«من خیلی منزوی بودم؛ نه اینکه اهل گفتوگو نباشم، اما جنجالبرانگیز نبودم. از جا و مکان محافل روشنفکری خبر داشتم، اما بیشتر دنبال کار خودم میرفتم و تنهایی را دوست داشتم. نمیخواستم تاثیر بگیرم و زیر سایهی این و آن باشم، دلم میخواست به خط و خطوط خودم برسم.»
همسرش که از دنیا رفت، زندگیش زیر و رو شد و تمام تلخیها، از پسِ ذهنش بیرون آمد. همان زمان به خودش قول داد که یک سال بعد، نمایشگاهی را به یاد زن زندگیاش برگزار کند.
نمایشگاه انفرادی آثار کیومرث کیاست عصر امروز جمعه ۲۷ مرداد در گالری ساربان افتتاح شد ، کیاست پس از اینکه مردادماه سال گذشته به سوگ همسرش مینشیند، ۲۵ طرح اکسپرسیونیستی را با محوریت درد و رنج بشری خلق میکند که بیش از ۲۰ اثر از آنها در این نمایشگاه، به نمایش درآمدهاند.
«تقدیر چنین بود ... جمعه ظهر نشده قلبش ایستاد ... اول مرداد یک هزار و سیصد و نود و پنج ... دنیا تاریک شد و باورم نشد ... روزها و ماهها گذشت و باورم نشد ... دردها را به خط و نقطه و شکل تبدیل کردم ...»
