و این دقیقا همان نوع تفکری است که ما به آن نیاز داریم. او در زمانی به ما می‌پیوندد که جهان برای مقابله با فوری‌ترین چالش‌های توسعه‌ای خود از جمله ایجاد مشاغلی که پاسخگوی آرزوهای بیش از ۱.۲ میلیارد جوانی باشد که در دهه پیش رو به سن کار می‌رسند، به راه‌حل‌های جسورانه نیاز دارد.»

کرمر در شرایطی به این بانک می‌پیوندد که کشورهای در حال توسعه با مشکلاتی نظیر افزایش نرخ بهره و بالا رفتن قیمت انرژی دست‌به‌گریبان هستند. این چالش‌ها در حالی بروز کرده‌اند که کمک‌های رسمی توسعه‌ای در سال ۲۰۲۵ با کاهشی ۲۳ درصدی مواجه شده است؛ رقمی که شدیدترین افت ثبت ‌شده در تاریخ محسوب می‌شود و آمریکا سهم عمده‌ای در آن داشته است.

او نخستین اقتصاددانی است که با داشتن جایزه نوبل به این بانک می‌آید. سایر اقتصاددانان، از جمله «جوزف استیگلیتز» و «پل رومر»، پس از پایان دوره تصدی خود به عنوان اقتصاددان ارشد، موفق به دریافت این افتخار شده بودند.

کرمر در حال حاضر مدیریت «آزمایشگاه نوآوری در توسعه» (Development Innovation Lab) در دانشگاه شیکاگو را بر عهده دارد و تحقیقاتش در این موسسه، بر نوآوری در حوزه‌های آموزش، بهداشت، آب، امور مالی و کشاورزی در کشورهای در حال توسعه متمرکز بوده است.

او در بیانیه‌ای گفت: «گروه بانک جهانی از ظرفیت پژوهشی عظیمی برای تدوین و آزمودن راه‌حل‌های نوآورانه جهت حل مشکلات توسعه برخوردار است و همچنین توان عملیاتی لازم برای گسترش مقیاس این راهکارها و بهبود زندگی مردم را در اختیار دارد. جهان با چالش‌های عظیمی روبروست، اما فناوری‌های نوین فرصت‌هایی را برای تقویت رشد فراهم می‌کنند.»

کرمر همسر «ریچل گلنرستر»، اقتصاددان انگلیسی است که پیش از آنکه در سپتامبر ۲۰۲۴ به ریاست «مرکز توسعه جهانی» در واشنگتن منصوب شود، سابقه فعالیت در دولت انگلیس و صندوق بین‌المللی پول را در کارنامه خود داشت.

هر دوی آنها در سال ۲۰۰۹ و هم‌زمان با آغاز به کار گروه غیرانتفاعی «بخشیدن آنچه می‌توانیم» (Giving What We Can)، به آن پیوستند؛ گروهی که بیش از ۱۰ هزار عضو آن متعهد شده‌اند ۱۰ درصد از درآمد خود را به خیریه‌های مؤثر اهدا کنند.

او در سال ۲۰۱۰ یکی از بنیان‌گذاران «صندوق سرمایه‌گذاری‌های نوآورانه در توسعه» (Development Innovation Ventures) بود که تحت مدیریت «آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده» (USAID) فعالیت می‌کرد و سال گذشته، اندکی پس از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، تعطیل شد.

بر اساس گزارش رویترز، کرمر که در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه «نبوغ» مک‌آرتور شده، عضو «آکادمی ملی علوم» و عضو پیوسته «آکادمی هنر و علوم آمریکا» است.

انتهای پیام