به گزارش ایسنا، مصرف‌کنندگان اروپایی هم‌اکنون با قیمت‌های بالاتر بنزین و گازوئیل مواجه هستند. حال، صورت‌حساب واردات اتحادیه اروپا نشان می‌دهد که هزینه‌ها تا چه حد به‌شدت افزایش یافته‌اند.
در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا به‌طور میانگین ماهانه ۲۷.۶ میلیارد یورو صرف واردات نفت و فرآورده‌های نفتی کرده است که نسبت به میانگین ۱۷.۷ میلیارد یورو در ماه در سال ۲۰۲۵، افزایشی ۵۵.۸ درصدی را نشان می‌دهد.
این در حالی است که حجم نفت وارداتی تغییر چندانی نکرده و تنها ۱.۲ درصد افزایش یافته و از ۳۶.۳ میلیون تن در ماه در سال ۲۰۲۵، به ۳۶.۷ میلیون تن در سال جاری میلادی رسیده است.
این به معنای آن است که اتحادیه اروپا ماهانه ۹.۹ میلیارد یورو بیشتر پرداخت کرده است.
هزینه هر تن نفت نیز در همین دوره از ۴۸۷ یورو به ۷۵۰ یورو افزایش یافته و به اوج قیمت خود در سال ۲۰۲۲ بازگشته است.
چرا هزینه‌ها رو به افزایش است؟
دلیل اصلی، افزایش قیمت نفت خام است. پروفسور «شیائویی مو» از دانشگاه داندی گفت: «میانگین ماهانه قیمت نفت خام برنت در سه‌ماهه دوم سال جاری، ۴۹.۵ درصد بیشتر از میانگین قیمت ماهانه در سال ۲۰۲۵ است که معادل ۳۴ دلار افزایش در هر بشکه است.»
او خاطرنشان کرد که در سال ۲۰۲۵، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی – که تقریبا معادل ۲۰ درصد از مصرف روزانه جهانی است – از طریق تنگه هرمز صادر می‌شد. او گفت: «وقتی نزدیک به ۲۰ درصد از عرضه جهانی قطع شود، قیمت باید افزایش یابد تا تعادل در بازار برقرار گردد.»
هزینه هر تن نفت، گویای ماجراست. در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا برای هر تن نفت وارداتی، ۷۵۰ یورو پرداخت کرده است. این رقم دومین سطح بالا از سال ۲۰۲۱ تاکنون بود و تنها ۲ یورو با اوج ثبت شده در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۲ فاصله داشت.
در پایان سال ۲۰۲۵، قیمت هر تن ۴۳۵ یورو بود. این قیمت در سه‌ماهه اول سال جاری به ۴۹۸ یورو رسید و سپس در سه‌ماهه دوم جهشی به ۷۵۰ یورو داشت.
شیمون کارداس، پژوهشگر ارشد سیاست‌گذاری در «شورای روابط خارجی اروپا»، تاکید کرد که تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران موجب اختلال در تولید و عرضه نفت به بازارهای جهانی شده و قیمت‌ها را بالا برده است.
کارداس اظهار کرد که چنین اختلالاتی ضربه سنگینی به اتحادیه اروپا وارد می‌کند، زیرا این اتحادیه ۹۰ تا ۹۵ درصد به واردات نفت از خارج از بلوک خود وابسته است. بر اساس داده‌های اداره آمار اتحادیه اروپا (یورواستات)، این وابستگی در سال ۲۰۲۴، به ۹۶.۶ درصد رسیده بود.
نفت تقریبا تمام افزایش هزینه واردات انرژی اتحادیه اروپا را به خود اختصاص داده است. در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا ۱۱۵.۶ میلیارد یورو صرف واردات انرژی کرد که نسبت به ۸۱.۴ میلیارد یورو در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، افزایش نشان می‌دهد. از این افزایش ۳۴.۲ میلیارد یورویی، ۳۲.۴ میلیارد یورو (معادل ۹۵ درصد) مربوط به محصولات نفتی بوده است.
هزینه‌کرد برای سایر محصولات انرژی تغییر چندانی نداشت. واردات گاز ۱.۶ میلیارد یورو و زغال‌سنگ ۰.۴ میلیارد یورو افزایش یافت، در حالی که واردات گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) اندکی کاهش (۰.۲ میلیارد یورو) داشت.
رانندگان در پمپ‌بنزین‌ها هزینه بیشتری می‌پردازند
رانندگان اروپایی تاثیر این وضعیت را در پمپ‌بنزین‌ها احساس کرده‌اند. در هفته اول ژانویه ۲۰۲۶، قیمت گازوئیل در سراسر اتحادیه اروپا به طور میانگین ۱.۵۴ یورو به ازای هر لیتر بود. قیمت‌ها از ماه مارس به شدت افزایش یافت، به طوری که در اواخر همان ماه از مرز ۲ یورو در هر لیتر گذشت و در پایان سپتامبر به ۲.۲۴ یورو رسید. این رقم بالاتر از اوج قیمت سال ۲۰۲۲ (یعنی ۲.۰۳ یورو) بود. در ۱۹ اکتبر، قیمت گازوئیل به ۲.۱۴ یورو در هر لیتر رسید که ۳۸ درصد بیشتر از آغاز سال است.
روند قیمت بنزین نیز مشابه بود. قیمت آن از ۱.۶۰ یورو در هر لیتر در اوایل ژانویه به ۲.۱۰ یورو در پایان سپتامبر افزایش یافت که این نیز بالاتر از اوج قیمت سال ۲۰۲۲ (۲.۰۳ یورو) است. از آن زمان، قیمت اندکی کاهش یافته و به ۱.۹۹ یورو رسیده است. در حال حاضر، پر کردن یک باک ۵۰ لیتری گازوئیل حدود ۱۰۷ یورو هزینه دارد، در حالی که این رقم در ماه ژانویه ۷۷ یورو بود.
تاثیر بر خانوارها
«مو» هشدار داد از آنجا که مصرف‌کنندگان مجبورند هزینه بیشتری را صرف پر کردن باک خودروهای خود کنند، بودجه کمتری برای سایر اقلام، از جمله مواد غذایی و کالاهای روزمره، در اختیار خواهند داشت.
او افزود: «انتظار دارم قیمت مواد غذایی، حمل‌ونقل عمومی و سایر کالاهای روزمره افزایش یابد؛ چرا که گازوئیل به‌طور گسترده در بخش حمل‌ونقل سنگین و اتوبوس‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.»
بر اساس گزارش یورونیوز، «کارداس» خاطرنشان کرد که میزان این تاثیر در بخش‌های مختلف متفاوت خواهد بود. او گفت: «بخش‌های حمل‌ونقل، گرمایش، کشاورزی و صنایع انرژی‌بر، فشار را به‌طور فوری احساس خواهند کرد و هزینه‌های بالاتر حمل‌ونقل بار، خدمات عمومی و سوخت‌های فسیلی را به مصرف‌کنندگان نهایی منتقل می‌کنند، در حالی که صنایع خدماتی تا حد زیادی از این پیامدها مصون خواهند ماند.»
انتهای پیام
