«دلالهای تابلو بهدست، مسافرکاشانهها و شهرداریها اجازه نمیدهند یک لیوان آب خوش از گلوی هتلداران گیلان پایین برود، به طوریکه بعد از 30 سال فقط یک هتل در رشت افتتاح شده، اما به ازای آن 25 هتل دیگر تعطیل شده است.»
این مطالب بخشی از اظهارات رییس جامعه هتلداران گیلان است که دل پر دردی دارد، از عوارض و مالیاتهای سنگین شهرداریها گرفته تا نسبت ناعادلانههای خانههای استیجاری به هتلهای گیلان و دلالهای تابلو بدستی که مسافرها را روی هوا میزنند تا به هتلها نرسند و مسافرانی که بیخبر از همه جا، چند برابر نرخ یک اتاق در هتل را به خانههای شخصی میدهند تا فضای خصوصیتری نصیبشان شود.
سوال از «حسن مهرورز اصلی» درباره شرایط و موانع سرمایهگذاری در هتلسازی ایران است که با توجه به اظهارات رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری دربارهی ضرورت ساخت 400 هتل تا 11 سال آینده برای پذیرش 20 میلیون گردشگر مطرح شده است که او ترجیح میدهد برای پاسخ دادن به این پرسش به اوضاع و احوال هتلسازی و هتلداری در استان گیلان اشاره کند.
رییس جامعه هتلداران گیلان به خبرنگار گردشگری ایسنا، گفت: این درست که اکنون شرایط برای ساخت هتل وجود دارد؛ اما مهمتر از آن حفظ کاربری هتلهای موجود است. نباید کاری کرد که همین تعداد هتل باقی مانده را هم از دست بدهیم.
شناسایی 5 هزار خانهی اجارهای مجاز و غیرمجاز
وی با اشاره به آسیبی که از ناحیه فعالیت مسافرکاشانهها یا همان خانههای استیجاری به هتلهای گیلان وارد شده است، اظهار کرد: در گیلان پنج هزار مسافرکاشانه مجاز و غیرمجاز شناسایی شده که این تعداد، سه برابر تخت هتلها است. وجود این مسافرکاشانهها باعث شده سرمایهگذاران برای ساخت هتل در نوار شمالی کشور بویژه گیلان کمتر تمایل نشان دهند.
شهرداریها کمر هتلدارن را شکستهاند
مهرورز زیرساختها را برای سرمایهگذاری در ساخت هتل فراهم ندانست و افزود: مهمترین گرفتاری ما با شهرداریها و شورای شهر است که آسیب جدی را پس از مسافرکاشانهها به هتلها وارد کردهاند، آنها با تعیین عوارضها و مالیاتهایی که گاه خلاف قانون است، کمر هتلداران را شکستهاند. از طرف دیگر محدودیتهایی از طرف اداره منابع طبیعی و سایر ادارههایی که سرمایهگذار با آنها در ارتباط است، اعمال میشود.
چرا مازندران حق تجاوز به حریم دریا را دارد؟
او سپس با انتقاد به تبعیضی که در تراکم ساختمان هتل در استان مازندران و گیلان وجود دارد، کفت: اگر قرار است حریم 60 متر و کد ارتفاع 024 در نوار ساحلی خزر رعایت شود، چرا در استان مازندران این اتفاق نمیافتد. در نوار ساحلی استان گیلان نهایت ارتفاع هتلها در حد سه طبقه است، درحالیکه در نوار ساحلی مازندران ساختمان 30 طبقه میسازند. اگر قرار است از ساحل استفاده نشود، پس چرا در یک جایی این قانون اعمال میشود؛ ولی در جای دیگر سختگیری نمیشود؟
رییس جامعه هتلداران گیلان در ادامه به بروکراسی پیچیدهی اداری که روند سرمایهگذاریها را کند کر