دکتر مهدی قمشی در گفتوگو با ایسنا در پاسخ به اینکه آیا حقآبه یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون مترمکعبی تعیینشده برای هورالعظیم، از نگاه قشر دانشگاهی مبنای صحیحی دارد و مورد تایید جامعه علمی است یا نه؟ اظهار کرد: از سال ۱۳۹۷ حقآبه هورالعظیم تعیین و سناریوهای مختلف آن استخراج و از سوی شورای عالی آب به وزارت نیرو ابلاغ شد اما متأسفانه از آن سال به بعد در بیش از نیمی از سالهایی که بررسی کردهایم، به دلیل شرایط اقلیمی و بارندگی، حقآبه در بازه زمانی سالانه محقق نشده است و در بیش از نیمی از سالها با مشکل مواجه شدهایم.
وی افزود: مبادی ورودی آب به هورالعظیم نیز اندازهگیری میشود؛ با این حال این ادعا مطرح است که حقآبه رهاسازی میشود اما به تالاب و پاییندست نمیرسد.
قمشی با اشاره به لزوم تغییر نگاه حکمرانی به تالابها، گفت: واقعیت این است که نگاه به تالابها باید اصلاح شود. در سال ۸۶ در دولت احمدینژاد، وقتی رویکرد خشکاندیشی حاکم شد، سه سال بعد طوفانهای گرد و غبار به سمت اهواز سرازیر شد و فاجعه زیستمحیطی رخ داد. البته پس از آن نیز با ورود پساب به تالاب، وضعیت خشکی کمی بهبود یافت.
عضو هیات علمی دانشکده مهندسی آب و محیط زیست دانشگاه شهید چمران اهواز ادامه داد: تا زمانی که روشنگری و مطالبهگری از پاییندست و لایههای پایین جامعه وجود نداشته باشد، حکمرانی بدون زحمت، بهرهبرداری لازم را از تالاب به نفع خود انجام میدهد و نهایت بهرهکشی از آب و کالا به سمت استخراج پیش میرود.
وی با مقایسه ارزش ذاتی تالابها و درآمد استخراج نفت، گفت: ارزش ذاتی تالابها را از نظر مالی محاسبه و با درآمد استخراج نفت مقایسه کردهام؛ هیچگاه این معادله به نفع نفت نبوده است و همیشه ارزش ذاتی تالاب بیشتر بوده است.
قمشی با اشاره به ادامه فعالیتهای نفتی در هورالعظیم و آغاز پروژهها در میدان نفتی سهراب اضافه کرد: در وضعیت کنونی تالاب هورالعظیم، برداشت نفت مساوی با از دست دادن زندگی تالاب است؛ با این حال، از نگاه من این دو، جمعشدنی هستند اما بیمبالاتی ما نمیگذارد هر دو مسیر ادامه یابد. اگر بخواهیم در سادهترین وجه و ارزانترین حالت بهرهبرداری کنیم، به تالاب آسیب میزنیم و تالاب را نابود میکنیم در حالی که تکنولوژی وجود دارد و بهرهبرداری نفت میتواند بدون صدمه زیاد به تالاب انجام شود.
وی همچنین با اشاره به صدور مجوز اجرای میدان نفتی سهراب، بیان کرد: تنها جایی از تالاب هورالعظیم که هنوز دستنخورده باقی مانده، مخزنهای شماره یک و دو است که اکنون به آن حمله شده است. می توان با فناوری روز، هم نفت را برداشت کرد و هم تالاب را زنده نگه داشت اما مجموعه نفت، زحمت زیاد نمیخواهد و سادهترین راه را انتخاب کرده است.
عضو هیات علمی دانشکده مهندسی آب و محیط زیست دانشگاه شهید چمران اهواز تصریح کرد: ما مخالف بهرهبرداری نفت نیستیم و توسعه باید انجام شود. زندگی و زنده ماندن تالاب هیچ منافاتی با بهرهبرداری نفت ندارد؛ البته اگر بخواهیم به این ارزش ملی بها بدهیم، تناقضی نمیبینم. امیدوارم نگرش حکمرانی به این سمت برود و شروع آن نیز از حوزه نفتی سهراب باشد.
انتهای پیام
