نمایش «پر از رنج و شگفتی» نوشته مشترک پویا چوداریان و علیرضا شیخی و کار شیخی این روزها در مجموعه «لبخند» روی صحنه است.
شیخی در گفتگو با ایسنا با ارایه توضیحاتی درباره این اثر نمایشی گفت: تئاتر برای من به خود زندگی پیوند خورده و شبیه‌ترین چیز به زندگی است.
او در آغاز درباره حال و هوا و درون‌مایه نمایش خود گفت: موضوع نمایش ما نسبتی است که یکسری فرزند در غیاب پدر و مادر خود دارند. درواقع آنان با بحرانِ غیبت پدر و مادر خود مواجه می‌شوند.
او که متن این نمایش را همراه با پویا چوداریان نگاشته است، با اشاره به اینکه پروسه نگارش این متن یک سال زمان برده، افزود: متن نمایش ما به صورت کارگاهی نوشته نشده بلکه از پویا چوداریان خواستم که به صورت یک کار دو نفره آن را بنویسیم. البته آنچه حالا روی صحنه می‌رود، رویکردش با رویکرد نگارش متن تفاوت دارد.
شیخی با ارایه توضیحاتی درباره پروسه آماده‌سازی این اثر نمایشی ادامه داد: درک من از آنچه روی صحنه اتفاق می‌افتد، این است که در درجه اول محصول آدم‌هاست. به این معنا که زیست اعضای گروه چیزی را به نمایش و صحنه اضافه می‌کند و با حضور هر یک از اعضا، رنگ‌های بیشتر و متفاوتی به کار افزوده می‌شود.
او در پاسخ به این پرسش که به عنوان یک گروه جوان بیشترین چالشی که برای اجرای این نمایش داشته‌اید، چه بوده است، توضیح داد: اساسی‌ترین مساله برای شخص من، استمرار است. در گذشته یک گروه تئاتری، راحت‌تر می‌توانست تمرینی پیوسته و طولانی مدت برای آماده‌سازی نمایش خود داشته باشد ولی حالا این گونه نیست. جنس تئاتری که من کار می‌کنم، کار گروهی است به این صورت که همه در کنار هم حضور داشته و در فرآیند خلق نمایش سهم داشته باشند اما در حال حاضر به دلیل شرایط اجتماعی و اقتصادی، این کار دشوار شده است.
این کارگردان جوان درباره ضرورت حضور گروه در خلق آثار نمایشی نیز گفت: فعلا که ضرورتی در هیچ چیزی وجود ندارد اما شخصا معتقدم آنچه روی صحنه می‌رود، محصول زیست همه اعضای گروه است و هر یک از اعضا، بخشی از خود را در نسبت با متن و تمرین‌ها به اشتراک می‌گذارد.
شیخی اضافه کرد: تلاش من این بوده که اعضای گروه بتوانند چیزی را که خود حس کرده‌اند، به نمایش بیفزایند. در همین راستا، یکسری پیشنهاد مطرح شده و من به عنوان کارگردان، از میان آنها دست به انتخاب زدم چراکه معتقد نیستم که چیزی بیشتر می‌دانم؛ بازیگران، پیشنهادهای خود را آزادانه در میان می‌گذارند و ما با هم جلو می‌رویم و انتخاب می‌کنیم.
او، ماحصل پروسه ساخت این نمایش را رضایت‌بخش خواند و افزود: از حاصل این کار راضی هستم چون توانسته مرا به عنوان یک انسان تغییر بدهد. اثر نمایشی، خود یک موجود زنده است که در طول اجراها می‌تواند خود را بازنگری و اصلاح کند.
شیخی در پاسخ به اینکه به عنوان یک کارگردان و با توجه به شرایط موجود، تا چه زمانی می‌توانید با چنین شیوه‌ای نمایش بسازید، توضیح داد: نمی‌توانم آینده را پیش‌بینی کنم ولی این را می‌دانم که من این جنس از تئاتر را دوست دارم. هر زمان ایده‌ای داشته باشم و حس کنم مساله‌ای دارم که مرا رها نمی‌کند، حتما به همین شیوه کار خواهم کرد و احتمالا این موضوع خیلی وابسته به شرایط جامعه نیست.
او ادامه داد: خوشبختانه در این نمایش هم خانم مارال اشکواری به عنوان تهیه‌کننده در کنار ما هستند. نمی‌دانم در آینده هم آنقدر خوش شانس هستم که بتوانم نمایشم را یک سال تمرین کنم ولی من تئاتر را به این شیوه دوست دارم؛ با حوصله و وسواس و در پیوند با زندگی و لحظات روزمره. درک من همواره این بوده که زودپزی برای ساخت تئاتر وجود ندارد چراکه تئاتر برای من به خود زندگی پیوند خورده و شبیه‌ترین چیز به زندگی است.
به گزارش ایسنا، گروه اجرایی این نمایش به شرح زیر هستند:نویسنده: پویا چوداریان، علیرضا شیخی، کارگردان: علیرضا شیخی، تهیه‌کننده: مارال اشگواری، بازیگران: آوا تدین، پویا چوداریان، رضا مداح، بهنام نوذری، سحر صبا، نکیسا بهشتی، کاری از گروه تئاتر ضروری، مشاور کارگردان: پویا چوداریان، سرپرست گروه آهنگسازی: علیرضا شیخی، گروه آهنگسازی: علیرضا شیخی، صدرا ایمان‌پور، پرهام چوداریان، طراح صحنه و آکسسوار: فرشید جعفری، طراح لباس: ندا نصر، طراح نور: محمدرضا رحمتی، نیلوفر نقیب‌ساداتی، طراح صدا: پرهام چوداریان، طراح گریم: مهتاب لشگری، طراح گرافیک: مریم برادران، عکاس: کیارش مسیبی، مستندساز: سینا خان‌احمدی، روابط عمومی و تبلیغات: امیر قالیچی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: نوشین روشن، کنترل پروژه و منشی صحنه: نسیم صبا و ...
نمایش «پر از رنج و شگفتی» هر شب ساعت ۲۱ و به مدت ۱۰۰ دقیقه در سالن سه مجموعه تئاتر «لبخند» روی صحنه می‌رود.
انتهای پیام
