علی سیف در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: بحران آب در زاگرس منتج از پارامترهای مختلف است و نمی‌توان صرفاً گفت که این بحران مربوط به نبود مدیریت، مدیریت نادرست، کم‌آبی یا تغییرات اقلیمی است و به صورت تک‌بعدی درباره آن نظر داد.
وی ادامه داد: در بعضی از سال‌های دهه‌های گذشته برنامه‌هایی اجرا شده که بعدها مورد نقد قرار گرفته‌اند و اگر در آن زمان بهتر روی آنها بررسی می‌شد، از جوامع و متخصصان بیشتری نظرخواهی صورت می‌گرفت و مطالعات بیشتر و علمی‌تری انجام می‌شد، شاید وضعیت زاگرس امروز بهتر بود.
کاهش بارش و تغییرات اقلیمی، فشار بر منابع آب را بیشتر کرده است
این دکترای علوم و مهندسی آب بیان کرد: آنچه مشخص است، این است که بحرانی که در حوزه آب وجود دارد، خاص زاگرس نیست و اکنون به جز مناطق شمالی کشور که همچنان بارش وجود دارد، در بیشتر نقاط کشور با خشکسالی، کمبود آب و بحران آب مواجه هستیم.
سیف افزود: این مسئله در بسیاری از نقاط دنیا نیز وجود دارد و در بخش‌هایی از آمریکا، اروپا، قاره آفریقا و تعدادی از کشورهای همسایه نیز بحران آب به شدت احساس می‌شود.
وی با اشاره به اهمیت بارش در شکل‌گیری بحران آب تصریح کرد: مهم‌ترین پارامتر در وقوع بحران‌ها، بارش است و بارش نیز موضوعی است که تقریباً از دسترس بشر خارج است.
این دکترای تخصصی علوم و مهندسی آب ادامه داد: تغییرات اقلیمی، تغییر لکه‌هایی که روی خورشید وجود داشته، تغییراتی که در زاویه حرکت زمین یا دوری و نزدیکی آن با خورشید اتفاق افتاده و مواردی از این دست، حتی اگر در حد تغییرات بسیار جزئی باشند، ممکن است در حرکت توده‌های بارشی به نقاط مختلف بسیار تأثیرگذار باشند.
رودخانه‌های زاگرس زیر فشار برداشت‌های آبی
سیف با اشاره به وضعیت رودخانه‌های زاگرس گفت: رودخانه‌های زاگرس با چالش‌های مختلف و متعددی مواجه هستند و دو رودخانه اصلی آن کرخه و دز و رودخانه‌های دیگری مانند کشکان، سیمره، بادآور و سایر رودخانه‌ها در این حوزه قرار دارند.
وی افزود: در مسیر این رودخانه‌ها استفاده‌هایی صورت می‌گیرد که بعضاً نادرست است و کشت بیش از حد گیاهان آب‌دوست سبب برداشت بیش از حد آب از رودخانه‌ها شده است.
این دکترای علوم و مهندسی آب ادامه داد: در کنار این موضوع، کاهش بارش در سیکل‌ها و دوره‌های خشکسالی که از سال ۸۶ شروع شده و طبق پیش‌بینی‌ها ممکن است تا ۳۰ سال نیز ادامه داشته باشد، سبب شده مصرف بیش از حد آب برای این کشت‌ها باعث شود حق‌آبه‌های پایین‌دست نیز رعایت نشوند.
سیف گفت: همین موضوع سبب شده تعدادی از سدهای ما نتوانند برای حجمی که ساخته شده‌اند مورد استفاده قرار گیرند و بخش زیادی از حجم آنها خالی باشد و طبیعتاً مسائل زیست‌محیطی و عدم رعایت ملاحظات زیست‌محیطی در پایین‌دست نیز ایجاد شود.
وی اضافه کرد: همین مشکل را اکنون در تعدادی از شهرهای استان، مانند خرم‌آباد، چگنی و پلدختر و همچنین شهرهای پایین‌دست داریم.
انتقال بین‌حوضه‌ای آب؛ راهکاری علمی با نیاز به مطالعه
سیف درباره انتقال آب بین حوضه‌ای نیز اظهار کرد: انتقال آب به صورت حوزه‌ای در کل دنیا مرسوم است و روشی است که در یک نقطه که منبع آب بیشتری وجود دارد، می‌توان آن را به نقاط دیگری که به آب نیاز دارند انتقال داد.
وی افزود: این پروژه‌ها از نظر علمی قابل پذیرش هستند و در زاگرس نیز طبیعتاً در بعضی نقاط با بیشبود آب و در برخی نقاط با کمبود آب مواجه هستیم، بنابراین می‌توان این کار را انجام داد.
این دکترای تخصصی علوم و مهندسی آب تصریح کرد: البته در این زمینه باید کارهای فنی و مسائل تخصصی و عمرانی انجام شود و در بعضی موارد ممکن است تغییر اکوسیستم تبعات دیگری به دنبال داشته باشد، اما اصل بحث جابه‌جایی و انتقال آب بین حوزه‌ای، موضوعی کاملاً علمی و پذیرفته‌شده است که در مجامع علمی آب دنیا درباره آن بحث می‌شود.
وی ادامه داد: در زاگرس نیز می‌توان این اقدام را پس از انجام مطالعات لازم انجام داد و مانعی از این بابت وجود نخواهد داشت.
انتهای پیام
