پژوهشگران میگویند همه موجودات زنده، از انسان و حیوان گرفته تا گیاهان، نوری بسیار ضعیف و نامرئی از خود منتشر میکنند؛ پدیدهای که «بیوفوتون» نام دارد و اکنون دانشمندان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا این درخشش میتواند به تشخیص بیماریها، ارزیابی سلامت سلولها و حتی کشف سازوکاری تازه برای ارتباط میان سلولها کمک کند یا خیر.
نام داریوش رضایینژاد با یکی از تلخترین فصلهای تاریخ معاصر ایران گره خورده است؛ دانشمند جوانی از دیار آبدانان که مسیر زندگیاش از کوچههای یک شهر کوچک در استان ایلام آغاز شد، با سالها تلاش علمی ادامه یافت و سرانجام عصر اول مرداد ۱۳۹۰، مقابل چشمان همسر و دختر خردسالش با گلوله تروریستها به پایان رسید؛ روایتی که هنوز هم پس از سالها، یکی از دردناکترین خاطرات ترور دانشمندان ایرانی به شمار میرود.
پس از صدور حکم اعدام، لاوازیه از دادگاه درخواست کرد به او مهلتی دهند تا بتواند آزمایشهای علمیاش را انجام دهد ولی یکی از قضات دادگاه، مردی به نام ژان باپتیست کوفن هال، در پاسخ به درخواست لاوازیه گفت: «جمهوری انقلابی فرانسه دیگر شیمیدان نیاز ندارد.» این جمله تلخ، نمادی بود از تضاد عقل علمی و هیجانات خام.
