به گزارش ایسنا، «سرزمین کوچک» نوشته گَئِل فَی با ترجمه مریم صابری در ۱۷۵ صفحه با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۶۴۰ هزار تومان در نشر چشمه منتشر شده است.

در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: «سرزمین کوچک»، نسختین رمان گَئِل فَی، جایزه گنکور برگزیده نوجوانان و جایزه بهترین رمان اول سال ۲۰۱۶ را برای او به ارمغان آورد.

گابریل در محله‌ای امن در شهر بوجومبورای کشور بوروندی، همراه با مادر روآندایی گریخته از جنگ داخلی و پدر فرانسویِ مسحور شگفتی‌های افریقا، کودکی آرامی را می‌گذارند اما خوشبختی او دوامی ندارد. رابطه پدر و مادر رو به زوال می‌گذارد و، هم‌زمان، بی‌ثباتی سیاسی دامن بوروندی را هم می‌گیرد. آتش خشونت خیلی زود گُر می‌گیرد و گابریل جبراً به تماشای فروریختن پایه‌های جهان بی‌بیم و بی‌تشویشش می‌نشیند. بسیاری از منتقدین فَی را، به سبب نوشتن از سرگذشت آدم‌های معصومی که میان چرخ‌دنده‌های بی‌رحم تاریخ گرفتار آمده‌اند، با نویسندگانی چون خالد حسینی و چیماماندا انگزی آدیچی مقایسه می‌کنند.

از متن: «زندگی‌ام به یک سرگردانی طولانی می‌ماند. همه چیز توجهم را جلب می‌کند اما هیچ سر ذوقم نمی‌آورد. دل‌مشغولی‌هایم طعم ندارند. من از تبار هرزه‌رویانم، از میان‌مایگان سست‌اراده. گاهی خودم را نیشگون می‌گیرم، خود را در اجتماع و محل کار و جمع همکارانم تماشا می‌کنم. این منم، این مردِ در آینه‌ آسانسور؟ این پسرِ کنار دستگاه قهوه‌ساز که به‌اجبار می‌خندند؟ خودم را به جا نمی‌آورم. جایی که از آن آمده‌ام چنان دور است که اینجا بودن هنوز برایم عادی نشده است.»

همچنین کتاب «سرخ» نوشته هدی انصاری در ۱۲۴ صفحه با شمارگان ۳۰۰ نسخه و قیمت ۴۹۵ هزار تومان در نشر یادشده عرضه شده است.

 در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: تیغه گیوتین را دارند تیز می‌کنند. مردم رفته‌رفته جمع می‌شوند. زنی با موی نقره‌ای، زانوزده در میان میدان، محکوم به مرگ است. جمعیت به کینه فریاد می‌کشند و اجرای حکم را می‌خواهند. این زن، به‌جز فرزندش، هیچ سلاحی ندارد که علیه نظمی بشورد که او را فقط پلی برای انتقال نسل مرد می‌بیند. چشم باز می‌کند. دستش را روی شکمش می‌گذارد و می‌کوشد باور کند خوابی بیش نبوده؛ پس این لرزش دست‌ها چیست؟ این طعم تلخ زیر زبان؟ بدن پیش از زبان حکم را می‌فهمد؛ لرزشی در رگ‌ها آغاز می‌شود که هنوز نامی ندارد، هشداری که به کلمه نرسیده است.

هدی انصاری با نثری آهنگین و کلامی شاعرانه همین حرف ناگفته را نوشته است؛ روایتی فشرده و بی‌رحم از مادری، فراموشی و گناهی نانوشته؛ داستانی که هر بخشش انگار قطعه‌ای از کابوسی است ناتمام.

 انتهای پیام