به گزاری ایسنا، احتمالا بارها عکس «سالوادور دالی» را دیده‌اید، اما چیز زیادی از زندگی شخصی و پشت صحنه ذهن خلاقش نمی‌دانید. اما زندگی این نابغه سوررئال و خالق شاهکار نقاشی «تداوم حافظه» مملو از لحظات هیجان‌انگیز است.

او با نام «سالوادور فلیپه ژاسینتو دالی دومنک» (Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech) در ۱۱ می سال ۱۹۰۴ در اسپانیا متولد شد. در سال ۱۹۲۹ به پاریس سفر کرد و به گروه سوررئالیست‌ها پیوست. این هنرمند جوان پس از اخراج از مدرسه هنر به دلیل خودداری از نشستن برای امتحانات نهایی‌اش، به پاریس سفر کرد و در آن جا با بُت هنری خود، یعنی «پابلو پیکاسو» ملاقات کرد و با «خوان میرو»، هنرمند کاتالان هم‌وطن خود، دوست شد. این «میرو» بود که نخستین بار «دالی»‌ را به «آندره برتون»، بنیانگذار سوررئالیسم، معرفی کرد. «دالی» مجذوب تمرکز گروه سوررئالیست‌ها به ناخودآگاه و تمایلشان به خلق اثر هنری که برگرفته از جهان رؤیا بود، شد.

آثار او به‌شدت تحت تأثیر نظریات «زیگموند فروید» در مورد روانکاوی بود. این هنرمند به‌عنوان دانشجوی هنر در مادرید در اوایل دهه ۱۹۲۰، کتاب «تعبیر خواب» نوشته «فروید» را خواند، و این اثر علاقه او را به ایده‌های خودتعبیری به عنوان یک ابزار خلاقانه برانگیخت. «دالی» سرانجام در لندن در سال ۱۹۳۸ با فروید ملاقات کرد و درنهایت این فرصت را پیدا کرد که از آن روانکاو مشهور اتریشی طرحی بکشد.

«سالوادور  دالی»‌ معروف‌ترین نقاشی خود یعنی «تداوم حافظه» را وقتی ۲۷ساله بود خلق کرد. چشم‌انداز این نقاشی از  زمین‌های دماغه کروز و کوه پانی نزدیک به آن برگرفته شده بود. برخی مورخان این فرضیه را مطرح کرده‌اند که ساعت‌های ذوب‌شده این نقاشی از نظریه «نسبیت عام» آلبرت اینشتین الهام گرفته شده بودند، اگرچه دالی این ارتباط را رد کرد، در عوض خاطره پنیر کاممبر را ذکر کرد که دیده بود در آفتاب آب می‌شود. این نقاشی به‌طور ناشناس به موزه هنر مدرن، نیویورک اهدا شد، جایی که همچنان نقطه برجسته مجموعه باقی مانده است.

آنچه در ادامه تماشا می‌کنید بخشی از مصاحبه‌ای است که در جریان سفر «سالوادور دالی» در سال ۱۹۵۸ به ایالات متحده آمریکا با «مایک والاس» انجام شده است.

انتهای پیام