فاطمه میری طایفهفرد در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: ما حضرت زهرا(س) را مادر و همسری فداکار و یک بانوی تمامعیار در ابعاد خانوادگی، مذهبی و اجتماعی و یک الگوی کامل میدانیم، حضرت زهرا(س) یکی از معصومین هستند، معصوم بودن به این معنا نیست که امکان گناه کردن یا امکان انجام فعل مکروه برای ایشان وجود نداشته است، معصوم بودن از این جهت است که عصمت در ایشان ایجاد شده و حتی با وجود اینکه امکان انجام فعل گناه یا مکروه را داشتهاند، اما خویشتنداری کرده و به انجام آن مبادرت نمیورزیدند.
وی ادامه داد: زندگی حضرت زهرا(س) در حوزههای گوناگون و از چند جهت قابل بررسی و تامل است، حضرت زهرا(س) پاره تن پدرشان حضرت رسول(ص) بودند، یعنی بُعد دخترانگی زندگی ایشان بسیار برجسته و باعظمت بوده است، در دوران اعراب پس از اسلام با وجود ریشههای جاهلیت و تعصبات قومی و قبیلهای در جامعه آن زمان، پیامبر اسلام(ص) دختر خود را در جمع تکریم کرده و به گونهای رفتار میکردند که دیگران هم متوجه مقام و جایگاه حضرت زهرا(س) باشند و به تاسی از ایشان به دختران و همسران خود بهعنوان یک کالا نگاه نکنند، چرا که در آن دوران تفکر اعراب اینگونه بود که حتی زن را بهعنوان یک انسان هم در نظر نمیگرفتند.
این پژوهشگر عنوان کرد: حضرت زهرا(س) در سنین کودکی مادر بزرگوارشان حضرت خدیجه(س) را از دست دادند و فقدان جای مادر را حس کردند، حضرت خدیجه(س) در لحظات سخت همواره یار، یاور و همدم پیامبر(ص) بودند و تمام زندگی خود را وقف پیامبر(ص) و دین خدا کرده بودند.
وی بیان کرد: یکی از ابعاد شخصیتی حضرت زهرا(س) بُعد همسرانگی ایشان است، در تاریخ آمده حضرت زهرا(س) با مادر همسرشان یعنی فاطمه بنت اسد(س) رفتارهایی داشتند که در خور توجه است و بسیار به ایشان احترام میکردند؛ حضرت زهرا(س) در شب لیلهالمبیت در همان خانهای بودند که امیرالمؤمنین(ع) و فاطمه بنت اسد(س) در آن خانه بودند، بنابراین ما در صدر اسلام شاهد وقایعی هستیم که بخشی از آنها همزمان با زندگی کوتاه حضرت زهرا(س) بوده و نگرانیها و اضطرابهایی را برای ایشان نسبت به پدر بزرگوارشان و همسرشان ایجاد کرده است.
این فعال فرهنگی و اجتماعی خاطرنشان کرد: در بحث ویژگیهای همسرداری حضرت زهرا(س) نیز روایتهای متعددی در اسناد تاریخی موجود است، ایستادگی تمامقد حضرت در دفاع از ولایت بینظیر است، با وجود گذشت بیش از ۱۴۰۰ سال از شهادت حضرت زهرا(س)، هر بار ابعاد جدیدی از معصومیت و مظلومیت ایشان برای ما متجلی میشود و ما بیشتر میتوانیم شخصیت ایشان را درک کنیم.
وی تأکید کرد: روایات متعددی در خصوص نوع دفاع حضرت زهرا(س) از حریم ولایت و مدیریت و تدبیر ایشان در امورات منزل وجود دارد. با همه این تفاسیر، آن حضرت در مقایسه با تمام زنان خلقت، بیشترین عبادتکننده به درگاه خداوند و جزو بهترین بندگان خدا روی زمین بوده و بُعد عبادت ایشان بسیار پررنگ بود، ایشان با وجود سن کم و دارا بودن ۴ فرزند، به بعد معنوی زندگی خود بسیار اهمیت میدادند.
میری طایفهفرد تصریح کرد: امروز برخی بانوان مذهبی تصور میکنند صرفا فرزندآوری بهخاطر اجابت امر ولی کفایت میکند، اما لازم است در نظر داشت که نباید به واسطه فرزندآوری، در مسائل عبادی کم گذاشت، حضرت زهرا(س) در تمام امور زندگی نیت الهی و قصد قربت داشتند، این باعث شده تمام افعال و اعمال ایشان رنگ و بوی الهی بگیرد.
وی یادآور شد: مادران ما زحمات بسیاری میکشند، اما گاهی به این نیت اولیه الهی توجه کافی ندارند، برای مثال غذایی که همه روزه طبخ میکنیم، به واسطه طهارت جسمی و روحی بانوی منزل میتواند بر همسر و فرزندان تأثیر بسزایی داشته باشند، حضرت زهرا(س) از تمام لحظات زندگیشان اینگونه برای عبادت خداوند استفاده میکنند و بر جزئیترین مسائل نیز دقت داشتند.
