به گزارش ایسنا، ندا کردونی امروز (شنبه ۹ آبان) در نشست کرسی علمی ترویجی «نسبت حقوق اقلیتها و اقوام با ملت بودگی در قانون اساسی ایران، بازخوانی اصول مرتبط با حقوق اقلیتها و اقوام» که در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد، با اشاره به مباحث شهروندی چندفرهنگی، درباره شناسایی حقوق اقلیتها، گفت: تنوع قومی در قانون اساسی ایران شناسایی شده است اما برای آن از واژه «اقلیت» استفاده نکرده است و درباره اقلیتهای مذهبی باید گفت قانون اساسی این امر را شناسایی کرده است.
وی با طرح این پرسش که چه روایتی از ملتبودگی ما میتواند پایبندی به الزامات عدالت را برانگیزد، تصریح کرد: اگر خود را عضو اجتماع ملی بدانیم تعهد ما به همگروهی ملی خود میتواند ما را به فداکاری سوق دهد که حقوق بشر در آن ناتوان است. علاوه بر این جامعه را دارایی مشترک تعریف میکند.
کردونی با اشاره به اصل ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بیان کرد: به نطر میرسد قانون اساسی چندفرهنگگرایی نامتقارن را پذیرفته است. گویی چندفرهنگگرایی را متکثر میکند. در حوزه حقوق اقلیتها، قانون اساسی ایران از جامعه و حتی فعالان آکادمیک جلوتر است.

هادی صالحی استادیار حقوق عمومی دانشگاه شیراز نیز در این نشست با تاکید بر اینکه صحبت از حقوق اقلیتها ربطی به جداییطلبی ندارد، تاکید کرد: در پارادایم حقوق بین الملل بشر و از بعد از جنگ جهانی اول و دوم اساسا مسئله دولت ملی کاملا مقدم است. از بعد جنگ جهانی اول در همه گزارشهای ویژه، تعریف اقلیت بهعنوان عضوی از جامعه سیاسی اصلی درج شده است و در تعریف کلاسیک نیز اقلیتها باید شهروند سیاسی باشند. گویی این امر مقدس حقوق بینالملل است و کسی از آن عبور نکرده است.
استادیار حقوق عمومی دانشگاه شیراز درباره برخی مواجهات با مفاهیم مرتبط با حقوق اقلیتها تصریح کرد: فقط ما در جهان این موضوع را نداریم، گروههای اقلیت در همه جای دنیا هستند و درون آنان بسیار افکار متنوعی وجود دارد که در جنبههای مختلفی خود را نشان میدهد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر شاید تعریف جامعهشناسانه از ملت بسیار فربهتر از تعریف حقوقی آن است. در روابط قدرت، اگر سه بازیگر یعنی گروه اقلیت، گروه اکثریت و دولت داشته باشیم؛ در رابطه سهگانه اینها کسی باید تعلق همه اعضا گروه را ثابت کند که قدرت بیشتری دارد؛ یعنی گروه اکثریت و دولت باید این امر را اثبات کنند نه اینکه اتهام به گروه اقلیت زده شود تا خود را ثابت کند.
انتهای پیام