به گزارش ایسنا، مهدی زارع، عضو هیات علمی پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله با ارسال یادداشتی به بیان وضعیت زمینساخت زلزلههای هرات افغانستان از ۱۵ تا ۱۷ مهر ۱۴۰۲ پرداخته است، در این یادداشت چنین آمده است:
«زمینلرزههای هرات با رخداد زلزله ۶.۳ در ساعت ۱۱:۱۱ صبح به وقت محلی در روز شنبه ۱۵ مهر شروع شدند و طی ۷ روز، ۲۶ زمینلرزه با بزرگای بیش از ۴ بوده که از این میان، ۸ رخداد با بزرگای بیش از ۵ و سه رخداد از آنها با بزرگای بیش از ۶ بوده است. دو زلزله پی در پی با بزرگای ۶.۳ در روز اول و زلزله سوم در روز چهارشنبه ۱۹ مهر با بزرگای ۶.۳ موجب خرابیهای گسترده در حدود ۳۰ کیلومتری شمالغرب هرات و در حدود ۲۰ کیلومتری شمال "زندهجان" افغانستان شد.
شهر معاصر هرات در حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد به عنوان شهر باستانی ایرانی آرتاکوآنا یا آریا در دشتی حاصلخیز در کنار رودخانه هریرود شکل گرفت. اسکندر مقدونی در سال ۳۳۰ قبل از میلاد در جریان جنگ با امپراطوری هخامنشی، هرات را نیز به تصرف خود درآورد. این شهر در هزارههای بعد توسعه یافت و یک ارگ در آن ساخته شد. این مکان اهمیت راهبردی خود را حفظ کرد و قبل از تبدیل شدن به دژ خلافت عباسی در پایان قرن هشتم میلادی، رونق فراوانی در دوران سلوکیان، اشکانیان و هفتالیها یافت.
در تاریخچه زلزلههای تاریخی هرات و افغانستان زمینلرزههای ۸۴۹ میلادی با بزرگای ۵.۶ و ۱۱۰۲ میلادی با بزرگای ۵.۶ و ۱۳۶۴ میلادی با بزرگای ۵.۹ (هر سه بزرگاهای برآورد شده بر اساس گزارشهای خرابی تاریخی) موجب برخی خرابیها در این شهر شد.
همچنین زلزله ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۰ با بزرگای ۵.۷ نیز برای این منطقه گزارش شده است.
از نظر زمینساخت ورقی، افغانستان پایدارترین بخش دماغهای از پوسته زمین را تشکیل میدهد که از صفحه اوراسیا به سمت جنوب قابل مشاهده است. بخش بزرگی از شمال افغانستان را فلاتی شکل داده که از مرکز افغانستان با گسل هرات (هریرود) و در شرق و جنوب شرقی با گسل "چمن" از ساختارهای هندوکش غربی و شمال غربی بدخشان جدا شده است. این فلات را تعدادی گسل به بلوکهایی تقسیم میکنند.
توده مرکزی و غربی افغانستان که در قرن بیستم با لرزهخیزی نسبتا کم مشخص میشود، به دلیل برخورد ورقههای عربی و هند در خلاف جهت عقربه