هم‌زمان با ایام سوگواری و شهادت بانوی بزرگ اسلام، حضرت فاطمه زهرا (س)، مجالس شبیه‌خوانی و تعزیه روز جمعه ۲۲ آبان، با حضور جمعی از هنرمندان و پیشکسوتان هنرهای نمایشی آیینی، از سوی گروه شبیه‌خوانی امام حسین(ع) کله‌بست در هادی‌شهر برگزار شد.

این برنامه فرصتی برای بازخوانی گوشه‌هایی از زندگی پرفرازونشیب حضرت فاطمه زهرا (س)، مظلومیت و غربت بانوی دوعالم و تبیین جایگاه والای آن بانوی بزرگوار در تاریخ اسلام است.

تعزیه و شبیه‌خوانی از جمله اصیل‌ترین جلوه‌های هنرهای نمایشی و آیینی ایران به شمار می‌رود که در طول تاریخ، افزون بر جنبه‌های هنری، نقش مهمی در انتقال مفاهیم دینی، ارزش‌های اخلاقی، فرهنگ ایثار و شهادت و زنده نگه‌داشتن حماسه‌های تاریخی و مذهبی داشته است.

این هنر مردمی با بهره‌گیری از شعر، موسیقی، آواهای سنتی، لباس‌های ویژه و روایت نمایشی، پیوندی عمیق میان باورهای مذهبی و فرهنگ بومی برقرار می‌کند و نسل‌های مختلف را با میراث آیینی و اعتقادی جامعه آشنا می‌سازد.

 در این دوره از مجالس شبیه‌خوانی، علی باقری کله‌بستی علاوه بر سرپرستی گروه، مسئولیت معین‌البکایی را نیز بر عهده دارد. محمود نظریان مدیریت بخش موسیقی و اجرای نغمات سنتی تعزیه را عهده‌دار است و امیرحسین پورخلیل نیز به‌عنوان جامه‌دار با گروه همکاری می‌کند. در بخش اولیاخوانی، مهدی احمدی، شعبان احمدی، حسن نظریان، امیرحسین پورخلیل، امین باقری، محمد سقاعلی‌نسب، محمدحسین احمدتبار و رحمان مهدوی با ایفای نقش شخصیت‌های جبهه حق، روایتگر بخش‌هایی از حماسه‌های تاریخی و مذهبی خواهند بود.

همچنین کامران حسن‌پور، سیدکیارش حسینی و طاها علی‌نژاد به‌عنوان بچه‌خوان در این مجالس حضور دارند و در کنار دیگر اعضای گروه، در اجرای بخش‌های مختلف این اثر آیینی مشارکت می‌کنند.

در بخش اشقیاخوانی نیز علی باقری کله‌بستی، نقی باقری، سیدحسین پورفضل‌الله، سیدسهیل حسینی و علیرضا حاج‌زاده با ایفای نقش‌های مخالف‌خوان، بخش دیگری از ساختار نمایشی تعزیه را به نمایش می‌گذارند.

برگزاری این مجالس، علاوه بر فراهم کردن فضایی برای عرض ارادت و سوگواری دوستداران اهل‌بیت (ع)، فرصتی ارزشمند برای معرفی ظرفیت‌های هنر شبیه‌خوانی در منطقه و پاسداشت تلاش هنرمندانی است که با عشق و ارادت، میراث گران‌بهای تعزیه را حفظ کرده و به نسل‌های آینده انتقال می‌دهند.

هنر شبیه‌خوانی در مازندران، به‌ویژه در شهرها و روستاهای دارای پیشینه مذهبی و آیینی، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و استمرار چنین برنامه‌هایی می‌تواند در حفظ هویت فرهنگی، تقویت پیوندهای اجتماعی و ماندگاری سنت‌های نمایشی بومی نقش مؤثری ایفا کند.

انتهای پیام