به گزارش ایسنا، موضوع گارانتی خودرو و شرایط ابطال آن سالها است که میان خودروسازان، شبکه خدمات پس از فروش و مالکان خودروها مورد بحث است. خریداران انتظار دارند در مدت مشخصی، نقصهای ناشی از تولید یا مونتاژ بدون دریافت هزینه برطرف شود، اما در عمل برخی تغییرات پس از تحویل خودرو میتواند از سوی شرکتها به عنوان دلیلی برای محدود شدن یا ابطال گارانتی تلقی شود.
برای مثال، استفاده از قطعات غیراستاندارد، دستکاری در سیستمهای فنی یا سیمکشی و نصب تجهیزات خارج از شبکه مجاز از مواردی است که معمولا در قراردادهای گارانتی به عنوان عامل لغو ضمانتنامه ذکر میشود.
در عین حال تغییراتی مانند تعویض رینگ و لاستیک، شیشه دودی یا نصب سیستم صوتی و دزدگیر نیز گاهی میان مالکان خودرو و نمایندگیها محل اختلاف است.
برخی کارشناسان معتقدند اگر تغییری در خودرو انجام شده باشد، منطقیتر آن است که تنها گارانتی بخش مرتبط با همان تغییر محدود شود، نه کل خودرو؛ موضوعی که همچنان در تقاطع ملاحظات فنی، حقوق مصرفکننده و منافع اقتصادی شرکتهای خودروساز قرار دارد.
در این رابطه، نادر وهابآقایی - کارشناس خودرویی در حوزه خدمات پس از فروش - در گفتوگو با ایسنا، معتقد است: با وجود مسائل و چالشهایی که در مورد گارانتی خودرو و ابطال آن به علت تغییرات مالک در خودرو، وجود دارد، اما بعید است که نسبت به برخی از موارد حساسیت وجود داشته باشد؛ معمولا بسیاری از این تغییرات حساسیت خاصی ندارند. اما در مواردی مانند نصب کفپوش یا سیستم صوتی و دزدگیر و موارد مشابه، حساسیتهایی مطرح میشود که البته هم منطق علمی و هم منطق تجاری، پشت آنها وجود دارد.
وی ادامه داد: منطق علمی این است که وقتی سیستم صوتی خودرو باز میشود، معمولا نیاز است که به سیمکشی خودرو دست زده که در بسیاری از موارد، افراد یا مجموعههایی که کار نصب سیستمهای صوتی انجام میدهند، شناخت کافی از سیستمهای برقی خودرو ندارند و همین موضوع ممکن است در برخی شرایط باعث سوختن مدارهای برقی و ایجاد آسیبهای جدی به شبکه برق خودرو شود.
بشتر بخوانید: تغییراتی که گارانتی خودرو را باطل میکند/ مالکان مراقب چه چیزهایی باشند؟
این کارشناس خدمات پس از فروش افزود: بنابراین اگر این کار خارج از شبکه نمایندگی انجام شود، شرکت خودروساز نمیتواند مسئولیت پیامدهای احتمالی آن را بپذیرد. مواردی هم وجود دارد که سیمکشی انجامشده توسط افراد غیرمتخصص باعث اتصالی در ECU شده و ECU خودرو سوخته است و در طرف دیگر خودروساز نیز نمیتواند تمام افرادی را که نصب یا تعمیر سیستمهای صوتی را انجام میدهند، ارزیابی و تایید صلاحیت کند؛ چراکه تعداد آنها زیاد است؛ بنابراین استانداردی تعیین میکنند و میگویند اگر قرار است چنین کاری انجام شود، باید در نمایندگی رسمی صورت بگیرد.
در بسیاری از موارد، افراد یا مجموعههایی که کار نصب سیستمهای صوتی انجام میدهند، شناخت کافی از سیستمهای برقی خودرو ندارند و همین موضوع ممکن است در برخی شرایط باعث سوختن مدارهای برقی و ایجاد آسیبهای جدی به شبکه برق خودرو شود.
وهابآقایی خاطرنشان کرد: در مورد لاستیک نیز همین مسئله وجود دارد. زمانی که لاستیکهایی غیر از استاندارد کارخانه روی خودرو نصب میشود، (مثلا لاستیکهایی با سایز بزرگتر)، این موضوع میتواند به سیستم جلوبندی خودرو آسیب وارد کند. شاید از نگاه مشتری هیچ اتفاقی رخ ندهد، اما واقعیت این است که وقتی ابعاد لاستیک از استاندارد خارج باشد، ضربههای متوالی به سیستم جلوبندی وارد و باعث آسیب میشود که این موضوع خود برای خودروساز هزینه ایجاد میکند؛ چراکه مشتری ممکن است در دوره گارانتی مدعی شود که خودرو دچار ایراد شده؛ به همین دلیل، خودروساز حاضر نیست این ریسکها را بپذیرد.
