در دل تبریزِ عصر ایلخانی، جایی شکل گرفت که علم، آموزش، درمان و زندگی اجتماعی در آن به هم گره خورده بود؛ مجموعهای که پشتوانه آن تنها اراده یک حاکم یا یک نهاد سیاسی نبود، بلکه نظامی دقیق از وقف و موقوفات بود. قرنها بعد، آنچه از این شهر علمی برجای مانده، نه شکوه بناها، بلکه وقفنامهای است که در لابهلای سطور خود، داستان تولد، شکوفایی و زوال ربع رشیدی را روایت میکند.
درحالی که فصل چهارم کاوشهای ربع رشیدی با کشف بزرگترین قطعه کاشی ایلخانی منقوش به «بسمالله» به پایان رسیده، معاون میراث فرهنگی آذربایجان شرقی از نیاز ۲۰ میلیارد تومانی برای ادامه مطالعات و همچنین تهدید جدی ساختوسازهای غیرقانونی در حریم این محوطه تاریخی، که قابلیت ثبت جهانی دارد، خبر میدهد. همزمان، کاوشهای محوطههای «آقکند» و «اوجان» نیز زیر سایه کمبود اعتبار و افزایش حفاریهای غیرمجاز پیش میرود.
تبریز همواره در گذر تاریخ، نگین بیداری و پرچمدار تشیع بوده است؛ شهری که در پیوندی شگرف میان ایمان و ایثار، صدای روحانیت را در میدان خطابه بلند کرد و خیزش مردم را در راه حق و عدالت رقم زد. این دیار کهن، نه تنها در جغرافیای ایران جایگاهی ممتاز دارد، بلکه در سپیدهدم تاریخ نوین کشور، بهسان شهر شمس و شمشیر، نقشی بیبدیل در طلوع تشیع و پاسداری از آن ایفا کرده است.
