به گزارش ایسنا، نقاشیهای هنرمندانی مانند وینسنت ونگوگ، پل سزان و دیوید هاکنی در سالهای اخیر در نمایشگاههای غوطهور همراه با موسیقی و نور به نمایش گذاشته شده بودند. اکنون سِر «کیفین ویلیامز» یکی از مهمترین هنرمندان «ولز» که برای نقاشی کردن مناظر چشمگیر سرزمین مادریاش به سبک لایههای ضخیم رنگ با کاردک نقاشی شناخته میشود، موضوع چنین نمایشگاهی شده است.
«گاردین» نوشت: در این نمایشگاه بخش اعظمی از صدها نقاشی به جای مانده از کارنامه هنری «ویلیامز» که در انبار کتابخانه ملی ولز نگهداری میشوند، به پویانمایی درآمده و با موسیقی همراه شدهاند.
در این نمایشگاه که به سبک غوطهور برگزار میشود، کشاورزان و سگهای گلۀ نقاشیهای «ویلیامز» راه خود را از میان مناظر ناهموار باز میکنند؛ موجهای نقاشیها به نظر میرسد در فضای نمایشگاه حرکت میکنند و کوههای خاکستری تیره ظاهر میشوند.

«مورفود بوان«(Morfudd Bevan)، متصدی هنری کتابخانه گفت که پیوند این کتابخانه با ویلیامز به سال ۱۹۵۰ میلادی بازمیگردد؛ زمانی که کتابخانه یک نقاشی رنگ روغن از یک کوه محبوب ولزی را به قیمت ۱۵ پوند از او خرید. ارزش آن امروز دهها هزار پوند خواهد بود.
پس از آنکه «ویلیامز» به زادگاهش، «انگلسی» واقع در شمال ولز بازگشت، اغلب به این کتابخانه سر میزد.
«ویلیامز» در زمان مرگش اموالش را به کتابخانه واگذار کرد و آن را به بزرگترین مالک آثارش در جهان تبدیل کرد؛ چراکه ۲۰۰ نقاشی رنگروغن، ۳۰۰ چاپ اصلی و بیش از ۱۰۰۰ اثر روی کاغذ در این مجموعه نگهداری میشوند.
این آثار در یک انبار در اعماق کتابخانه نگهداری میشوند و بازدیدکنندگان میتوانند قرار ملاقات بگذارند تا آثار را ببینند، یا آنها را به اتاق مطالعه بیاورند.
بازدیدکنندگان همچنین میتوانند پالت او، تلفن رنگپاشیده و چکمهای را که «ویلیامز» با آن در تپهها و درهها گام برمیداشت، بررسی کنند. این وسایل نیز در انبار نگهداری شدهاند.
اما ایده تجربه غوطهور نمایشگاه جدید این است که آثار او را در کانون توجه قرار دهد. این نمایش در سه اتاق برگزار میشود و کوچکتر از نمایشهایی است که آثار ونگوگ، سزان و هاکنی را به نمایش میگذارند، در نتیجه بسیار صمیمیتر است؛ بهطوری که هر بار فقط ۱۰ نفر اجازه ورود دارند. همچنین رایگان است.
انتهای پیام