تکیه صرف بر مشروعیت نظامی، در بلندمدت نتوانست جای خالی مشروعیت سیاسی، مذهبی و اجتماعی را پر کند. به بیان دیگر، همان چیزی که دولت نادری را ساخت، درنهایت آن رانابود کرد. وقتی پیروزیهای نظامی دیگر نتوانستند رضایت اجتماعی تولید کنند و خود دولت به عامل فشار، ناامنی و بدگمانی بدل شد، ارتش و شمشیر نیز از ابزار اقتدار به بستر توطئه و فروپاشی تبدیل شدند.
تاریخ هر سرزمینی سرشار از فراز و فرودهای گوناگونی است که در گذر زمان، سرنوشت مردمان و جغرافیای آن دیار را رقم میزند. در این میان، نقش حاکمان محلی و خاندانهای قدرتمند در شکلدهی به رویدادهای تاریخی، به ویژه در دوران بیثباتی حکومتهای مرکزی، انکارناپذیر است.
کارشناس مرمت و احیای بناهای تاریخی، با تأکید بر اهمیت حفاظت از سازههای سنتی مانند آبانبار نجفخان زاوه گفت: این بناها، نه تنها آثار معماری تاریخی هستند بلکه نماد نوعی تفکر، انضباط اجتماعی و درک عمیق ایرانیان از محیط زیست به شمار میروند و حفظ و مرمت آنها در واقع پاسداشت هویت تمدنی ماست.
