بوستانهای محلهای کوچک در ایلام، برخلاف پارکهای بزرگ شهری، بهدلیل وسعت کم و قرار گرفتن در اولویتهای پایین نگهداری، بهتدریج به فضاهایی رهاشده تبدیل شدهاند؛ چمنهای خشک، تجهیزات شکسته، تخلیه نخاله و در برخی موارد تجمع معتادان، این فضاها را از کارکرد اصلی خود یعنی محل بازی کودکان، گفتوگوی همسایگان و تنفس محله دور کرده است.
این وضعیت در حالی است که سرانه فضای سبز ایلام پایینتر از استانداردهاست و بسیاری از محلهها تنها همین بوستان کوچک را در دسترس دارند. کارشناسان ریشه مشکل را در نبود برنامه جامع نگهداری، کمبود اعتبار و نظارت ضعیف میدانند و مسئولان شهری از ساماندهی و رفع مشکلات سخن میگویند؛ اما تا زمانی که بودجه نگهداری، نظارت مستمر و مشارکت محلهای در اولویت قرار نگیرد، وعدهها تغییری در زندگی روزمره ساکنان ایجاد نخواهد کرد.
احسان رضایتی یکی از شهروندان محله مبارزان ایلام در خصوص وضعیت این بوستانها به ایسنا گفت: این بوستانها باید توسط شهرداری و کمک مردم محله احیا شوند اما ارادهای از سوی شهرداری برای رسیدگی به آنها دیده نشد.
رحمان حیرانی از ساکنان محله زمین شهری نیز به وضعیت چمن و سیمای نامناسب بوستانهای محلهای انتقاد و بیان کرد: این مکان شبها پذیرای تعداد زیادی از مردم محله است به نوعی تنها پارک و فضای سبز این محله محسوب میشود.
کبری عزیزی دانشآموخته دکترای علوم و مهندسی جنگل در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: مشکل فراتر از نگهداری بوستانهای محلهای است، در ایلام کمبود فضای سبز بهشدت احساس میشود و نیاز است تا مجموعه شهرداری با یک برنامه جامع، شهر ایلام را از وضعیت خستهکننده رها کند.
وی افزود: سرانه بوستانهای شهر ایلام تنها ۲.۵ مترمربع است که بسیار کمتر از استانداردهای تعیینشده محسوب میشود، توزیع این فضاها در سطح شهر متوازن نیست؛ به طوری که تمرکز آنها در نیمه شمالی شهر بیش از جنوب و مرکز است و یکسوم جمعیت شهر در حوزه دسترس مطلوب بوستانها قرار ندارند. اختلاف سرانه دسترسی به بوستانها در سطح شهر تا حدود ۱۰ برابر میرسد.
عزیزی بیان کرد: در چنین وضعیتی، پارکهای محلهای کوچک، بسیار مهم هستند و باید در اولویت شهرداری باشد.
وی بیان کرد: به نظر میرسد ریشه رهاشدگی بوستانهای کوچک محلهای در دو مسئله نهفته است نخست، کمبود اعتبارات نگهداری این اماکن و دوم، نبود نظارت مستمر بر بوستانهای کوچک؛ بوستانهایی که بهدلیل وسعت کم، در اولویت برنامههای عمرانی و نگهداری قرار نمیگیرند و بهتدریج به فضاهایی بیاستفاده و حتی ناامن تبدیل میشوند. در بسیاری از محلهها، این بوستانها تنها فضای سبز در دسترس ساکنان هستند و رها شدن آنها مستقیماً بر کیفیت زندگی مردم تأثیر میگذارد.
بوستان محلهای کوچک، برخلاف پارکهای بزرگ شهری، نقشی متفاوت در زندگی روزمره محله دارد؛ محل بازی کودکان، گفتوگوی همسایهها و تنفس در میان ساختوسازهای بیوقفه است و رها شدن آنها یعنی از دست رفتن همین نقش ساده اما حیاتی.
بوستانهای کوچک در محلاتی نظیر زمین شهری ( مدرس)، حر، مبارزان، هانیوان، بلوار نماز و ... وجود دارد.
انتهای پیام
