در یادداشت مهدی ممبینی، فعال رسانه‌ای که در اختیار ایسنا قرار داده، آمده است:

این تفاوت نه تنها در ابعاد فنی و تدارکاتی آشوب‌ها مشهود است، بلکه در «ماهیت هدف‌گذاری‌های» این حوادث نیز به‌وضوح قابل ردیابی است. در گذشته، اغتشاشات با هوشیاری و همبستگی مردمی و درک مصالح ملی، همواره مهار و خنثی می‌شد اما در آشوب‌های دی‌ماه که تحت هدایت عوامل خاصی رخ داد، گروه‌های مسلح با هماهنگی دقیق و برنامه‌ریزی پیشین به سوی اهداف خاصی پیش رفتند. مهم‌ترین این اهداف، شامل تخریب اموال عمومی، هدف قرار دادن مجموعه‌های مذهبی و اعمال رفتارهای خشونت‌آمیز نسبت به هموطنان بود.

از مهم‌ترین ویژگی‌های متمایز این دوره، می‌توان به بروز رفتارهای خشونت‌آمیز عوامل دست‌نشانده رژیم تروریستی اسراییل اشاره کرد؛ رفتارهایی که ریشه در کینه و خشم این رژیم از شکست سنگین در جنگ ۱۲ روزه و ناکامی در به‌چالش کشیدن سامانه پدافند اجتماعی گسترده ایرانیان دارد. پیش‌بینی‌های آن‌ها مبنی بر ترکیب حمله نظامی با آشوب اجتماعی در ایام جنگ ۱۲ روزه، با هوشیاری و انسجام ملی ملت ایران به بن‌بست رسید.

در این میان، انسجام ملی به عنوان مانعی قدرتمند در برابر اهداف دشمن عمل کرد و زمینه‌ای فراهم ساخت تا واکنش‌های متنوعی شکل بگیرد. این واکنش‌ها نه تنها به عنوان دفاع مردمی، بلکه به عنوان عاملی تعیین‌کننده در تضعیف تهدیدات خارجی به‌کار گرفته شد.

دشمن پس از ماه‌ها برنامه‌ریزی و توطئه‌چینی، تلاش کرد با هماهنگی دقیق زمانی با جراحی اقتصادی دولت و بهره‌برداری از سوءبرداشت‌ها و انحراف افکار عمومی، از طریق مهندسی رفتارها، آشوب‌ها را هدایت کرده تا از این طریق خشم خود را از اقتدار ملت ایران تخلیه کند اما پس از آنکه مقامات آمریکایی و اسراییلی به‌صورت علنی حضور «عناصر موساد» را در خیابان‌ها اعلام کردند و حوادث اخیر را به‌عنوان یک عملیات مداوم علیه ملت ایران توصیف کردند، شاهدان میدانی جزییات دقیق‌تری از نحوه هماهنگی و اجرای این عملیات را افشا کردند.

شاهدان میدانی تاکید دارند که طی شب‌های اخیر، هسته‌های اولیه‌ای که به خیابان‌ها سرازیر شدند، گروهی از افراد تعلیم‌دیده و پوشیده به‌لباس‌های خاص (کلاه مخصوص، جلیقه سیاه‌) بودند که زمان‌بندی دقیقی را به‌عمل می‌آوردند. این هسته‌ها به‌عنوان راهنمای دیگران در صحنه حضور داشتند. این نکته نشان می‌دهد که گرچه اعتراض مردمی صریحا رد نمی‌شود، اما بسترهای خشونت‌زا توسط این هسته‌ها سازماندهی می‌شوند.

همچنین بررسی‌ها نشان می‌دهد که برخی حملات وحشیانه از سوی اغتشاشگران، به‌ویژه به مراکز مذهبی، از پیش تعیین شده بود. این نوع هدف‌گذاری، ناشی از یک عملیات سازمان‌یافته است تا از نارضایتی‌های اقتصادی به عنوان پوشش برای ایجاد آشوب و حتی کشته‌سازی بهره‌برداری شود.

در حقیقت، حضور هسته مرکزی مسلح در خیابان‌ها، نشانگر یک ساختار رده‌بالا و دست‌نشانده است که با دستور کار مشخص، ماموریت دارد تا از فرصت گلایه‌مندی مردم به عنوان زمین بازی برای اغتشاشات و تحقق اهداف تروریستی معاندین و دشمنان ملت ایران استفاده کند.

خشم و تهدیدی که در این حوادث بروز یافت، فراتر از تخریب مادی بود. شلیک‌های متوالی در فضاهای مسکونی، آتش‌سوزی‌های گسترده و به‌کارگیری سلاح‌های نیمه‌اتوماتیک باعث ایجاد ترس و اضطراب عمیق در میان مردم شد.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که تعدادی از افراد فراخوانده به اعتراضات، به‌صورت هماهنگ به نقاط هدف روانه شده‌اند تا در حمله به اموال عمومی مردم مشارکت کنند و همزمان برای تحقق اهداف ماموریتی هسته‌های سازماندهی‌شده تلاش کنند؛ این خود گواهی بر آن است که عملیات فراتر از مرزهای شهرستانی و حتی قلمرو جغرافیایی است.

از سوی دیگر، آتش‌زدن مساجد و تخریب مکان‌های مذهبی، در فرهنگ ایرانی جایگاهی ندارد؛ بلکه مطلقاً با شناخت عمومی مردم ایران در تضاد است. چنین رفتارهایی نشان می‌دهد که عاملان این حوادث نه‌تنها از رویکردهای مطالبه‌گرایانه مردمی فاصله دارند، بلکه به‌وضوح به تروریسم شبه‌داعشی وابسته‌اند که هدف آن تخریب ارزش‌های اساسی جامعه است.

اکنون با اتکاء به شواهد میدانی، پرده از ماهیت واقعی وقایع برداشته شده است. آنچه در صحنه خیابان‌ها روی داد، نه بیانگر مطالبات مدنی، بلکه آشکارگر یک «عملیات ترکیبی و تروریستی» طراحی‌شده توسط سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه و عوامل داخلی آنان بود. این شبکه‌ها با سوءاستفاده از بستر نارضایتی‌های اقتصادی و در سایه حمایت مستقیم صهیونیسم بین‌الملل، پروژه‌ برهم‌زدن امنیت ملی و ایجاد رعب در میان شهروندان را دنبال می‌کردند. در این شرایط، افشای چهره واقعی این هسته‌های مسلح به‌عنوان مزدوران وابسته به رژیم صهیونیستی که هیچ‌گونه پیوندی با خواسته‌های بحق ملت ندارند، ضرورتی انکارناپذیر است. این افشاسازی که در راستای رهنمودهای راهبردی مقام معظم رهبری و با هوشیاری اجتماعی مردم صورت می‌گیرد، ضمن خنثی‌سازی جنگ روانی دشمن، مسیر را برای اقتدار نهادهای امنیتی در برخورد قاطع با تروریسم و استقرار مجدد ثبات پایدار هموار می‌سازد.

انتهای پیام