فرشته شکیبایی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: گذراندن زمان با حیوانات می‌تواند تا حدی به آرامش کودکان کمک کند و حتی کودک در پی نگهداری از آن، اعتمادبه‌نفس و روحیه بالاتری کسب کند، اما باید در نظر داشت که از دست رفتن حیوان نیز می‌تواند به همین مقدار و یا حتی بیشتر به او آسیب وارد کند. خانواده ای که این مسئولیت را متقبل می‌شوند، بهتر است برای این موضوع آمادگی داشته باشند.
وی افزود: نگهداری از حیوانات خانگی به‌طور مستقیم با حس مسئولیت‌پذیری کودکان نیز ارتباط دارد و می‌تواند آن را بیشتر کند، اما نحوه نگهداری از حیوانات نیز شایان توجه است. اگر کودک کارهای نگهداری از حیوان را با کمک یا بدون کمک والدین انجام دهد، به مسئولیت‌پذیری بیشتری دست پیدا می‌کند. در غیر این صورت، اگر تنها والدین به نگهداری و مراقبت از حیوان بپردازند، چه‌بسا کودک بی‌مسئولیت شود و نداشتن کاری برای انجام در خانه او را به فردی تنبل و بی‌حوصله تبدیل کند.
فوق تخصص روانشناسی اطفال ادامه داد: ارتباط با حیوانات و نگهداری از آنها می‌تواند به کودکان کم‌حرف یا خجالتی نیز کمک کند تا ارتباطات اجتماعی‌شان گسترش پیدا کرده و اجتماعی‌تر شوند. باید در نظر داشت که این روند از طرفی ممکن است روابط اجتماعی کودک را کاهش نیز دهد. به طور مثال اگر خانواده‌ای با نگهداری حیوان در خانه مشکل داشته باشند، ممکن است از کودک و خانواده او دوری کنند.
فرشته شکیبایی با اشاره به دلیل اصلی روی آوردن به حیوانات خانگی تصریح کرد: با گسترش فضای شهری حیاط و کوچه ها به تدریج فضای قدیمی خود را از دست داده‌اند و کودکان مانند گذشته نمی‌توانند از فضای کوچه و بازی با کودکان دیگر استفاده کنند. در حال حاضر کودکان تمام روز فقط در فضای آپارتمانی وقت خود را سپری می‌کنند و نبود هم بازی نیز آنها را کلافه می‌کند.
وی افزود: نداشتن برادر و خواهر برای هم‌بازی بودن با آنها نیز از دلایل روی آوردن به حیوانات خانگی است. از طرفی کاهش بازدیدها و رفت‌وآمدهای فامیلی نیز از هم‌بازی های کودکان می‌کاهد. زمانی که کودک در محیطی با همسالان خود قرار می‌گیرد، بازی هایی فعالانه و محیطی پویا ایجاد می‌شود که کودک رشد ذهنی بیشتری در این محیط خواهد داشت. این فضا به طور معمول در محیط های خانوادگی و فامیلی ایجاد می‌شود که با کاهش رفت‌وآمدها این فضا را از کودکان دریغ شده است.
فوق تخصص روانشناسی اطفال ادامه داد: نگهداری از حیوانات از جوانبی می‌تواند خوب و یا بد باشد که دریافت هر کدام از این دو جنبه فقط به طریقه برخورد و رفتار کودک و والدین او با این مسئله بستگی دارد، اما اگر فضایی با وجود همسالان، اقوام و یا خواهر و برادر برای کودک تامین شود دیگر نیازی به نگهداری از حیوانات خانگی نخواهد بود.
فرشته شکیبایی در رابطه با تاثیر این رویه بر حیوانات گفت: در واقع اینطور به نظر می‌رسد که ما بر اساس نیاز های خودمان روند زندگی این حیوانات در طبیعت را تغییر دادیم و همانطور که می‌دانیم با نگهداری از حیوانات در خانه و غذا دادن به آنها چرخه زندگی آنها را دگرگون کردیم و بعضی از این حیوانات دیگر قادر به زنده ماندن در طبیعت نیستند. این مسئله نشان می‌دهد این پدیده تا چه اندازه در طبیعت این موجودات تغییر ایجاد کرده است.
انتهای پیام
