کوروش غلامی کوتنائی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به ضرورت تغییر نگاه مسئولان به مسئله اعتیاد در میان نوجوانان اظهار کرد: تداوم گرایش برخی نوجوانان به مصرف مواد مخدر، با وجود اجرای برنامه‌های مختلف پیشگیرانه، بیانگر آن است که باید در شیوه مواجهه با این آسیب اجتماعی بازنگری شود.
وی با بیان اینکه اعتیاد نوجوانان را نمی‌توان تنها با عوامل فردی و روان‌شناختی توضیح داد، افزود: متغیرهایی همچون وضعیت خانواده، کیفیت ارتباطات عاطفی، میزان احساس تعلق به مدرسه و جامعه و همچنین امید به آینده، در شکل‌گیری رفتارهای پرخطر نقش مهمی دارند.
این جامعه‌شناس ادامه داد: برای درک چرایی گرایش نوجوانان به مصرف مواد، باید شرایطی را بررسی کرد که در آن پیوندهای اجتماعی فرد تضعیف شده و احساس تعلق، انگیزه و امید به ادامه مسیر زندگی کاهش پیدا می‌کند. از این منظر، مصرف مواد می‌تواند به‌عنوان نوعی خودآسیب‌رسانی تدریجی و در پی گسست ارتباط فرد با محیط اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد.
غلامی کوتنائی با انتقاد از نگاه یکسان به نسل‌های مختلف تصریح کرد: نمی‌توان نوجوانان امروز را با معیارها و تجربه‌های دوران نوجوانی نسل‌های گذشته تحلیل کرد چراکه تحولات اجتماعی و فناوری، فضای زندگی و نوع دغدغه‌های نسل جدید را به شکل قابل توجهی تغییر داده است.
وی شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی را از عوامل تأثیرگذار بر شکل‌گیری تجربه اجتماعی نوجوانان دانست و گفت: قرار گرفتن مداوم در معرض تصاویر مربوط به ثروت، شهرت، زیبایی و موفقیت، زمینه مقایسه اجتماعی را افزایش داده و ممکن است پرسش‌هایی درباره هویت، جایگاه فردی، پذیرفته‌شدن از سوی دیگران و امکان دستیابی به آینده مطلوب ایجاد کند.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: نوجوانان علاوه بر نیازهای فردی، به دنبال یافتن جایگاه خود در جامعه هستند و می‌خواهند بدانند تا چه اندازه امکان دستیابی به اهداف و موقعیت‌هایی را دارند که از سوی جامعه ارزشمند شناخته می‌شود. بی‌توجهی به این دغدغه‌ها می‌تواند در شناخت عوامل زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی اختلال ایجاد کند.
این جامعه‌شناس همچنین رویکردهای مبتنی بر اطلاع‌رسانی صرف را برای پیشگیری از اعتیاد ناکافی دانست و اظهار کرد: آگاهی‌بخشی درباره پیامدهای مصرف مواد ضروری است، اما نمی‌توان انتظار داشت که آموزش اطلاعات به‌تنهایی فشارهای اجتماعی، مشکلات ارتباطی و محدودیت‌های پیش روی نوجوانان را برطرف کند.
وی در ادامه بر نقش خانواده در کاهش آسیب‌پذیری نوجوانان تأکید کرد و افزود: نوجوانان در این دوره سنی به دنبال تجربه هیجان، استقلال و مورد توجه قرار گرفتن هستند و نیاز دارند احساس کنند صدایشان شنیده می‌شود. در مقابل، تداوم برخی شیوه‌های سنتی تربیتی و مقایسه فرزندان با تجربه‌های گذشته والدین می‌تواند فاصله ارتباطی میان دو نسل را بیشتر کند.
غلامی کوتنائی در پایان تأکید کرد: برنامه‌ریزی برای پیشگیری از اعتیاد باید از شناخت دقیق زندگی روزمره نوجوانان آغاز شود. توجه هم‌زمان به شرایط خانواده، روابط اجتماعی، تحولات فرهنگی و دغدغه‌های نسل جدید می‌تواند زمینه تدوین سیاست‌هایی واقع‌بینانه‌تر و مؤثرتر را فراهم کند.
انتهای پیام
