جواد قناعتی در گفتوگو با ایسنا ضمن گرامیداشت فرا رسیدن سالروز شهادت آیتالله رئیسی و شهدای خدمت گفت: در سالگرد دوم شهادت آیتالله رئیسی و شهدای خدمت، میتوان عملکرد دولت ایشان را از زاویه «دیپلماسی فعال»، «تمرکز بر همسایگان» و «کاهش وابستگی به مسیرهای سنتی سیاست خارجی» بررسی کرد. در این چارچوب، میتوان گفت که سیاست خارجی آن دولت توانست ظرفیتهایی بسیار خوبی برای تابآوری و مدیریت فشارهای خارجی ایجاد کند.
وی افزود: در دومین سالگرد شهادت آیتالله رئیسی و جمعی از یاران صدیق و خستگیناپذیر ایشان، درنگ بر یک حقیقت، نه از سر احساس صرف، بلکه از منظر تحلیل تاریخی و سیاسی، ضرورتی انکارناپذیر است و آن حقیقت، جایگاه «خدمت» در منظومه حکمرانی و جایگاه «دیپلماسی» در ساخت قدرت ملی است.
قناعتی با بیان اینکه شهادت، در فرهنگ این سرزمین، پایان یک مسیر نیست؛ آغاز خوانشی تازه از یک میراث است، گفت: از این منظر، آیتالله رئیسی و شهدای خدمت، صرفاً نامهایی بر صفحه تاریخ نیستند، بلکه نمایندگان یک منش، یک سبک مدیریت و یک فهم خاص از مسئولیتاند؛ فهمی که در آن، قدرت نه برای نمایش، بلکه برای گرهگشایی معنا مییابد و دیپلماسی نه برای تعارف، بلکه برای تأمین منافع ملت و صیانت از عزت کشور.
مدیرکل اسبق سیاسی، انتخابات و تقسیمات کشوری استانداری فارس ادامه داد: اگر بخواهیم عملکرد دولت ایشان را در حوزه سیاست خارجی تحلیل کنیم، باید به یک نکته بنیادین توجه کنیم: آن دولت در شرایطی مسئولیت را بر عهده گرفت که منطقه و جهان، در وضعیت بیثبات، پرتنش و آکنده از رقابتهای سخت بود.
کنشگری فعال دولت شهید رئیسی در سیاست خارجی
وی بیان کرد: در چنین فضایی، رویکرد سیاست خارجی دولت، بیش از آنکه متکی بر انفعال باشد، بر «کنشگری فعال» استوار شد؛ کنشگری که در آن، همسایگان در اولویت قرار گرفتند، مسیرهای ارتباطی متنوع شد و دیپلماسی اقتصادی در کنار دیپلماسی سیاسی، جایگاه روشنتری پیدا کرد.
قناعتی تصریح کرد: آنچه از آن با عنوان «دیپلماسی مقاومت» یاد میشود، در واقع نوعی راهبرد ملی است که میکوشد میان آرمان و واقعیت، میان عزت و مصلحت و میان استقلال و تعامل، توازن برقرار کند. در این چارچوب، مقاومت به معنای انزوا نیست، بلکه به معنای ایستادگی هوشمندانه در برابر فشار و در عین حال، گشودن درهای گفتوگو و همکاری بر پایه احترام متقابل است. این نگاه، در عمل میتواند به افزایش قدرت مانور کشور، کاهش هزینههای تحمیلشده از بیرون و تقویت پیوندهای منطقهای بینجامد.
این مدرس دانشگاه اظهار کرد: در شرایطی که بسیاری از کشورها برای عبور از بحرانهای بینالمللی ناگزیر از اتکا به ائتلافها و پیوندهای شکنندهاند، جمهوری اسلامی ایران در این دوره کوشید از ظرفیتهای بومی، منطقهای و تمدنی خود بهره بگیرد. این همان نقطهای است که دیپلماسی، از یک ابزار اجرایی صرف، به بخشی از معماری قدرت ملی تبدیل میشود. در چنین معماریای، روابط با همسایگان، جایگاهی فراتر از مناسبات عادی پیدا میکند و به رکن امنیت، اقتصاد، و ثبات بدل میشود.
رمز پیروزی در ابتکار عمل و دیپلماسی فعال نهفته است
به گفته وی، از همین منظر است که برخی تحلیلگران معتقدند تجربه آن دولت، در بستر «جنگ تحمیلی سوم» یا همان فشارهای چندلایه و ترکیبی علیه ایران، نشان داد که رمز پیروزی، نه در واکنشهای مقطعی، بلکه در ترکیب هوشمندانه ایستادگی، ابتکار عمل و دیپلماسی فعال نهفته است. این پیروزی، اگرچه ممکن است در میدانهای نظامی، اقتصادی یا رسانهای جلوههای متفاوتی داشته باشد، اما ریشهی آن در انسجام داخلی، اعتماد به ظرفیتهای ملی و مدیریت صحنهی خارجی است.
وی در ادامه اضافه کرد: البته باید منصف بود و گفت که هیچ دورهای از حکمرانی، خالی از چالش و نقد نیست.، اما در ارزیابی تاریخی، آنچه اهمیت دارد، جهتگیری کلی و منطق حاکم بر تصمیمهاست. منطق دولت آیتالله رئیسی، در خوانش بسیاری از ناظران، منطق «بازگشت به مردم، توجه به همسایگان، و پیوند میان خدمت و اقتدار» بود. همین پیوند است که به شخصیت او و همراهانش، رنگی از صمیمیت، صلابت و صداقت بخشید.
قناعتی گفت: اکنون در دومین سالگرد شهادت ایشان و شهدای خدمت، شاید بهترین ادای احترام آن باشد که میراثشان را نه فقط در قالب سوگواری، بلکه در قالب فهم و ادامه راه بازخوانی کنیم. راهی که در آن، خدمت به مردم، عزت ملی و دیپلماسی مقتدرانه، سه ضلع یک مثلثاند؛ مثلثی که میتواند در بزنگاههای سخت، کشور را از تلاطم عبور دهد و افقهای تازهای پیشروی ملت بگشاید.
این مدرس دانشگاه در پایان تصریح کرد: در یک جمله، اگر بخواهیم عصاره این تجربه را بیان کنیم، باید گفت قدرت واقعی آنجاست که دیپلماسی، در خدمت عزت باشد؛ و عزت، در خدمت امنیت و رفاه مردم.
انتهای پیام
