محمد اطبایی با ابراز تاسف از نمایش همزمان شماری فیلمهای جشنواره فجر در خارج از کشور، این امر را اقدامی غیر حرفهای و غیر کارشناسانه از طرف سازمان سینمایی تلقی کرد.
این کارشناس امور بینالملل در گفتوگویی با خبرنگار سینمایی ایسنا، با اشاره به اکران سه فیلم جدید ایرانی در برنامهای خصوصی در فرانسه، آن را نوعی فرصت سوزی غیر قابل باور در عرصه بینالملل دانست و از رییس سازمان سینمایی درخواست کرد که ادامه این نمایشها متوقف شود.
اطبایی با اشاره به اکران سه فیلم «من»،«خانهای در خیابان چهل و یکم» و «متولد 65» که هر سه ازفیلمهای این دوره از جشنواره فجر هستند، در برنامهای در پاریس توضیح داد: من از جزییات این برنامه مطلع نیستم و شاید حتی این اقدام با توافق تهیهکنندههای هر سه فیلم صورت گرفته باشد اما تردیدی نیست که هر سه فیلم ظرفیت حضور در جشنواره های بین المللی را داشته و با این اقدام "پرمیر" و یا همان نمایش اول بین المللی فیلم از دست رفته و در نتیجه شانس حضور این آثار در جشنوارههای مهم و الف از دست میرود!
این کارشناس سینما اضافه کرد: طبق شنیدهها گویا قرار است این فیلمها بعد از فرانسه در 9 کشور دیگر هم به نمایش درآیند که واقعا تصمیم عجیبی است و نمیتوانم میزان شگفتی خود را از این فرصت سوزی بیان کنم!
وی با توضیح شرایط پذیرش فیلمها در جشنوارههای مطرح جهانی تصریح کرد: هر فیلمی که تقاضای حضور در جشنوارههای درجه الف سینمایی را دارد، طبق مقررات فیاپف نباید پیش از آن جشنواره، در خارج از کشور تولید فیلم، نمایش دیگری داشته باشد اما مسئولان سازمان سینمایی بدون توجه به این قانون، بعضی از فیلمهای جدید ایرانی را که میتوانند شانسی در جشنوارههای بینالمللی داشته باشند، از این فرصت بینصیب میکنند و توجیه دوستان خصوصی بودن و بلیت فروشی نکردن برای این برنامههاست و اینکه این اقدام مانعی برای از بین رفتن "پرمیر" فیلمها نیست.
این کارشناس امور بینالملل سینما یادآور شد: سال گذشته این اتفاق برای فیلم «اعترافات ذهن خطرناک من» کار هومن سیدی افتاد و این فیلم به دلیل نمایش در جشنواره فیلمهای ایرانی کلن، از دور انتخاب جشنواره مطرحی مانند ونیز کنار رفت.
این پخش کننده بینالمللی سینما درباره مطلع بودن صاحبان فیلمها از این تصمیمگیریها افزود: با کارگردان یکی از این فیلمها که صحبت کردم، اصلا خبر نداشت. نکته دیگر در اجرا این برنامهها نادیده گرفتن پخشکنندههای بینالمللی فیلمهاست. برای نمونه خود من پخش کننده بینالمللی فیلم «احتمال باران اسیدی» هستم و تمام مسئولیت حضور بینالمللی این فیلم به عهده من است اما باید از طریق رسانهها اطلاع پیدا کنم که این فیلم هم دراین برنامه پاریس دوستان حضور داشته است! پرسش بنده این است که آقای ایوبی اگر سازمان سینمایی پخش کننده بین المللی فیلم های ایرانی را به رسمیت نشناسد وای به حال دیگران!
وی تاکید کرد: وقتی فیلمی تحت قرارداد یک پخش کننده بینالمللی است، بدون تردید برنامه ریزی مشخصی برای آن فیلم در هر کشور وجود دارد و این نمایشهای بدون اجازه به استراتژی پخش لطمه جدی وارد میکند. اعتراض هم که میکنیم، میفرمایند موضوع به تهیهکننده خبر داده شده و وظیفه تهیهکننده بوده که به پخش کننده اطلاع دهد. چه باید گفت که درد ما هم یک دو تا نیست و از کجا باید نالید؟!!
اطبایی یکی از اساسیترین مشکلات سینما را تهیهکنندگی و تولید ذکر میکند و اضافه میکند که علی رغم فعالیت شماری از تهیه کنندههای حرفهای و کار بلد، بخش بزرگی از دوستان تهیه کننده تنها به منافع لحظهای و کوتاه مدت فکر کرده و به خصوص فیلم در مرحله پخش، چه داخلی و چه خارجی رها میشود و در اولین مواجه با یک پیشنهاد حتی حقیرانه مالی، تعهدات و قراردادهای خود با پخش کنندهها را به فراموشی میسپارند.
وی در ادامه درباره ارزیابی کلیاش از این دوره از جشنواره فجر توضیح داد: طبیعی است که در این مقطع نمیتوان ارزیابی کاملی از جش