تخریب بخشی از یک بنای تاریخی در سبزوار با لودر، بار دیگر توجهها را به شکاف قانونی میراث فرهنگی ایران جلب کرده است. قانون برای برخورد با تخریب آثار تاریخی ایران مجازات تعیین کرده اما در عمل سرنوشت پروندههایی که پیگیرد قضایی میشوند، متفاوت است. برخی از این پروندهها در جریان رسیدگی طولانی قضایی حتی بلاتکلیف میمانند و سرانجام متخلف یا متخلفان و اثر تخریبشده مشخص نمیشود.
هر بار که یک خانه یا بنای تاریخی تخریب میشود، پس از انتشار تصاویر و شکلگیری موجی از اعتراضها، بحث پیگیری قانونی و برخورد با عامل تخریب مطرح میشود؛ روندی که در سالهای اخیر در شهرهای مختلف کشور تکرار شده است. محمد بهشتی، در بررسی این چرخه، از تعارض منافع عمومی و خصوصی، کند شدن روند ثبت آثار و ضرورت استفاده از ظرفیتهای قانونی برای حفاظت از بناهای تاریخی سخن گفت.
امید ابراهیمی، رئیس انجمن دیدهبان میراث کارمانیا، از تخریب یکی از خانههای ارزشمند واقع در کوچه مستوفیالممالک گفت و تأکید کرد که «موضوع تنها به یک بنا محدود نیست، بلکه نشانهای از روند نگرانکنندهای است که میتواند ریشههای تاریخی و فرهنگی شهر کرمان را نابود کند.»
