به گزارش ایسنا، گدعون لوی، نویسنده و تحلیلگر سرشناس صهیونیست در مقاله‌ای که اخیراً در روزنامه هاآرتص منتشر شد، با تشریح سیاست‌های جدید رژیم صهیونیستی، تأکید کرد که تل‌آویو با عبور از مرزهای جغرافیایی، اکنون در پی تحمیل «گسست روانی» بر شهروندان عرب است؛ سیاستی که بر اساس آن، این شهروندان ضمن برخورداری از حقوق مدنی، باید هرگونه پیوند عاطفی و ملی با آرمان فلسطین و مردم غزه و کرانه باختری را قطع کنند.
لوی در این تحلیل می‌نویسد که موفقیت‌های انتخاباتی احزاب عربی و حضور چهره‌هایی نظیر منصور عباس و احمد طیبی در عرصه سیاسی رژیم صهیونیستی، اگرچه بر وزن سیاسی این طیف افزوده، اما در مقابل، خشم و حساسیت جریان‌های راست‌گرای صهیونیستی را برانگیخته است.
به گفته لوی، لفاظی‌ها و حملات لفظی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، علیه این چهره‌ها، نه تنها آن‌ها را تضعیف نکرده بلکه حضورشان را پررنگ‌تر کرده است؛ موضوعی که اکنون رژیم صهیونیستی را به فکر تعیین «مرزهای جدید» برای نقش سیاسی و ملی این شهروندان انداخته است.
تداوم سیاست «تجزئه‌طلبی»
لوی در ادامه، این رویکرد را در چارچوب کلان «سیاست قطعه‌قطعه‌سازی» صهیونیسم قرار می‌دهد. وی معتقد است که رژیم صهیونیستی از زمان تأسیس، همواره در پی گسستن وحدت ملت فلسطین بوده است؛ از آوارگی سال ۱۹۴۸ گرفته تا اشغال ۱۹۶۷ که میان اعراب داخل سرزمین‌های اشغالی و فلسطینیانِ اراضی اشغالی فاصله انداخت. در مراحل بعدی نیز این سیاست با جداسازی قدس شرقی و سپس محاصره و جداسازی نوار غزه از کرانه باختری دنبال شده است.
این تحلیلگر صهیونیست تأکید می‌کند که مرحله کنونی، شکلی خطرناک‌تر از این فصول جغرافیایی است و «گسست روانی و عاطفی» را هدف گرفته است. در این سناریوی جدید، دیگر نیازی به دیوارکشی یا موانع نظامی نیست؛ بلکه از شهروندان عرب خواسته می‌شود که در برابر رنج‌های فلسطینیان در غزه و کرانه باختری، «بی‌تفاوت» باشند و گویی با «غریبه‌ها» مواجه‌اند.
سرکوب‌های امنیتی و «مطالبه سکوت»
بر اساس گزارش هاآرتص، سرویس‌های امنیتی رژیم صهیونیستی از جمله «شاباک» (سازمان اطلاعات و امنیت داخلی)، طی سه سال اخیر فشارها بر شهروندان عرب را به شدت افزایش داده‌اند. هرگونه ابراز همدردی در شبکه‌های اجتماعی نسبت به شهادت کودکان غزه یا محکومیت تجاوزات شهرک‌نشینان در کرانه باختری، اکنون بهانه‌ای برای تهدید، تعقیب و بازداشت است.
لوی به نمونه‌هایی نظیر شهرهای «لُد» و «طیبه» اشاره می‌کند و می‌گوید که طبق سیاست فعلی رژیم صهیونیستی، ساکنان این مناطق حتی در صورت داشتن خویشاوند در مناطق تحت حمله، نسبت به ویرانی‌های طولکرم یا خشونت‌ها در «المُغیِّر» سکوت پیشه کنند.
این تحلیلگر صهیونیست در پایان تأکید می‌کند که هدف نهایی رژیم صهیونیستی، تبدیل «شهروندی» به ابزاری برای «تصفیه هویت ملی» است. تل‌آویو از شهروندان عرب می‌خواهد که در مسائل مربوط به خدمات شهری، آموزش و رفاه، بخشی از جامعه صهیونیستی باشند، اما همزمان باید پیوند هویتی و ملی خود با مساله فلسطین را فدای این «حقوق مدنی» کنند.
انتهای پیام
