خانهای روستایی در خشکناب، منتسب به خاندان استاد شهریار و یادگار سالهای دور خانواده این شاعر نامآشنا، پس از سالها بار دیگر رنگ و بوی زندگی گرفت؛ خانهای که قدمت آن بیشتر به اواخر دوره قاجار بازمیگردد و اگرچه بخش زیادی از ساختار اولیه آن از میان رفته بود، با تکیه بر شواهد معماری، اسناد و تصاویر اندک باقیمانده، احیا و بازسازی شده است تا بخشی از پیشینه خانوادگی و فرهنگی شهریار را روایت کند.
توصیه محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار) این بود که شعر متوسط نخوانید. او گفته بود: «شعر متوسط آدم را متوقف میکند. همیشه مقصد، با همت آدم بسته است. هر زبانی که میخوانید، شاهکار بخوانید بگذارید معیار و مقیاس بلند باشد.»
رایزن اسبق فرهنگی ایران در ترکیه میگوید: پروفسور رستم علیاف - شرقشناس برجسته روس - برای من نقل کرد، زبان ترکی آذربایجانی در جمهوری آذربایجان در دورهای تحت تأثیر گسترده زبان و ادبیات روسی رو به افول گذاشته بود. انتشار «حیدربابایه سلام» در سال ۱۳۳۳ و استقبال مردم از آن، به گفته او، تحولی در ادبیات ترکی آذربایجانی ایجاد کرد.