وی با اشاره به مورد کفپوش و انتقادات در زمینه ابطال گارانتی در این زمینه تصریح کرد: در مورد کفپوشها نیز منطق فنی وجود دارد؛ ممکن است به نظر برسد نصب کفپوش مسئله خاصی ایجاد نمیکند؛ اما کفپوش راننده (نه کفپوش عقب)، به دلیل اینکه ارتفاع پای راننده را تغییر میدهد، میتواند فاصله استاندارد پای راننده با پدالها را کاهش داده و حتی موجب گیر کردن پدال گاز یا ترمز شود.
این کارشناس خودرو و خدمات پس از فروش تاکید کرد: حتی مواردی گزارش شده که پدال گاز به کفپوش گیر کرده و تصادف رخ داده است و شخصا چنین موردی را مشاهده کردهام؛ به همین دلیل شرکتها تاکید میکنند که اگر قرار است کفپوش نصب شود، باید از کفپوشهای استاندارد معرفیشده توسط شرکت استفاده شود.
وهابآقایی گفت: بنابراین برای بیشتر این موارد، منطقهای مشخصی وجود دارد. اما از طرفی دیگر، شرکتهای خودروسازی نیز تمایل دارند مشتری در شبکه نمایندگی حضور و ارائه خدمات و انجام کارها در همان شبکه رخ دهد تا اکوسیستم نمایندگیها فعال و درآمد آنها تامین شود که این مسئله جنبه تجاری موضوع است.
برای بیشتر این موارد، منطقهای مشخصی وجود دارد. اما از طرفی دیگر، شرکتهای خودروسازی نیز تمایل دارند مشتری در شبکه نمایندگی حضور و ارائه خدمات و انجام کارها در همان شبکه رخ دهد تا اکوسیستم نمایندگیها فعال و درآمد آنها تامین شود که این مسئله جنبه تجاری موضوع است.
وی با اشاره به چالشهای مربوط به بازار افتر مارکت و خدمات پس از فروش در صنعت خودروسازی و شبکه خمدات پس از فروش در ایران گفت: واقعیت این است که مدتهاست از صنعت خودرو بینالمللی دور افتادهایم. از یک طرف، شرکتهای خودروسازی داخلی معمولا انتقادپذیر نیستند و مسئله دیگر این است که با تکیه بر تلاش فردی و داخلی، خودروسازی را پیش میبریم و سالهاست ارتباطی با شرکتهای بینالمللی نداریم.
این کارشناس حوزه خدمات پس از فروش خاطرنشان کرد: برای مثال، ایرانخودرو مدتهاست که با پژو همکاری نمیکند و هیچ شریک خارجی وجود ندارد تا انتقال دانش صورت بگیرد. بنابراین برخی استانداردهایی که وضع میشود، هیچ وجه عقلانی و پشتوانه علمی ندارند و صرفا برای این است که خدمات در تعمیرگاه خود شرکت انجام شود.
وهابآقایی اظهار کرد: حتی پیشبینی میشود که در صورت عدم مدیریت موضوع و توجه جدی به صنعت خودرو، مشکلات بیشتری نیز رخ دهد و بسیاری از قطعهسازان داخلی امروز عملا کار نمیکنند و برخی از قطعات تولید داخل، استانداردهای بینالمللی یکسان ندارند. شاید اگر ما برخی از قطعات را از خارج تهیه میکردیم، امروز این مشکلات کمتر بود.
وی در پایان تاکید کرد: برای مثال در چین، بسیاری از شرکتها قطعهسازان مشترکی دارند به عبارتی یک قطعهساز برای چندین شرکت و برند مختلف قطعه یکسان تولید میکند و همین موضوع نقش بالایی در کاهش هزینه دارد؛ اما متاسفانه در ایران، هم تولید داخل محدود است و هم استانداردهای روز دنیا وجود ندارد. با این حال، اگر مدیریت ریسک توسط وزارتخانهها و خودروسازان درست اجرایی شود، با چالشها و مشکلات کمتری در این زمینه روبرو خواهیم بود.
انتهای پیام
