محسن قبائی در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به ضعف رسانه‌ای در برخی باشگاه‌ها، اظهارکرد: بعضی از باشگاه‌ها رسانه‌ای دارند که هنوز کوچک فکر می‌کنند؛ این در حالی است که وقتی نام تیم‌های خوزستان را می‌شنویم، انتظارمان از آنها یک باشگاه معمولی نیست. پشت نام این تیم‌ها یک استان، یک مجموعه صنعتی بزرگ، یک شهر، یک استان، یک تاریخ ورزشی و میلیون‌ها مخاطب قرار دارد.
او ادامه داد: اما چرا خروجی رسانه‌ای باشگاه‌های لیگ برتری خوزستان هنوز با اندازه و اعتبار آنها فاصله دارد؟ جواب مشخص است زیرا رسانه‌های این باشگاه‌ها بیشتر منتشرکننده هستند تا اثرگذار.
این کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه گفت: یک باشگاه حرفه‌ای قبل از شروع رسمی کارش باید هویت خودش را معرفی کند، اما متاسفانه امسال در تیم‌های ما کمتر شاهد چنین چیزی بودیم. سؤال این است چرا چنین ظرفیتی امسال در این باشگاه‌ها استفاده نشده است؟ چرا هواداران همیشه تفاوت را در دیگر باشگاه‌ها باید احساس کند؟
او بیان کرد: رسانه یک باشگاه بزرگ نباید فقط گزارشگر باشگاه باشد؛ در واقع رسانه حرفه‌ای باید برای باشگاه روایت بسازد. اگر رسانه باشگاه فقط زمانی فعال شود که بازیکنی قرارداد ببندد، تمرینی برگزار شود، بازی تمام شود و مربی مصاحبه کند، پس چه کسی قرار است داستان آن تیم را بسازد؟
قبائی عنوان کرد: مدیریت رسانه باید خودش سوژه تولید کند و باید قبل از اینکه دیگران درباره تیمش حرف بزنند، روایت‌ها را آماده کرده باشد. انتقاد از رسانه‌های باشگاه‌ها به معنی نادیده گرفتن زحمات نیروهای رسانه‌ای نیست. اتفاقاً برعکس؛ وقتی از یک باشگاه بزرگ انتظار بزرگ در نتیجه‌گیری داریم، باید از رسانه آن هم انتظار بزرگ در تولید محتوای خوب داشته باشیم.
او تاکید کرد: تیم‌های ما بیش از آنکه کمبود محتویات و فعالیت‌های رسانه ای داشته باشند، کمبود جسارت رسانه‌ای دارند؛ باشگاه‌های ما فقط محتوا تولید می‌کند، اما از ظرفیت رسانه برای ساختن روایت، ایجاد هیجان، تقویت برند و افزایش ارزش تجاری باشگاه خودشان استفاده نمی‌کنند.
این کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه گفت: امروز مخاطب فوتبال با حجم عظیمی از محتوای حرفه‌ای مواجه است. در چنین فضایی، انتشار یک پوستر ساده یا چند عکس به‌تنهایی نمی‌تواند توجه مخاطب را حفظ کند. رسانه باید دلیل دیده‌شدن داشته باشد.
او بیان کرد: به هر حال مشکل اصلی کمبود محتوا نیست، مشکل، تکرار محتوایی است که قدرت ساختن هیجان، هویت و تمایز برای تیم را ندارد.
انتهای پیام
