این اثر در ۴ فصل شامل؛ «مبانی نظری وقف و حقوق معنوی»، «نقد و بررسی موانع وقف حقوق معنوی»، «تحلیل و نقد ادله‌ی اثباتی وقف حقوق معنوی»، «نتیجه‌گیری وپیشنهادات» تألیف شده است.
کتاب «وقف دارایی‌های فکری و معنوی» با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، نخستین پژوهش مستقل و نظام‌مند در زبان فارسی است که به بررسی امکان وقف دارایی‌های فکری و معنوی از منظر فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران می‌پردازد.
نویسنده با بازخوانی شروط چهارگانه صحت وقف (مالکیت، عینیت، قبض و تأیید) و نقد هفت دلیل اثباتی موافقان، نشان می‌دهد که نه‌تنها مانع شرعی و عقلی برای وقف این دسته از دارایی‌ها وجود ندارد، بلکه با تفسیری پویا و منطبق با مقاصد شریعت، می‌توان سنت حسنه وقف را به عرصه‌های نوین علمی، فرهنگی و صنعتی گسترش داد. اثری ضروری برای پژوهشگران فقه و حقوق، واقفان، فعالان حوزه مالکیت فکری و تمام آنان که به دنبال پیوند میراث غنی وقف با اقتضائات دنیای معاصر هستند.
برشی از اثر
در بخشی از این کتاب آمده است:
مصادیق حقوق مالکیت معنوی
حقوق مالکیت معنوی مجموعه‌ای از حقوقی است که از آفرینش‌های فکری انسان ناشی می‌شود و به پدیدآورنده اجازه می‌دهد از اثر فکری یا ابتکار خود بهره‌برداری کند. در تقسیم‌بندی رایج حقوقی، این حقوق به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شوند: حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مالکیت صنعتی و تجاری.
اهمیت این حقوق در دنیای معاصر بیش از گذشته آشکار شده است. در اقتصاد سنتی، دارایی‌های مادی همچون زمین، کالا و سرمایه فیزیکی محور اصلی تولید ثروت به شمار می‌آمدند؛ اما در اقتصاد دانش‌بنیان امروز، بخش قابل توجهی از ارزش اقتصادی از دارایی‌های ناملموس همچون دانش، نوآوری، آثار علمی و هنری، نرم‌افزارها، علائم تجاری و فناوری‌های نوین ناشی می‌شود.
در نتیجه، نظام‌های حقوقی نیز به‌تدریج مفهوم «مال» را توسعه داده و دارایی‌های فکری را در شمار اموال قابل حمایت قرار داده‌اند. این تحول مفهومی سبب شده است که حقوق ناشی از آثار فکری، در کنار اموال مادی، دارای ارزش اقتصادی و قابلیت بهره‌برداری حقوقی تلقی شوند.
بر همین اساس، شناسایی مصادیق حقوق مالکیت معنوی در نظام‌های حقوقی اهمیت فراوانی یافته است. در ادامه، مهم‌ترین مصادیق این حقوق در دو حوزه مالکیت ادبی و هنری و مالکیت صنعتی و تجاری بررسی می‌شود.
انتهای پیام