این نویسنده اظهار کرد: حضرت زهرا(س) سه روز پیاپی افطار خود و اعضای خانواده را به مسکین، یتیم و فقیر دادند و آیاتی در منزلت ایشان نازل شد، بنابراین آن حضرت بهترین عبد بودند، زمانی که انسان بهترین عبد باشد و سعی کند همواره در مسیر عبودیت گام بردارد، این حرکات و سکنات مادر خانواده بسیار میتواند در روند تربیتی فرزندان اثرگذار باشد.
این پژوهشگر عنوان کرد: اساتید اهل فن میگویند نیازی نیست مادر دائما بهصورت کلامی به فرزندان خود نماز اول وقت را تأکید کند، بلکه مادری که خودش ملزم به اقامه نماز اول وقت باشد، فرزندانش هم این الزام را بهصورت ضمنی آموزش میبینند. برای مثال در برخی خانوادههای مقید، ساعات وعدههای غذایی با ساعات شرعی تنظیم شده است، یعنی پس از اذان صبح و اقامه نماز، موعد صبحانه بوده، پس از اذان ظهر و اقامه نماز ظهر و عصر، موعد وعده ناهار بوده و پس از اذان مغرب و اقامه نماز مغرب و عشاء، موعد وعده شام است، این تنظیم وعدههای غذایی پس از اقامه نماز اول وقت توسط مادران بسیار میتواند در زندگی سایر اعضای خانواده و اهمیت آنان به نماز اول وقت اثرگذار باشد.
وی بیان کرد: بنابراین زمانی که ما از رفتار حضرت زهرا(س) بهعنوان الگو یاد میکنیم، به این معنا نیست که بگوییم رفتار ایشان آنقدر خارج از دسترس بوده که ما نمیتوانیم از آن حضرت الگوبرداری کنیم، بلکه با رعایت نکات کوچک میتوانیم از حضرت زهرا(س) تأسی کنیم.
میری طایفهفرد خاطرنشان کرد: حضرت زهرا(س) در بعد مادرانگی نیز مادری نمونه و الگو بودند، آن حضرت در اواخر عمر پربرکتشان جراحتهای زیادی را تحمل کردند، اما در طول این مدت هیچگاه در ابعاد همسرانگی و مادرانگی کم نگذاشتند.
وی تأکید کرد: مادر باید آنقدر وسعت وجودی داشته باشد که اگر درد و بیماری در وجود او باشد، به سرعت این درد و بیماری را ابراز نکند و خود را کمتحمل جلوه ندهد، به نحوی که اگر زمانی درد و بیماری سختی بر او عارض شد، همسر و فرزندان سراسیمه برای کمک به او بشتابند، متأسفانه برخی مادران امروز تمام تلاش خود را میکنند که خود را کمتحمل جلوه دهند، این مسئله باعث میشود روحیه شادابی و نشاط در خانواده کمرنگ شود.
این فعال فرهنگی و اجتماعی تصریح کرد: ما در زندگی حضرت زهرا(س) مشاهده میکنیم با وجود جراحاتی که آن حضرت داشتند، کارهای منزل را در حد وسع خود انجام میدادند، خدای متعال این روحیه تدبیر برای امور منزل را در وجود بانوان قرار داده و همین امر باعث ایجاد حس علقه و آرامش بین اعضای خانواده میشود.
وی یادآور شد: در زندگی حضرت زهرا(س) میبینیم که ایشان با حفظ پوشش کامل و رعایت حجاب و عفاف به ابعاد مختلف زندگی اجتماعی و سیاسی خود میپرداختند و هیچگاه حجاب و عفاف ایشان مانع انجام فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در بیرون از منزل نشد.
میری طایفهفرد اظهار کرد: باغ فدک توسط پیامبر(ص) به حضرت زهرا(س) هبه شده بود، آن حضرت کارگزارانی در فدک داشتند که به واسطه آنان فدک را اداره میکردند، بنابراین حضرت زهرا(س) فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی خود را نیز داشتند، آورده مالی فدک به نفع مسلمانان و اقشار کمدرآمد بود و این دشمنان را ترسانده بود، دشمنان همان کسانی بودند که در ولایت امیرالمؤمنین(ع) فاصله انداختند.
وی عنوان کرد: حضرت زهرا(س) در عین دارا بودن حجاب و عفاف، سخنرانیها و خطابههای غرا و جامعی را در دفاع از حریم ولایت انجام میدادند، زمانی که ما آن حضرت را بهعنوان اسوه و الگو معرفی میکنیم، برخی از دختران ما که به واسطه حضور بیش از اندازه و مستمر در فضای م