مجید جعفری در گفت‌وگو با ایسنا و با اشاره به اینکه آلزایمر یک بیماری تخریب‌کننده نورون‌های مغز است، اظهار کرد: مهمترین علامت برجسته این بیماری، اختلال حافظه کوتاه‌مدت است، اما زمانی می‌توان اختلالات شناختی را جدی‌تر تلقی کرد که حافظه و سایر عملکردهای فردی و شغلی را تحت تأثیر قرار دهد، آلزایمر معمولا در سنین بالا بروز می‌کند، اگرچه مواردی از بیماری در سنین پایین‌تر، به‌ ویژه در انواع ژنتیکی، نیز مشاهده می‌شود.

این متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب(نورولوژی) افزود: در بررسی‌های پاتولوژیک مغز افراد مبتلا به آلزایمر، تجمع پلاک‌های آمیلوئید( تجمع پروتئین) در خارج سلول و تغییرات نوروفیبریلاری در داخل سلول مشاهده شده است که در نهایت این تغییرات، موجب اختلال در متابولیسم نورون‌ها و سلول‌های مغزی می‌شود.

وی با بیان اینکه فراموشی طبیعی با آلزایمر تفاوت دارد، ادامه داد: با افزایش سن یا در افرادی که مشغله زیادی دارند، ممکن است میزان تمرکز کاهش پیدا کند و فرد برخی مسائل را فراموش کند، اما در آلزایمر، اختلال حافظه به مرحله‌ای می‌رسد که عملکرد شغلی یا فردی فرد را مختل می‌کند، برای نمونه، ممکن است فردی که شغل تخصصی دارد، به دلیل اختلالات شناختی دیگر نتواند وظایف شغلی خود را به‌درستی انجام دهد یا در زندگی فردی با مشکلاتی مانند فراموش کردن آدرس‌ها، اختلال در کلمه‌یابی یا اختلالات تکلم مواجه شود.

جعفری با اشاره به مفهوم اختلال شناختی خفیف (MCI)، گفت: در درجات خفیف‌تر اختلالات شناختی، تا زمانی که عملکرد فرد دچار مشکل نشده باشد، نمی‌توان آن را آلزایمر یا زوال عقل تلقی کرد، زوال عقل زمانی مطرح می‌شود که دست‌کم دو مورد از ساختارهای اصلی مغز مانند حافظه، شناخت و تکلم دچار اختلال شود و آلزایمر یکی از مهم‌ترین علل زوال عقل به شمار می‌رود.

این متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب همچنین در خصوص سن بروز آلزایمر، اظهار کرد: این بیماری معمولاً در افراد بالای ۶۰ تا ۶۵ سال دیده می‌شود و هرچه سن افزایش پیدا کند، احتمال ابتلا نیز بیشتر می‌شود، به‌گونه‌ای که طبق مطالعات صورت گرفته، در سنین بالای ۹۰ سال، میزان ابتلا می‌تواند به حدود ۵۰ درصد رسیده است، مواردی از آلزایمر در افراد زیر ۶۵ سال نیز ممکن است رخ دهد که در این موارد، به‌ خصوص در بروز بیماری در سنین پایین‌تر، احتمال نقش عوامل ژنتیکی مطرح است.

جعفری با بیان اینکه کمتر از دو درصد موارد آلزایمر ژنتیکی است، گفت: ژنی در بدن وجود دارد که می‌تواند با ابتلا به آلزایمر ارتباط داشته باشد، اما موارد ژنتیکی بخش کوچکی از موارد این بیماری را تشکیل می‌دهند.

وی با اشاره به علائمی که خانواده‌ها باید نسبت به آن حساس باشند، تصریح کرد: آلزایمر معمولاً ابتدا با اختلال حافظه کوتاه‌مدت خود را نشان می‌دهد و فرد ممکن است اتفاقاتی را که به‌تازگی رخ داده است، فراموش کند.

این متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، اختلال در کلمه‌یابی را از دیگر علائم احتمالی آلزایمر دانست و ادامه داد: برخی افراد ممکن است در پیدا کردن کلمه موردنظر خود دچار مشکل شوند و در برخی دیگر، علائمی مانند گوشه‌گیری، کمتر صحبت کردن، بدبینی، پرخاشگری، اضطراب، استرس و بی‌قراری مشاهده شود که با پیشرفت بیماری، اختلالات شناختی و تکلم می‌تواند بیشتر شود و در مراحل پیشرفته‌تر حتی علائمی مانند تشنج و اختلالات حرکتی نیز ممکن است بروز کند.

وی تصریح کرد: در آلزایمر، مشکل فراتر از کاهش تمرکز است و عملکرد فرد در حوزه‌های مختلف دچار اختلال می‌شود، به‌گونه‌ای که ممکن است نتواند سر کار حاضر شود یا مسئولیت‌هایی را که پیش از این بر عهده داشته، انجام دهد.

جعفری د ادامه با بیان اینکه آلزایمر در حال حاضر درمان قطعی ندارد، اظهار کرد: با وجود مطالعات متعدد، علت بیماری هنوز به‌طور دقیق مشخص نشده و درمانی که بتواند به‌طور کامل از پیشرفت آن جلوگیری کند، شناخته نشده است، هرچند توصیه‌هایی برای کاهش احتمال ابتلا و مراقبت از بیماران وجود دارد.

این متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب با بیان اینکه رژیم غذایی سالم تاثیر بسزایی بر کاهش ابتلا به بیماری آلزایمر دارد، ادامه داد: در یکسری از مطالعات انجام گرفته بر روی بیماری آلزایمر، گفته شده است این بیماری با چربی‌ خون و... ارتباط مستقیم دارد، اما مطالعات دیگری این موارد را نقض و به موارد دیگری همچون ارتباط زندگی پر تحرک با کاهش آلزایمر اشاره کرده‌اند.

جعفری در خصوص مراقبت از بیماران مبتلا به اختلالات شناختی از جمله آلزایمر نیز گفت: در مراحل خفیف، با تشخیص صحیح می‌توان اقدامات دارویی و توصیه‌هایی را برای خانواده در نظر گرفت و لازم است ارتباط خانواده با فرد بیشتر باشد و تا حد امکان، کارهای شخصی و فردی خود را انجام دهد و مسئولیت‌هایش را بر عهده بگیرد، اما با پیشرفت بیماری ممکن است فرد به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشد و لازم باشد فردی برای مراقبت از او در نظر گرفته شود تا از گم شدن وی جلوگیری شود و مراقبت بیشتری در منزل صورت گیرد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: درجه بیماری و شدت علائم آلزایمز در انتخاب دارو و نحوه مراقبت از بیمار مؤثر است و اگر فردی در خانواده با اختلالات حافظه مواجه شده، بهتر است به متخصص مغز و اعصاب یا روانپزشک مراجعه کند و مورد ارزیابی و تست‌های شناختی قرار گیرد.

انتهای پیام