به گزارش ایسنا، در ماه مارس مهندسان مرکز پیشرانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا یک آزمایش کامل را بر روی پروانهای که میتواند برای به پرواز در آوردن پهپادها به کار بگیرد، به انجام رساند و این پروانه آزمایشی را با چنان سرعتی به چرخش در آورد که از سرعت یک ماخ که معادل سرعت نور است نیز عبور کرد. در حالی که سرعت صوت در زمین معادل ۱۲۲۳ کیلومتر در ساعت است، سرعت صوت در مریخ به دلیل چگالی جوی منحصر به فرد و دمای انجماد این سیاره به تنها ۸۶۹ کیلومتر در ساعت کاهش مییابد.
به نقل از اسپیس، در مجموع ۱۳۷ آزمایش در داخل یک محفظه پیشرفته انجام شد که میتواند جو مریخ را با جایگزینی هوا با غلظت کم دی اکسید کربن شبیهسازی کند. این کار دادههای ارزشمندی را در اختیار ناسا قرار داد که به گفته مهندسان میتواند قابلیت بلند شدن وسیله نقلیه را تا ۳۰ درصد افزایش دهد و به بالگردهای مریخی آینده اجازه دهد تا ابزارهای علمی سنگینتر و باتریهای بزرگتر را در فواصل طولانیتری حمل کنند.
با تکیه بر میراث بالگرد «نبوغ» که پرواز را در سال ۲۰۲۱ بر روی مریخ نشان داد، پروژه جدید «اسکایفال» ناسا نشان دهنده تغییر از نمایشهای فناوری صرف به اکتشافات علمی کاربردی است.
این هوانوردهای نسل جدید به حسگرها و ابزارهای تخصصی برای جمعآوری دادههای حیاتی در ارتفاعات پایین مجهز خواهند شد. این ناوگان، پشتیبانی ضروری را برای ماموریتهای رباتیک و سفرهای انسانی آینده به سیاره سرخ فراهم خواهد کرد.
مهندسان برای تولید نیروی بالابری کافی در جو فوق نازک مریخ که تنها یک درصد چگالی جو زمین را دارد، باید ملخهها را با سرعت نزدیک به مافوق صوت بچرخانند.
بالگردهای زمینی، مولکولهای هوای زیادی برای ایجاد نیروی رانش در سرعتهای پایینتر دارند، اما هواپیماهای مریخی باید به سمت لبه صوتی حرکت کنند تا در هوا بمانند.
برای مدیریت این خطر، تیم توسعه بالگرد «نبوغ» سرعت چرخش را روی ۲۷۰۰ دور در دقیقه محدود کرد و یک حائل ایمنی را برای جلوگیری از فیزیک غیرقابل پیشبینی دیوار صوتی و تلاطم احتمالی ناشی از گرد و غبارهای مریخی حفظ کرد.
این بالگرد کوچک بسیار فراتر از انتظارات مدیران ماموریت پیش رفت و در مجموع ۷۲ پرواز را در طول تقریباً سه سال انجام داد.
اکنون این آزمایشهای موفقیتآمیز به دسته جدیدی از وسایل نقلیه اکتشافی مریخ اشاره دارند که قادر به حمل ابزارها بر روی سطوحی هستند که مریخنوردها ممکن است برای رسیدن به آن مشکل داشته باشند و مدارگردها ممکن است برای مطالعه آن مناطق از سطح فاصله زیادی داشته باشند.
انتهای پیام
