به گزارش ایسنا، چندین نفر از محققان ایرانی در گفتگو با نیچر گفتهاند که بمباران زیرساختهای غیرنظامی ایران به دانشگاهها آسیب رسانده و هزاران کتاب و نسخه خطی را نابود کرده است.
نشریه نیچر با استناد به دادههای آماری جمعیت هلال احمر ایران، نوشت: بمبهایی که ایالات متحده و اسرائیل از زمان آغاز جنگ در روز ۲۸ فوریه بر ایران انداختهاند، به حدود ۳۰ دانشگاه آسیب رسانده است. بیش از ۱۴۰۰ محقق بینالمللی در نامهای سرگشاده به مقامات سازمان ملل و دولتهای طرفین درگیری، بیانیهای را امضا کردهاند که بمباران زیرساختهای دانشگاهی، بهداشتی و تحقیقاتی غیرنظامی را محکوم میکند.
نیچر به اعلام اسامی چندین مورد از موسسات آسیب دیده پرداخت و نوشت: موسسات آسیبدیده شامل دانشگاه صنعتی شریف در تهران که یک مؤسسه پیشرو فناوری است و انستیتو پاستور ایران که آن هم در تهران است و بیش از یک قرن پیش برای تحقیق در مورد داروها و واکسنها تاسیس شده است، بود. سخنگوی کاخ سفید و نماینده ارتش اسرائیل به طور جداگانه به نیچر گفتند که آنها زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار نمیدهند، با این حال، توضیح ندادند که چرا این نهادهای نام برده شده بمباران شدهاند.
عبیده جعفری، فیزیکدان سازمان پژوهشهای هستهای اروپا (سرن) : سردبیران و داوران مجلات، لطفا صبور باشید
به گفته عبیده جعفری، فیزیکدان ذرات دانشگاه صنعتی اصفهان، این دانشگاه در مرکز ایران در اواخر ماه مارس (اوایل تا اواسط ماه فروردین) دو بار مورد حمله قرار گرفت. او که معاون سرپرست گروه در برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC) در آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا در ژنو، سوئیس نیز هست و بر روی آشکارساز ذرات سیملوله فشرده میون (CMS) کار میکند، میگوید که قطعی اینترنت در سراسر کشور نیز مانع از دسترسی گروهش به دادههای سرن شده است. گروه او همچنان به تلاش برای کار ادامه میدهد، اما کار دشوار است؛ «زیرا دانشجویان در وضعیت روحی خوبی نبودند. اکثر آنها نگران بمباران شهر بودند».
عبیده جعفری پیامی برای جامعه بینالمللی انتشار مقالات علمی دارد. او میگوید که سردبیران و داوران مجلات باید درک کنند که این وضعیت امکان پاسخ سریع را فراهم نمیکند و دانشمندان ایرانی ممکن است در انتشار یافتههای خود عقب مانده باشند.
حامد بیکران بهشت، متخصص اخلاق پژوهشی: محققان قادر به تمرکز روی کار نیستند
حامد بیکران بهشت، محقق اخلاق علمی در موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور در تهران، اینکه کشوری مورد حمله قرار گرفته و مردم بیگناه خانههای خود را از دست میدهند، دلخراش توصیف کرده است.
او میگوید محققان برای رفتن به دانشگاه احساس ناامنی میکنند و قادر به تمرکز روی کار نیستند. همچنین، به دلیل قطعی اینترنت، ارتباطش با همکارش در خارج از ایران قطع شده و روند بررسی مقالهای را که با این نویسنده همکار به یک مجله بینالمللی ارسال کرده بود، نمیتواند دنبال کند. اکنون، او نگران مشکلات بلندمدت علم در ایران است. او میگوید هزینه بازسازی پس از جنگ به این معنی است که «چالشهای مالی که در انتظار ماست، احتمالا بر بودجههای تحقیقاتی تأثیر خواهد گذاشت».
علی گرجی، متخصص علوم اعصاب: جامعه علمی جهان باید صریحتر صحبت کند
به گفته علی گرجی، متخصص علوم اعصاب در دانشگاه مونستر آلمان، مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا در تهران در اول مارس، چند روز پس از آغاز جنگ، آسیب دید. گرجی که سرپرست دانشجویان دکترا در مرکز شفا است و مرتبا از آنجا بازدید میکند، میگوید بیمارستانهای اطراف نیز مورد حمله قرار گرفتند. با این حال، او میگوید که یک بانک بزرگ بافت مغز از این آسیب جان سالم به در برده است.
علی گرجی میگوید جامعه علمی جهان باید در برابر حملات به زیرساختهای تحقیقاتی، صریحتر صحبت کند. او میگوید: شما میتوانید یک ساختمان را بازسازی کنید. اما اگر حمله به دانشگاهها به امری عادی تبدیل شود، میتواند در هر جنگی در آینده نیز تکرار شود و این اتفاق بسیار مخربتر از حمله به یک ساختمان است.
ابراهیم آزادگان، فیلسوف: بیش از ۱۰۰۰ کتاب نابود شد
ابراهیم آزادگان، فیلسوف مستقر در دانشگاه صنعتی شریف، میگوید کتابخانهای از کتابهای جمعآوریشده در طول یک عمر کار دانشگاهی در یک لحظه نابود شد. او میگوید وقتی دانشگاه در ۶ آوریل مورد اصابت بمب قرار گرفت، صبح روز بعد با عجله به دانشگاه رفت و دید که دفتر کارش که حاوی بیش از ۱۰۰۰ کتاب بود، نابود شده است. او به نیچر گفته است: آثاری که با آنها زندگی کرده بودم، بزرگ شده بودم، دوستشان داشتم و برایم گرامی بودند، در یک لحظه از بین رفتند.
او میگوید: یادداشتها، ایدهها، دستنوشتهها، مقالات دانشجویان و پیشنویسهای کارهای ناتمام من همگی سوختند. فقط کسانی که واقعا عاشق کتابهایشان هستند، میتوانند این درد را درک کنند. اکنون، آزادگان از دفتری در دانشکده فیزیک استفاده میکند. او میگوید: من از خودم میپرسیدم که چگونه چنین حملهای میتواند به دانشکده فلسفه در یک دانشگاه غیرنظامی صورت گیرد. این یک عمل واقعا بیرحمانه و قساوتآمیز بود.
امیرطاها طائبی، مهندس زیستی: دانشگاه محل تحصیلم مورد حمله قرار گرفت
امیرطاها طائبی که بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ در دانشگاه صنعتی شریف در رشته مهندسی مکانیک تحصیل کرده است، میگوید: نمیتوانم بیان کنم که چقدر از دیدن حمله به دانشگاه محل تحصیلم ناراحتم. طائبی که اکنون یک مهندس زیستی در دانشگاه لیهای در بتلهمم ایالت پنسیلوانیا است میگوید که حمله به ساختمان فناوری اطلاعات، همه چیز را از دسترسی به ایمیل برای کارکنان و دانشجویان گرفته تا مخازن داده و زیرساختهای محاسبات با کارایی بالا، از کار انداخته است.
طائبی میگوید دانشگاه صنعتی شریف «یک محیط دانشگاهی با کیفیت بسیار بالا» ارائه میدهد و نمیتواند هدف مشروعی برای حملات باشد. او همچنین به حضور افراد بیگناه در این مکانها حتی در ساعات غیر اداری اشاره میکند و میگوید: افرادی هستند که برای تکمیل کار خود شب را در آزمایشگاهها یا ساختمانها میمانند. من وقتی دانشجوی دکترا بودم، بارها شب را در آزمایشگاه میماندم.
انتهای پیام
