شهیدان با خون خود، درخت تنومند انقلاب را آبیاری کردند و جانبازان و آزادگان با جسم زخمیشان، نشان دادند که سند زنده ایستادگی و فداکاری هستند.
این ایستادگی هنوز به پایان نرسیده، چرا که مردم مبعوث شده با حضور در میادین و خیابانها و با ایستادگی در برابر استکبار جهانی، راه امام شهید و شهدای دفاع مقدس را ادامه دادند.
مجید شریفی رزمنده و جانباز جنگ هشت ساله در گفتوگو با ایسنا با اشاره به دوران جنگ اظهار کرد: سال ۱۳۶۵ و در سن ۱۵ سالگی وارد جبهه شدم و به مدت ۱۱ ماه در جنگ و عملیات کربلای چهار و پنج حضور داشتم. در عملیات کربلای چهار از خاک ایران و رود اروند به خاک عراق وارد شدیم که موفقیت آمیز نبود و با شکست مواجه شد. ورود به جنگ در آن سن وظیفه دینی، میهنی، شرعی و انقلابی من بود.
وی با اشاره به تفاوت های جنگ ۸ ساله با جنگ امروزه گفت: جنگ هشت ساله جنگ خاکی بود؛ عراق به ایران با هدف گرفتن شهرها حمله کرد که در ابتدا موفقیت آمیز بود. این جنگ اخیر با حمله به ملت، زیرساختها، منازل مسکونی، پلها و جادهها همراه است.
این رزمنده ادامه داد: این جنگ با هدف تغییر مسیر نظام همراه است اما جنگ هشت ساله با هدف گرفتن خاک ایران بود و عراق گفته بود که به دنبال تسخیر خوزستان است. در جنگ هشت ساله مردم عادی به جبههها رفتند و با دشمن جنگیدند اما این جنگ متفاوت است و مردم باید خیابان ها را نگه دارند و پرچم به دست باشند تا نیروها بتوانند کار خود را انجام دهند.
شریفی بیان کرد: مردم باید صبور باشند و با اعتراض به گرانی در زمین دشمن بازی نکنند. هدف دشمن این است که مردم از گرانی و جنگ خسته شوند و به دولت فشارآورند تا به انجام مذاکرات بدون شرط روی آورد و تسلیم شود.
وی افزود: در دوران جنگ هشت ساله مردم ثروت آنچنانی نداشتند و با فرستادن فرزندان خود برای ورود به جبهه، به جنگ کمک میکردند. برای مثال برادر من در جنگ هشت ساله شهید شد، خودم در جنگ شرکت کردم، پدر من ۸۰ ماه در جنگ حضور داشت.
این جانباز جنگ ۸ ساله گفت: مردم با اهدای مواردی مانند پول، تخم مرغ، پتو یا موارد دیگر به جنگ کمک میکردند یا حتی با ماشین کمکهای خود را ارسال میکردند. ممکن بود یک خانواده تمام پسران خود را راهی جنگ کند اما مردم در این جنگ با حفظ خیابانها و بالا نگه داشتن پرچمها میتوانند به پیروزی کمک کنند.
انتهای پیام
