به گزارش ایسنا، آرمان امروز نوشت: امسال سال مقارنه بهار طبیعت و بهار قرآن یعنی رمضان است. دو رویش طبیعت و فصل پوست اندازی بهار دلها. دو بهاری کهبهار، رویش سبز طبیعت و قرآن و پالایش روح است که حضرت باری تعالی آن را به انسانها ارزانی داشته و چه دل انگیز میشود. و چه تلاقی و تقارنی از این بهتر که یک رویداد ملی با یک واقعه مذهبی، آن هم بر اساس چرخش ماههای قمری و ثبات ماههای شمسی با هم، در یک برهه خاص که اهمیت ویژهای برای مردمان آن سرزمین دارد اتفاق بیفتد.
شاید به همین دلیل است که از سالها قبل و در آیین کهن ایرانیان این مثل رایج بوده که همزمان با بهار طبیعت باید مروری داشت بر وقایع سال گذشته و برنامه ریزی برای سال آینده. و در این راه پالایش روح و فکر و اندیشه و رفتار شاید بیش از بقیه مهم باشد. فرصتی برای زدودن تیرگی ها و کدوردتها از دلها و آشتی با دوستان و اقوام. اما چگونه می توان از این فرصت و همزمان با بهار طبیعت، برای اصلاح تفکرو اندیشه و پایش روح و برنامه ریزی برای آینده استفاده کرد؟ سوالی که ناصرقاسم زاده، روانشناس در این زمینه ابتدا معتقد است که بهترین رهنما در این زمینه، همان دعای لحظه تحویل سال است. وی در این زمینه به «آرمان امروز» می گوید: یکی از دعاهایی که در ماه مبارک رمضان می خوانیم دعای «اَللّهُمَ غَیِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ» است، یعنی خدایا حال ما را به بهترین حالات دگرگون کن، حالی که مورد رضایت تو باشد. در دعای تحویل سال نیز می خوانیم «یا محوّل الْحوْل و الْأحْوال … حوّلْ حالنا إلی أحْسن» که موید آن است که موید این است بهترین حال چگونه حالی است؟
این روانشناس با بیان این که زمستان، نمادی از مردگی، خمودگی و افسردگی است و بهار، تبلور حیات، شادابی، نشاط و زندگی است تصریح می کند: باید به این نکته توجه داشته باشیم که همان گونه که طبیعت با آمدن بهار از دلمردگی و خمودگی به سوی حیات و نشاط و زندگی تغییر حالت می دهد، باید با آمدن بهار طبیعت و بهار قرآن با یکدیگر توأم شده، بکوشیم با یاد خدا، دریچه ای به سوی نشاط معنوی بگشاییم.
این روانشناس همچنین با اشاره به اینکه ثبات و سکون مطلق، ممکن نیست می افزاید: «البته ثبات، حس امنیت می آورد. به همین دلیل؛ تغییر بنابر خیلی از تحقیقات یکی از سخت ترین کارها برای انسان است. تغییر افکار، تغییر باورها، تغییر احساسات، تغییر سبک زندگی، تغییر نگرش و.. اما باید حواسمان باشد که حس امنیت با خود امنیت تفاوت بسیار دارد. ما اگر بتوانیم به گونه ای روی خودمان کار کنیم که با تغییر انس بگیریم و با آن آشتی کنیم و اینقدر برای ایجاد تغییرات، عذاب نکشیم؛ یقینا خود امنیت را خواهیم یافت و چه بسا اصلا خودمان منشأ و مبدأ تغییر و حرکت در اطرافمان، خانواده، دوستان، همکاران و … بشویم.» مارتین هایدگر در فلسفه وجودی و تفکر اگزیستانسیال خودش در رابطه با انسان میگوید که امکان افق جدید داشتن از ذاتیات انسان است و هیچ گاه انسان در حد و مرزهای کهنه و فرسوده قبلی زندگی خودش نخواهد ماند و همیشه راه برای تجربه ای جدید و زندگی نو وجود دارد. تغییر و عوض شدن و حرکت، ذات زندگی و انسان و جهان است. ما باید با تغییر و حرکت انس و الفت پیدا کنیم نه با ثبات و سکون. هرجا ثبات و سکون در زندگی خود مشاهده کردیم، باید بترسیم و بگریزیم از درجازدن.
این پژوهشگر می افزاید: در همین راستا باید در سال جدید ببینیم کجای زندگی ما کهن و زورا در رفته شده است تا آن را عوض. منظورم مدل ماشین و مبل و … نیست ک