به گزارش ایسنا، رسانه‌های انگلیسی افشا کردند که نیروی ویژه هوایی بریتانیا، مخفیانه دو عضو گروهی را که ادعا شده بود شش پلیس نظامی بریتانیایی موسوم به «کلاه‌قرمزها» را در عراق به قتل رسانده بودند، ردیابی کرده و کشت.
روزنامه میل آن ساندی با انتشار این مطلب گزارش داد: در آن زمان، مرگ کلاه‌قرمزها در ژوئن ۲۰۰۳، هفته‌ها پس از سرنگونی صدام، بزرگ‌ترین تلفات نیروهای بریتانیایی در برابر نیروهای دشمن در جنگ عراق بود.
جزئیاتی از این مرگ‌ها در دسترس نیست و به مدت ۲۳ سال تصور می‌شد که قاتلان ادعایی از مرز فرار کردند، اما منابع نیروی ویژه هوایی انگلیس در کتابی فاش کردند که آنها دو نفر از اعضای این گروه را که طبق ادعای آنها در این ماجرا دخیل بودند، پیدا کرده و کشتند.
جزئیات مرگ آنها فاش نشده است اما منابع همچنین فاش کردند که نیروی ویژه هوایی بریتانیا اگر توسط مقامات عالی‌رتبه این کشور متوقف نمی‌شد، جان افراد بیشتری را می‌گرفتند. به نوشته این رسانه، ظاهرا ژنرال‌ها می‌ترسیدند به چالش کشیدن این افراد خیزشی علیه نیروهای بریتانیا در جنوب عراق را برانگیزد.
در همین رابطه، پدر یکی از نظامیان انگلیسی کشته‌شده که بارها دولت لندن را به پنهان‌کاری درباره این مرگ‌ها متهم کرده، گفت که از شنیدن این اقدامات نیروی ویژه هوایی انگلیس در عراق شوکه شده است.
سایر اعضای این نیروی ویژه که ادعا می‌شود پس از یک تظاهرات خشمگین در یک کلانتری در عراق اعدام شدند، شامل گروهبان سایمون همیلتون-جول ۴۱ ساله؛ سرجوخه راسل آستون ۳۰ ساله؛ سرجوخه پاول لانگ ۲۴ ساله؛ سرجوخه بن هاید ۲۳ ساله و سرجوخه تام کیز ۲۰ ساله بودند. ادعا شده است که افسران پلیس عراقی دقایقی پیش از قتل آنها از کلانتری در مجر الکبیر در استان میسان در جنوب عراق فرار کردند.
طبق این گزارش، چند روز بعد، افسران انگلیسی با لباس مبدل به‌عنوان همکاران سوگوار به همان کلانتری مراجعه کردند و پلیس‌های عراقی نام قاتلان ادعایی را در اختیارشان گذاشتند.
یکی از افسران نیروی ویژه هوایی در این کتاب با یادآوری ماموریت مخفیانه مرگبارشان می‌گوید: «باورمان نمی‌شد که فرماندهان بریتانیایی چقدر نسبت به یافتن مسئولان بی‌علاقه بودند. ما کار خودمان را کردیم و شانس آوردیم. اسم آنها را گرفتیم و به دنبال قاتلان رفتیم. اما واکنش فرماندهان در سلسله مراتبمان این بود که "بس کنید، دارید برای ما دشمن‌تراشی می‌کنید."»
خانواده‌های این افسران کشته‌شده همیشه یافته‌های تحقیقات سال ۲۰۰۶ مبنی بر این که مرگ آنها قابل اجتناب نبود را مورد مناقشه قرار داده‌اند.
انتهای پیام
