مهدی درویشی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: استفاده از نورپردازی درونی، رنگهای فیروزهای و نقوش اسلیمی مذهبی در المان شمعدانی همگی در جهت القای مفاهیمی همچون نور، امید، برکت و پیوند فرهنگی اعتقادی به کار گرفته شده است. این المان صرفاً یک سازه زیباشناسانه نیست بلکه واجد نقشی نمادین و هویتی است که ورود زائران به محدوده حرم را از نظر بصری و احساسی معنادار میکند.
این هنرمند مجسمهساز درباره جزئیات فنی و فرآیند ساخت این اثر، بیان کرد: از نظر ابعاد و متریال، ارتفاع کلی سازه حدود ۸ متر است و در قالب یک حجم عمودی چندبخشی طراحی شده است. اسکلت اصلی آن از سازه فلزی تقویتشده ساخته شده است تا پایداری لازم در برابر شرایط محیطی را داشته باشد. همچنین بدنه بیرونی و فرمهای حجمی نیز از پلکسیگلس شفاف تشکیل شده است که امکان عبور نور و ایجاد جلوههای بصری چشمگیر، بهویژه در شب را فراهم میکند.
وی افزود: نقشها با تکنیک ویترای «شیشهرنگی» اجرا شدهاند، تکنیکی که امکان شکلگیری طرحهای اسلیمی، ختایی، خوشنویسی و الگوهای برگرفته از معماری حرم را فراهم میسازد. رنگ غالب در این اثر، فیروزهای است که علاوه بر ارجاع به هنر حرم رضوی، هماهنگی مطلوبی با نور داخلی ایجاد میکند. در کنار آن، رنگهای سبز، زرد، آبی و عنابی نیز برای تقویت حس سنتی و روحانی بهکار رفتهاند. نورپردازی داخلی با شدت و پخش کنترلشده، سبب شدهاست که این المان هم در روز و هم بهویژه در شب بهخوبی دیده شود.
درویشی خاطرنشان کرد: فرآیند شکلگیری این اثر از ایده اولیه تا تکمیل نهایی، حدود چهار ماه به طول انجامیده است. این روند شامل ارائه کانسپت، ساخت مدل هنری، طراحی تزئینات و جانمایی، تهیه نقشههای اجرایی، ساخت و مونتاژ سازه فلزی متشکل از بیش از هزار قطعه، فرمدهی پلکسیها با قالب، نقاشی ویترای بر روی پلکسی، مونتاژ قطعات بر روی سازه فلزی، طراحی و اجرای نور، آمادهسازی پایه بتنی و در نهایت نصب سازهای حساس و شکننده با ارتفاع ۸ متر در میدان بسیج بوده است. بدیهی است این روند، حاصل تلاش شبانهروزی و پیگیرانه همکاران پروژه بوده است.
این هنرمند یادآور شد: ایده اولیه این کار نیز بر پایه جستجو برای ایجاد ارتباط میان نور، حرم مطهر و سازه محیطی شکل گرفت. پس از بررسی امکانهای مختلف و انجام چند نوبت اصلاحیه، با توجه به مختصات فرمی، بار معنایی، نشانهشناسی و ظرفیتهای نمادین شمعدان، این فرم برای طراحی انتخاب شد و مراحل اجرا بر همان اساس پیش رفت.
او درباره نقش هنرهای شهری در تقویت تابآوری اجتماعی و همدلی، توضیح داد: هنر شهری از مؤثرترین ابزارها برای تقویت ارتباطات اجتماعی در فضاهای عمومی است و حضور المانهای هنری، بهویژه آثاری که ریشه در فرهنگ، هویت و باورهای مشترک مردم دارند، میتواند به تقویت احساس تعلق، ایجاد تجربه جمعی، افزایش آرامش، کاهش تنش، تقویت امید و معنا در فضاهای شهری و گسترش گفتگو و تعامل اجتماعی منجر شود. از این رو، چنین آثاری علاوه بر جنبه زیباییشناسانه، نقشی جدی در ارتقای همدلی و تابآوری اجتماعی ایفا میکنند.
انتهای پیام
