به گزارش ایسنا، همه ما بهخوبی میدانیم که توسعه و محیطزیست در ریلی متقاطع حرکت میکنند و زمانی که گذرشان به یکدیگر بیفتد، دچار برخی چالش و آسیبها خواهیم شد که طبیعتاً در اغلب اوقات محیطزیست قربانی آن است. یکی از ظرفیتهای محیطزیستی که تقریباً در تمام ایران مورد کملطفی قرار گرفتند، تالابها هستند. تالاب اللهآباد در گستره آبی و محیطزیستی شهرستان آبیک و نزدیکی استان البرز قرار دارد. این تالاب که مورد تصویب قانون حفاظت و احیای تالابهای کشور توسط مجلس شورای اسلامی قرار گرفته بهصورت رسمی بهعنوان تالاب فصلی و منطقه شکار ممنوع معرفی شده است.
وسعت کل حوضه آبریز تالاب اللهآباد بیش از ۳۳ هزار هکتار با ۲ اکوسیستم آبی و خشکی است. متأسفانه سالیان اخیر، سوء مدیریت باعث شده تا این تالاب خشک شود و بهجای آنکه تالاب اللهآباد زیستگاه انواع گونههای جانوری و پرندگان مهاجر باشد، به کانون ریزگردها تبدیل شده است. عدم تخصیص حقابه موردنیاز تالاب اللهآباد را میتوان بهعنوان مهمترین تهدید این تالاب دانست. در همین راستا به سراغ «صادق توسلی، فعال و کارشناس محیطزیستی» رفتهایم تا راهکارهای وی برای احیای این تالاب ارزشمند را جویا شویم.
توسلی درخصوص اهمیت تالاب اللهآباد برای استان قزوین به ایسنا گفت: بهطورکلی تالابها نقش مؤثری در مهار ریزگردها و جلوگیری از بیابانزایی دارند. تالاب اللهآباد نیز به دلیل قرارگیری جغرافیایی تأثیر بسزایی در کاهش آلودگیهای ناشی از گردوغبار برای استانهای قزوین و البرز دارد. از دیگر کارکردهای این زیستبوم میتوان به کنترل و ذخیره سیلابهای فصلی دشتهای مجاور آن، تغذیه سفره آب زیرزمینی، تعدیل آبوهوای منطقه، کمک به توسعه پوشش گیاهی از جمله گونههای استپی و مرتعی از قبیل گرامینهها، درمنهها و بالشتکی خاردار؛ تولید علوفه، درآمدزایی برای جوامع محلی از طریق طبیعتگردی و گردشگری و همچنین، میزبانی انواع گونههای جانوری و انواع پرندههای مهاجر آبزی، کنار آبزی، خشک زی و بومی اشاره کرد.
وی ادامه داد: متأسفانه تالاب اللهآباد به دلیل سوء مدیریت از جمله مدیریت ناصحیح منابع آب در بالادست، توسعه غیراصولی کشاورزی، تخصیص عمده جریانات رودخانههای منطقه برای مصارف بیرویه کشاورزی و خشکسالیهای پیاپی رو به خشکی رفته است. همچنین