در این یادداشت آمده است:

از جوانان تا بزرگسالان، بسیاری درگیر احساس نگرانی ناپایدار، ناتوانی در تمرکز و اضطراب اجتماعی هستند. این پدیده نه فقط یک حالت عاطفی موقت، بلکه نشانه تغییر در ساختار جامعه و نحوه تعامل افراد با دنیای دیجیتال است اما آیا اضطراب واقعا یک بیماری است یا پاسخ منطقی انسان به تغییرات عصر دیجیتال است؟

اختلالات اضطرابی شایع‌ترین مشکلات روانپزشکی در جامعه است، زمانی که میزان اضطراب فرد موجب فرسودگی جسمی و ذهنی و اختلال در عملکرد روزمره او شود این اضطراب بیمارگونه و نیاز به مداخلات درمانی توسط فرد متخصص دارد.

به‌طور کلی همه افراد در طول زندگی روزمره اضطراب را به جهات مختلف تجربه می‌کنند. اما باید دانست که اضطراب به خودی خود همواره منفی و آسیب‌زا نیست و در سطح مناسب می‌تواند به افزایش تمرکز و هوشیاری فرد کمک کند که این نوع اضطراب در واقع می‌تواند در حفظ بقای فرد و حتی پیشرفت افراد در زمینه‌های مختلف نقش اساسی ایفا کند.

نشانه‌های اضطراب را بشناسیم

هنگامی که فرد دچار اضطراب می‌شود، تغییرات متعددی در هورمون‌های بدن رخ می‌دهد که مهم‌ترین این تغییرات، افزایش هورمون کورتیزول و سایر هورمون‌ها است، این هورمون در پاسخ به استرس ترشح می‌شود و به صورت بروز علائم جسمی مانند افزایش ضربان قلب، افزایش فشارخون و حتی آسیب به سیستم ایمنی در فرد نمایان می‌شود.

این تغییرات هورمونی در دراز مدت می‌تواند بر کیفیت خواب، خلق و خو، اشتها و عملکرد شناختی تاثیر منفی گذاشته و عملکرد مغز را مختل کند. پاسخ هر فرد به استرس متفاوت است؛ افراد مختلف ممکن است علائم متفاوتی بروز دهند اما به‌طور کلی، اضطراب با علائمی از جمله تعریق، سردرد، تپش قلب، تنگی نفس، بیقراری، حملات اضطرابی ناگهانی و مکرر ظاهر شود و فرد به‌طور مداوم نگران تکرار این حملات باشد.

ترس از حضور در مکان‌های شلوغ و موقعیت‌های اجتماعی مختلف، ترس از مکان‌های بسته، ترس از یک شی خاص و حتی نگرانی غیر قابل کنترل در برابر بسیاری از موقعیت‌ها از نشانه‌های بارز اختلالات اضطرابی هستند که نیاز به انجام مداخلات درمانی دارد.

شیوع اضطراب در زنان بالاتر از مردان است

شیوع اضطراب در زنان نسبت به مردان بالاتر است که این تفاوت می‌تواند نتیجه ترکیبی از عوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعی زنان در مقایسه با مردان باشد.

در تشخیص اختلالات اضطرابی، گام نخست، رد علل زمینه‌ای جسمی است. این امر نیازمند ارزیابی‌های بالینی توسط روان‌پزشک برای بررسی سیستم قلبی عروقی، تنفسی و اختلالات تیروئیدی است. پس از رد علل جسمی، رویکرد درمانی با در نظر گرفتن شدت و نوع اختلال اضطرابی صورت می‌گیرد که این رویکرد ترکیبی از مداخلات دارویی و غیر دارویی است.

خوددرمانی در کنترل و درمان اختلالات اضطرابی باعث تشدید علائم اضطراب می‌شود

گاهی افراد برای کنترل اضطراب، خودسرانه اقدام به مصرف دارو می‌کنند که این موضوع می‌تواند باعث عوارض ناخواسته دارویی و یا تشدید علائم اضطرابی شود.

مداخلات غیر دارویی شامل درمان شناختی رفتاری CBT، روان درمانی، درمان مواجهه‌ای، آموزش‌های بین فردی و خانواده محور است برشمرد؛ در انتخاب نوع درمان، فاکتورهای مختلفی از جمله شدت و مزمن بودن بیماری، وجود یک یا چند بیماری روان‌پزشکی و پزشکی همزمان، تاریخچه قبلی و سابقه خانوادگی، انگیزه بیمار برای تغییر رفتار و افکار در نظر گرفته می‌شود.

انتهای پیام