به گزارش ایسنا، دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد و دکتری در برخی رشته‌های پزشکی بالینی در چین، اکنون می‌توانند به جای ارائه پایان‌نامه، با ارائه یک دستاورد علمی فارغ‌التحصیل شوند. این دومین حوزه‌ای است که چنین مسیری را فراهم کرده است. از سال ۲۰۲۴ دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری در رشته‌های مهندسی نیز در دانشگاه‌های سراسر چین اجازه یافته‌اند تا پس از توسعه یک محصول، تکنیک، پروژه یا تاسیسات جدید فارغ‌التحصیل شوند.
نشریه نیچر در گزارشی به تغییر شیوه فارغ‌التحصیلی در چین پرداخته است. در ۲۲ اکتبر گروهی از مشاوران آموزشی منصوب دولت، پیش‌نویس اسناد سیاستی را منتشر کردند که در آن قواعد مربوط به مسیر فارغ‌التحصیلی برای دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد حرفه‌ای یا دکتری در رشته پزشکی بالینی تعیین شده است. هر دوی این دوره‌ها، برنامه‌هایی سه‌ساله هستند که معمولاً توسط فارغ‌التحصیلان رشته پزشکی و پزشکان شاغل گذرانده می‌شوند.
در چین، دوره‌های تحصیلات تکمیلی حرفه‌ای به جای پرورش مهارت‌های پژوهشی که در مدارک تحصیلی آکادمیک مورد توجه است، بر آموزش دانشجویان برای حل مسائل در یک حوزه کاری خاص تمرکز دارند. بر اساس مقررات دانشجویان این امکان را دارند که با ارائه یک دستاورد عملی، مانند تحلیل یک مورد بالینی ویژه یا بررسی مسئله‌ای که موسسات پزشکی با آن مواجه هستند، فارغ‌التحصیل شوند.
به گفته کمیته مدارک دانشگاهی شورای دولتی چین که یک نهاد دولتی اصلاحات برای تحصیلات تکمیلی است، انتظار می‌رود دوره‌های تحصیلات تکمیلی در ترجمه، کشاورزی، حسابداری و هنر مسیرهای مشابهی را برای فارغ‌التحصیلی معرفی کنند.
به گفته فوتاو هوانگ؛ پژوهشگر سیاست‌گذاری آموزش عالی در دانشگاه هیروشیما ژاپن، این اصلاحات گامی در مسیر درست هستند؛ زیرا دانشجویانی که برای مشاغل حرفه‌ای آماده می‌شوند، باید به گونه‌ای آموزش ببینند و ارزیابی شوند که بازتاب‌دهنده همان مشاغل باشد. هوانگ افزود: چالش اصلی تدوین استانداردهای معتبر، شفاف و مختص هر حرفه برای ارزیابی دستاوردهای عملی است.
مسائل دنیای واقعی
«ژو فی‌فی»؛ جراح ستون فقرات در بیمارستان سوم دانشگاه پکن می‌گوید: برای دانشجویانی که در حال تحصیل برای دریافت مدرک حرفه‌ای در پزشکی بالینی هستند، مسیر جدید فارغ‌التحصیلی به این معنا است که می‌توان سهمی را که پژوهش آن‌ها را برای بیماران و جامعه به ارمغان خواهد آورد، ارزیابی کرد. او می‌افزاید: این امر آن‌ها را تشویق خواهد کرد تا مشکلات را در زندگی واقعی پیدا کنند و با استفاده از یک روش علمی به حل آن‌ها بپردازند.
ژو می‌گوید که یکی از دانشجویان او به نام «تیه دازائو»، پس از آن‌که در سال ۲۰۲۳ به عنوان یک مورد آزمایشی انتخاب شد، نخستین فردی بود که در ماه ژوئن با یک دکترای کاربردی در پزشکی بالینی فارغ‌التحصیل شد. به گفته ژو، این دانشجو یک برنامه نرم‌افزاری مبتنی بر هوش مصنوعی توسعه داده است که می‌تواند به پزشکان در طبقه‌بندی نوعی عارضه نادر ستون فقرات کمک کند و راهبردهای درمانی مناسب را به آن‌ها پیشنهاد کند.
«لیپینگ دوآن»؛ پزشک ارشد بخش گوارش بیمارستان سوم دانشگاه پکن و عضو کمیته مشورتی ملی که وظیفه تدوین سیاست‌های حوزه پزشکی بالینی را بر عهده دارد، می‌گوید: دانشگاه‌ها تشویق می‌شوند که سیاست‌های خود را در زمینه آموزش دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دوره‌های عملی و الزامات لازم برای فارغ‌التحصیلی دانشجویان تدوین کنند. به گفته دوآن؛ یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، ایجاد استانداردی یکپارچه برای ارزیابی دستاوردهای عملی دانشجویان خواهد بود. وی افزود: برای مثال آنچه در رشته قلب و عروق کارآمد است؛ ممکن است برای رشته پوست مناسب نباشد.
دوان می‌گوید: چگونگی کنترل کیفیت دستاوردهای نیز حائز اهمیت خواهد بود. ممکن است برخی به اشتباه تصور کنند که اکنون با امکان ننوشتن پایان‌نامه توسط دانشجویان، فارغ‌التحصیلی آسان‌تر شده است.
نوبت به رشته ترجمه می‌رسد
«ایرن ژانگ»؛ زبان‌شناس دانشگاه مطالعات بین‌المللی شانگهای در چین و عضو کمیته مشورتی ملی که در حال تدوین سیاست‌های مربوط به حوزه تخصصی اوست؛ معتقد است که دوره‌های عملی ترجمه در مقطع تحصیلات تکمیلی با چالش‌های مشابهی روبه‌رو خواهند شد. او می‌گوید ماهیت متونی که نیاز به ترجمه دارند، از سخنرانی‌های شفاهی امروزه گرفته تا متون کهن و مهم، می‌تواند بسیار متفاوت باشد. او می‌افزاید که ارزیابی دقیق توانایی‌های یک داوطلب نیز ممکن است دشوار باشد، زیرا آن‌ها می‌توانند برای پیشبرد کار خود از نرم‌افزارهای ترجمه کمک بگیرند.
به گفته ژانگ؛ انتظار می‌رود سیاست‌های مربوط به برنامه‌های ترجمه تا نیمه اول سال ۲۰۲۷ منتشر شوند. او می‌گوید پیش‌بینی می‌شود نخستین گروه از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد کاربردی، پایان‌نامه‌های خود را در سال ۲۰۱۸ به اتمام برسانند و دانشجویان مقطع دکتری کاربردی نیز بین سال‌های ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۱ کار خود را تکمیل کنند.
ژانگ می‌گوید که این مسیر تحصیلی به تربیت مترجمانی بسیار توانمند کمک خواهد کرد که قادرند به نیازهای متغیر جامعه پاسخ دهند. برخی از مشاغل حوزه ترجمه علاوه بر تسلط کامل بر چندین زبان نیازمند برخورداری از مهارت‌های عملی قوی مانند مهارت در مذاکرات بین‌فرهنگی و واکنش در شرایط اضطراری هستند.
انتهای پیام
