علی امین‌التجار در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه تولیدکنندگان در تامین مواد اولیه با چالش‌هایی فراتر از کمبود فیزیکی کالا مواجه هستند، اظهار کرد: بی‌ثباتی قیمت‌ها، نامشخص بودن زمان تحویل سفارش‌ها و دشواری تامین مجدد مواد اولیه، برنامه‌ریزی تولید را با مشکل مواجه کرده است. مواد اولیه پلیمری از جمله پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن و PET که در تولید ظروف، بطری و انواع فیلم‌های بسته‌بندی کاربرد دارند، همچنین ورق‌های قلع‌اندود، آلومینیوم، کاغذ، مقوا، کارتن و برخی مواد اولیه غذایی مانند روغن، شکر، نشاسته و آرد از جمله اقلامی هستند که با چالش تامین یا افزایش قیمت مواجه شده‌اند.

وی با اشاره به وابستگی بخشی از افزودنی‌های غذایی به واردات، بیان کرد: آنزیم‌ها، اسانس‌ها، طعم‌دهنده‌ها، امولسیفایرها و برخی مواد نگهدارنده نیز از جمله اقلامی هستند که تامین آن‌ها تحت تاثیر محدودیت‌های وارداتی قرار دارد.

امین التجار با تاکید بر اینکه افزایش موجودی مواد اولیه به بحران سرمایه در گردش تبدیل شده است، تاکید کرد: تولیدکننده‌ای که پیش‌تر با سرمایه مشخصی مواد اولیه موردنیاز یک ماه خود را تامین می‌کرد، اکنون برای خرید همان میزان کالا به چند برابر نقدینگی نیاز دارد و در نتیجه بخش قابل توجهی از منابع مالی بنگاه به جای گردش در چرخه تولید و فروش، در انبار مواد اولیه محبوس می‌شود.

رئیس صنایع غذایی و بسته‌بندی خراسان رضوی، ادامه داد: این وضعیت توان واحدهای تولیدی را برای پرداخت حقوق کارکنان، هزینه‌های انرژی، حمل‌ونقل، مالیات، بیمه و سایر هزینه‌های جاری کاهش می‌دهد؛ بنابراین حتی واحدهایی که موجودی مناسبی از مواد اولیه دارند، ممکن است به دلیل کمبود نقدینگی برای تامین هزینه‌های عملیاتی با کاهش تولید یا توقف فعالیت مواجه شوند.

وی تصریح کرد: داشتن مواد اولیه در انبار الزاما به معنای برخورداری از توان ادامه تولید نیست و سیاست‌های حمایتی دولت باید از تامین صرف مواد اولیه فراتر برود و تامین سرمایه در گردش واقعی بنگاه‌ها را نیز دربرگیرد.

رئیس انجمن صنایع غذایی و بسته‌بندی خراسان رضوی با هشدار نسبت به احتمال کاهش ظرفیت تولید در برخی واحدها گفت: در صورت تداوم شرایط فعلی تامین مواد اولیه، افزایش قیمت‌ها و محدودیت نقدینگی، احتمال کاهش ظرفیت تولید جدی است. البته واحدهای کوچک و متوسط، بنگاه‌های وابسته به مواد اولیه وارداتی و تولیدکنندگانی که دسترسی محدودی به منابع بانکی دارند، آسیب‌پذیری بیشتری خواهند داشت. توقف تولید در صنایع غذایی صرفا مسئله‌ای مربوط به کارخانه نیست، بلکه می‌تواند زنجیره تامین، اشتغال، شبکه توزیع و در نهایت امنیت غذایی جامعه را تحت تاثیر قرار دهد.

امین‌التجار با تاکید بر ضرورت ایجاد ذخایر راهبردی مواد اولیه، خاطرنشان کرد: نباید تمام بار تامین این ذخایر بر دوش تولیدکنندگان گذاشته شود، بلکه لازم است با مشارکت اتاق‌های بازرگانی، تشکل‌های تخصصی و دولت، ذخایر مشترکی برای مواد اولیه حیاتی صنایع غذایی و بسته‌بندی ایجاد شود تا هر واحد تولیدی ناچار به نگهداری موجودی احتیاطی سنگین نباشد.

وی تامین خطوط اعتباری ویژه و تسهیلات سرمایه در گردش متناسب با نیاز واقعی تولیدکنندگان، به‌ویژه برای خرید مواد اولیه و ملزومات بسته‌بندی را از دیگر ضرورت‌ها دانست و گفت: تشکل‌ها و انجمن‌های تخصصی نیز می‌توانند با تجمیع تقاضای اعضا، خریدهای عمده و قراردادهای بلندمدت تامین مواد اولیه را مدیریت کنند.

رئیس انجمن صنایع غذایی و بسته‌بندی خراسان رضوی ایجاد نظام انبارداری و اعتبار مبتنی بر موجودی کالا را از دیگر راهکارها برشمرد و اظهار کرد: با استفاده از قبض انبار معتبر و ابزارهای مالی می‌توان امکان تامین اعتبار برای تولیدکنندگان را فراهم کرد تا برای تامین نقدینگی مجبور به فروش اضطراری موجودی مواد اولیه خود نباشند.

وی بر ضرورت پیش‌بینی‌پذیر شدن سیاست‌های تامین مواد اولیه تاکید کرد و گفت: تخصیص ارز، ثبت سفارش، واردات مواد اولیه و عرضه محصولات پتروشیمی باید از ثبات و شفافیت بیشتری برخوردار باشد تا تولیدکنندگان بتوانند برای ماه‌های آینده برنامه‌ریزی کنند.

انتهای پیام