به گزارش ایسنا، امروز، یکم آذرماه، همزمان با شصتونهمین سالروز تولد ایرج بسطامی، نگاهی خواهیم داشت به «گلپونهها»؛ اثری با آهنگسازی و تنظیم حسین پرنیا که بر اساس شعری از هما میرافشار شکل گرفت. پرنیا ملودی این اثر را در دستگاه نوا ساخت.
در اجرای این قطعه، صدای بسطامی در کنار سازهایی چون سنتور حسین پرنیا، تار شهریار فریوسفی، نی جمشید عندلیبی، کمانچه و تمبک قرار گرفت تا ترکیبی از آواز و ساز شکل بگیرد که بهتدریج به یکی از شناختهشدهترین نمونههای همکاری این خواننده و آهنگساز تبدیل شد.
بخش مهمی از هویت «گلپونهها» به شیوه آوازخوانی بسطامی بازمیگردد. روایتهای حسین پرنیا از روند ضبط این اثر حاکی از آن است که خواننده در استودیو با حالوهوایی خاص به اجرای قطعه پرداخت و تحریرها و اوجگیریهای او، بهویژه در بخش «در این بیدادگاه بیکسی»، تأثیر عاطفی زیادی بر حاضران گذاشت. سوز صدای بسطامی در کنار تسلط او بر فراز و فرودهای آواز، از همان عناصری بود که به این قطعه شخصیت ویژهای بخشید.
این اثر نخستین بار در آلبوم «تحریر خیال» در سال ۱۳۷۷ منتشر شد؛ با این حال، در سالهای نخست انتشار، هنوز به شهرت و فراگیری امروزی نرسیده بود. چند سال بعد، مرگ خواننده مسیر شنیدهشدن آن را تغییر داد.
پنجم دیماه ۱۳۸۲، زلزله بم جان هزاران نفر از مردم این شهر را گرفت و ایرج بسطامی نیز که زاده بم بود، در میان جانباختگان این فاجعه قرار داشت. پس از این حادثه، رسانهها در جریان بازتاب اخبار و روایتهای مربوط به زلزله، بار دیگر به سراغ آثار این خواننده رفتند و «گلپونهها» بیش از دیگر آثار او مورد توجه قرار گرفت.
همنشینی اندوه نهفته در ملودی با مضمون شعر، با فضای سوگ و فقدان پس از زلزله بم پیوندی عاطفی پیدا کرد و موجب شنیده شدن اثر در پی درگذشت او شد.
این اثر بعدا توسط خوانندگانی از جمله سالار عقیلی، علیرضا قربانی، حسامالدین سراج و رضا صادقی بازخوانی شد.
در این قسمت میتوانید اثر «گل پونهها» را بشنوید:
انتهای پیام