شمایلی که «یادگار امام» می‌ماند!

شاید این بی‌تکلفی، مکملی بود برای جذبه و اقتدار پدر؛ مردمی که امام را قاطع و جدی می‌دیدند، احمد را بی‌تکلف و نزدیک به خود می‌خواستند. حتی ظاهرش هم متفاوت بود: سبیلی بلند، زلف هایی که که از زیر عمامه بیرون می‌زد، و چهره‌ای مهربان که در فرهنگ عامه، نماد لطف و صفا و خاکی بودن بود.