ریبین بادپر -تهیه‌کننده و کارگردان مستند کوتاه «زمین ما»- که در سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور دارد، درباره چگونگی شکل‌گیری این فیلم گفت: «زمین ما» پروژه پایانی دوره کارشناسی من در رشته تلویزیون و هنرهای دیجیتال در دانشگاه دامغان بود. ابتدا با استاد راهنما تصمیم گرفته بودیم یک مستند پژوهشی درباره تأثیر یادگیری و آموزش هنر بر میزان خلاقیت کودکان و همچنین پیشرفت آنها در تحصیل و دیگر ابعاد زندگی تولید کنیم.
وی ادامه داد: برای این پروژه حدود ۱۰ لوکیشن مختلف را هماهنگ کرده بودیم تا هر روز به یکی از آنها برویم و فیلمبرداری کنیم. اما یک روز که همراه گروه فیلمبرداری برای ضبط یکی از لوکیشن‌ها رفته بودیم، به ما اطلاع دادند که آن روز امکان فیلمبرداری وجود ندارد.
بادپر افزود: از آنجا که تجهیزات را برای همان روز اجاره کرده بودیم، نمی‌توانستیم فیلمبرداری را تعطیل کنیم. بنابراین من همراه عوامل مستند تصمیم گرفتیم در کوچه و خیابان بگردیم و با بچه‌های کار یا هر سوژه‌ای که سر راهمان قرار گرفت، کار را ادامه دهیم.
این کارگردان درباره مواجهه اتفاقی با سوژه «زمین ما» بیان کرد: در همین جست‌وجو به تعدادی از بچه‌ها رسیدیم که برای خودشان یک زمین فوتبال درست کرده بودند، اما توپ نداشتند و با یک قوطی پلاستیکی بازی می‌کردند.
وی بیان کرد: این مستند به جای اینکه شبیه چیزی شود که معمولاً در فیلم‌های مربوط به کودکان کار می‌بینیم و بیشتر فضای ترحم‌برانگیز یا تراژیک دارد، کاملاً به سمت یک فضای کمدی رفت. اتفاقاتی که در جریان فیلمبرداری رخ داد، فرم کار را تغییر داد و نتیجه بسیار زنده‌تر از چیزی شد که تصور می‌کردیم.
این فیلمساز درباره تجربه کار با کودکان گفت: برخورد بچه‌ها با دوربین و وسایل ضبط برای من بسیار جالب بود. آنها برای نخستین‌بار چنین تجهیزاتی را از نزدیک می‌دیدند و شاید پیش از آن فقط نمونه‌هایی از این وسایل را در تلویزیون دیده بودند. همین مواجهه طبیعی، بخش جذابی از تجربه ساخت فیلم بود.
کارگردان «زمین ما» درباره اضافه شدن بخش مستند به جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: من از این موضوع استقبال می‌کنم و به شدت پیشنهاد می‌کنم که این بخش ادامه پیدا کند. فیلم مستند می‌تواند باعث شود تا با دنیای کودک و نوجوان به شکل زنده‌تری آشنا شویم، نه فقط به صورت فرمال، سازمان یافته و در چارچوب‌هایی که از پیش برای آنها تعریف شده است. به نظرم مستند در این زمینه می‌تواند ظرفیت بیشتری داشته باشد و ما را به واقعیت زندگی کودکان نزدیک‌تر کند.
وی درباره نمایش مستندهای کوتاه به شکل کارگاه‌محور و حضور کودکان، نوجوانان و خانواده‌ها در این برنامه‌ها گفت: این موضوع برای من بسیار جذاب است. در اطلاع‌رسانی‌های جشنواره نیز دیده‌ام که قرار است داوران کودک و نوجوان حضور داشته باشند و اساساً بخش زیادی از برنامه‌ها حول محور آنها شکل گرفته است. به نظرم این موضوع فرآیند نمایش آثار را جذاب‌تر می‌کند.
این کارگردان درباره جایزه داوران کودک و نوجوان نیز اظهار کرد: طبیعتاً دریافت جایزه از هیئت داوران اصلی جشنواره ارزشمند است، اما به نظر من اگر فیلم من از نگاه کسی که درباره او فیلم ساخته‌ام یعنی کودکان، اثری شایسته تشخیص داده شود، ارزش بیشتری برای من دارد.
بادپر در پاسخ به این پرسش که «زمین ما» تا چه اندازه می‌تواند با مخاطب کودک و نوجوان ارتباط برقرار کند گفت: حدس می‌زنم بازخورد خوبی از مخاطبان بگیرم، چون در فیلم هیچ تصویر از پیش تعیین‌شده‌ای وجود ندارد. هر چیزی که می‌بینیم زنده و واقعی است و همین موضوع می‌تواند به ارتباط مخاطب با فیلم کمک کند.
وی در پایان تأکید کرد: «زمین ما» کاملاً درباره خود بچه‌هاست و از جنس و نوع زندگی آنها شکل گرفته است. به همین دلیل فکر می‌کنم مخاطب کودک و نوجوان می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند.
انتهای پیام
