به گزارش ایسنا، محمد حسام رفیعی - عضو هیات علمی موسسه عالی آموزشی پژوهشی طب انتقال خون گفت: پلاکت‌ها، اجزای کوچکی در خون هستند که وظیفه اصلی آنها ایجاد لخته و بند آوردن خونریزی است. تصور کنید یک برش کوچک روی دستتان ایجاد شود، این پلاکت‌ها هستند که به سرعت به محل آسیب می‌چسبند و مانند یک پانسمان طبیعی، باعث توقف خونریزی می‌شوند.

عضو هیات علمی موسسه در این باره توضیح داد: دریافت پلاکت سالم از اهداکنندگان داوطلب، برای بیمارانی که پلاکت کافی در بدن خود نمی‌سازند یا پلاکت‌هایشان عملکرد درستی ندارد و همواره نیاز به این فراورده دارند، حیاتی است.

وی بیماران تحت شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی (مانند بیماران سرطانی) و بیماران مبتلا به لوسمی (سرطان خون) را از جمله این بیماران دانست و افزود: افراد دارای بیماری‌های خونی مثل آپلاستیک، بیمارانی که جراحی‌های بزرگ (مانند جراحی قلب یا پیوند عضو) انجام می‌دهند و مصدومان تصادفات با خونریزی‌های شدید در دسته نیازمندان به پلاکت قرار می‌گیرند.

این عضو هیأت علمی توضیح داد: وابستگی حیاتی این بیماران به پلاکت از یک سو و عمر 3 تا 5 روزه پلاکت از سوی دیگر، تهیه مستمر این هدیه نجات بخش را ضروری می‌سازد. 

به گفته او، اهدای پلاکت هم به صورت منفرد ( تک دهنده) و از طریق دستگاه فرزیس امکان پذیر است و هم از خون کامل (پلاکت رندوم) که پس از مراحل فراورده‌گیری جدا و به مصرف بیماران می‌رسد. اما آنچه از همه مهمتر است استمرار در اهدای این ماده حیاتی است زیرا عمر کم این فراورده، نگهداری آن را غیر ممکن می‌سازد. 

بنابر اعلام روابط عمومی سازمان انتقال خون، رفیعی تاکید کرد: اهدا کنندگان در صورتی که می‌خواهند تنها پلاکت خود را هدیه کنند، می‌توانند هنگام مراجعه به مراکز اهدای خون اعلام کنند تا برای اهدای این ماده نجات بخش راهنمایی شوند.

انتهای پیام