حمید ضیاییپرور، استاد ارتباطات ضمن نفی اصطلاح «انسانرسانه» در ادبیات جهانی ارتباطات، آن را معادل مفاهیم «اینفلوئنسری» و «روزنامهنگاری شهروندی» دانست و درباره دلایل رشد این پدیده به ویژه در وقایع اخیر تأکید کرد: رشد این پدیده در ایران در کاهش نفوذ رسانههای رسمی و غیبت آنها در پلتفرمهای خارجی ریشه دارد.
حمید ضیاییپرور با آسیبشناسی نظام رسانهای ایران در شرایط جنگی، بر ضرورت حضور رسانههای خارجی در کشور تاکید کرد و در عین حال با اشاره به ظرفیتهای رسانهای بالا در داخل کشور، سخنگویی جنگ را نقطه قوت خواند و بر تقویت سخنگویی به زبانهای عربی و عبری تأکید کرد.
سانسور پنهان چیست؟ و چه تاثیری میتواند بر جریان اطلاعات داشته باشد. پاسخ به این پرسش در چند کلمه چنین است: «سانسور الگوریتمی یا سانسور پنهان، پدیدهای است که در آن محتوای ما حذف نمیشود، اما دیده هم نمیشود. این نوع سانسور، تأثیرات اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی عمیقتری نسبت به سانسور کلاسیک دارد.»
