به گزارش ایسنا، علیرضا نصیری نایب قهرمان وزنه‌برداری جهان در دسته ۱۱۰ کیلوگرم رقابت های جهانی چین ۲۰۲۶، اظهار کرد: خداراشکر رقابت‌های جهانی به عنوان اولین گزینشی المپیک تمام شد و توانستم مدال خوش رنگی کسب کنم و استارت سهمیه را بزنم. ان‌شاءالله در مسابقات بعدی مدال خوش‌رنگ‌تری بگیرم.

نصیری گفت: همه رقبا خوب و آماده بودند. نفرات اول تا پنجم در مجموع اختلاف کمی داشتند. قطعا کار تا المپیک سخت است اما تلاش می‌کنم بهترین عملکرد را داشته باشم.

علی عالی‌پور، دارنده مدال برنز وزنه‌برداری قهرمانی جهان در دسته ۹۵ کیلوگرم رقابت های جهانی چین ۲۰۲۶ نیز، بیان کرد: اینکه مدال برنز گرفتم، باعث نشد خوشحال باشم. خداراشکر می‌کنم که مدال گرفتم. به هر حال مدال جهانی افتخار بزرگی است اما راضی نبودم. از چند ماه قبل تمرین کرده بودم و این همه تلاش کردم تا به اینجا بیایم و مدال طلا بگیرم.

وی توضیح داد: از ناحیه کمر آسیب‌دیدگی داشتم که واقعا شدید بود. اصلا نمی‌توانستم تکان بخورم. حتی صبح‌ها که بیدار می‌شدم، نمی‌توانستم صاف بایستم و بلند شوم. فکر می‌کنم حدود ۱۰ روز یا حتی بیشتر نتوانستم تمرین کنم. اصلا نمی‌توانستم خم شوم. با این شرایط، تمرین کردن ممکن نبود. با این حال ناامید نشدم. مرتب به فیزیوتراپی می‌رفتم و از دستگاه، ماساژ و روش‌های درمانی مختلف استفاده می‌کردم. کم‌کم بهتر شدم، اما روند درمان آن‌طور که انتظار داشتم سریع پیش نرفت. روزهای اول فکر می‌کردم مشکل زود برطرف می‌شود. روز بعد که کمی بهتر شدم، دوباره وزنه سنگین زدم و دیدم شرایط کمرم بدتر از قبل شد. به همین دلیل یکی دو روز تمرین سبک داشتم. بعد از آن هم وقتی وزنه ۲۱۰ کیلوگرمی را با وزنه ۱۷۵ کیلوگرمی زدم، مشخص بود که با این میزان تمرین نمی‌توانم به وزنه‌هایی که مدنظرم بود برسم. برای رسیدن به وزنه‌های سنگین باید تمرین، تکرار و فشار را به‌تدریج افزایش داد.  

عالی‌پور با اشاره به اینکه فرصت داشتم که برای مدال نقره تلاش کنم، عنوان کرد: هدف من اصلا نقره یا برنز نبود. می‌خواستم طلا بگیرم. در حرکت آخر هم با این ذهنیت روی تخته رفتم که برای قهرمانی تلاش کنم. همین موضوع باعث شد کمی تمرکزم را از دست بدهم و اعصابم هم به‌هم ریخته بود. با توجه به تمرین کم و شرایطی که داشتم، از نظر خودم امکان نداشت در آن مدت کوتاه بتوانم با کارلوس ناسار رقابت کنم و او را شکست بدهم. اگر قبل از بازی‌های آسیایی بود، مطمئن بودم می‌توانستم این کار را انجام بدهم. وزنه‌ای که در بازی‌های آسیایی زدم، نهایت توانم نبود و ظرفیت داشتم بالاتر از آن هم بروم، اما قسمت نشد.

وی ادامه داد: این مسابقات برای من یک تجربه شد. ان‌شاءالله از حالا تمرین و آمادگی‌مان را برای مسابقات جهانی سال آینده حفظ می‌کنیم. دیگر قرار نیست پیش از آن، مسابقه‌ای با چنین فاصله کوتاهی داشته باشیم که تمام تمرکزمان را از ما بگیرد.  من یکی از امیدهای وزنه‌برداری ایران برای المپیک هستم و می‌دانم که این موضوع انتظارات را از من بالا می‌برد، اما این فشار برایم آزاردهنده نیست. هدف من کسب مدال طلای المپیک است.

عالی‌پور تاکید کرد: مطمئنم طلای المپیک را می‌گیرم و تا المپیک زمان زیادی داریم و من هر روز را غنیمت می‌شمارم و از آن استفاده می‌کنم تا بتوانم فاصله‌ام را با رقبا بیشتر کنم. نمی‌خواهم فقط با یک یا دو کیلوگرم اختلاف رقابت کنم بلکه می‌خواهم به جایی برسم که در المپیک با آمادگی کامل روی تخته بروم.

انتهای پیام