به گزارش ایسنا، به نقل از الجزیره، دانشگاه لاولی پروفشنال در شهر فاگوارا روز دوشنبه اعلام کرد که دانشجویان در صورت تمایل میتوانند با هماهنگی والدین یا سرپرستان خود، در مدت تعطیلی به شهر محل سکونتشان بازگردند. همچنین از دانشجویانی که در دانشگاه میمانند، خواسته شده است برای حفظ امنیت خود در خوابگاهها یا محل اقامتشان بمانند و از رفتوآمدهای غیرضروری خودداری کنند.
این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که اعتراضات دانشجویان در روز یکشنبه به درگیری با پلیس و تخریب اموال در محوطه دانشگاه انجامید. بر اساس گزارش رسانههای محلی، معترضان با پرتاب سنگ، شیشههای ساختمانها را شکستند و برخی خودروها، از جمله خودروهای پلیس، را تخریب کردند. همچنین گروهی از دانشجویان با مسدود کردن یک بزرگراه در نزدیکی دانشگاه، اعتراض خود را گسترش دادند.
ماجرا پس از انتشار مطالبی در شبکههای اجتماعی درباره تجاوز به یک دانشجوی دختر در محوطه دانشگاه آغاز شد. برخی از این مطالب همچنین مدعی بودند که این دانشجو پس از حادثه خودکشی کرده است؛ ادعایی که در کنار گزارشهای مربوط به تجاوز، واکنشهای گستردهای را در پی داشت. پلیس اعلام کرده است که تحقیقات درباره این حادثه ادامه دارد، اما هویت دانشجوی موردنظر هنوز مشخص نشده است.
در مقابل، مونیکا گولاتی، مسئول ثبت دانشگاه، وقوع تجاوز را رد کرده و گفته است که ادعاهای مطرحشده صحت ندارند. او انتشار این اطلاعات را تلاشی هماهنگ برای خدشهدار کردن اعتبار دانشگاه توصیف کرده است. در ادامه، سه دانشجوی دختر که در همان ساختمانی سکونت داشتند که گفته میشود حادثه در آن رخ داده است، در ویدئویی در کنار گولاتی ظاهر شدند و اظهارات او را تایید کردند. با این حال، شبکه خبری اندیتیوی گزارش داد که در ویدئویی دیگر، همین سه دانشجو گفتهاند به آنها دستور داده شده بود چه اظهاراتی را مطرح کنند. انتشار این ویدئوها بر ابهامات پیرامون پرونده افزوده است.
این اتفاق در شرایطی رخ داده است که موضوع امنیت زنان و مقابله با خشونت جنسی بار دیگر در هند به مسئلهای جدی تبدیل شده است. هفته گذشته صدها دانشجو در دهلی، پایتخت هند، در اعتراض به وضعیت امنیت زنان تجمع کردند. این اعتراضات پس از آن شکل گرفت که یک دختر نوجوان اعلام کرد سه مرد در یکی از پارکهای شهر به او تجاوز کردهاند.
بر اساس آمار اداره ملی ثبت جرائم هند، روزانه بیش از ۸۰ مورد تجاوز به پلیس گزارش میشود. فعالان حقوق زنان معتقدند این آمار کمتر از میزان واقعی است، زیرا بسیاری از قربانیان به دلیل انگ اجتماعی، فشار یا اجبار، از گزارش چنین حوادثی خودداری میکنند.
انتهای پیام
