زهرا طالقانی در گفتوگو با ایسنا، خوشبختی زوجین را مستلزم رعایت و کسب مهارتهای لازم در زندگی دانست و اظهار کرد: رضایت و خوشبختی زوجین در زندگی مشترک، مستلزم کسب مهارتهایی است که طرفین در رابطه زوجی باید همواره رعایت کرده و این مهارتها را در خود و رابطه زناشویی زنده نگه دارند.
این روانشناس در خصوص اهمیت مهارت مسئولیت پذیری گفت: از اهم مهارتهای کاربردی، مسئولیت پذیری است؛ مسئولیت پذیری کلید موفقیت رابطه زوجین و رمز تفاهم میان زندگی مشترک هر مرد و زن است؛ مسئولیت پذیری در ازدواج، در واقع راز یک پیوند موفق است، چرا که هر ازدواجی برای موفقیت نیازمند پایههای زندگی، یعنی عشق، محبت، اعتماد و تعهد است.
وی درخصوص اهمیت مسئولیت پذیری تصریح کرد: مسئولیت پذیری سبب شکوفایی رابطه بین زوجین شده و در نهایت، این رابطه امن و صمیمی سبب ایجاد یک پایگاه امن در بین زوجین میشود.
طالقانی افزود: پژوهشهای زیادی در این زمینه وجود دارد؛ در یکی از پژوهشها، به این نتیجه رسیدند که ۸۲ درصد از زوجهایی که هر دو مسئولیت پذیر بودند، رضایت زناشویی خودشان را، در مقیاس ۱ تا ۱۰، نمره ۸ یا حتی بالاتر از ۸ داده بودند.
این استاد دانشگاه در خصوص این پژوهش افزود: فقط ۴۵ درصد از زوجهایی که یکی از آنها یا هر دو طرف، مسئولیت پذیری پایینی داشتند به این رضایت زناشویی نمره ۸ یا بالاتر داده بودند؛ این امر نشان دهنده اهمیت مسئولیت پذیری هست.
وی مسئولیت پذیری را ماورای یک مفهوم دانست و گفت: مسئولیت پذیری فقط یک مفهوم نیست، بلکه یک عملی است که باید در ما نهادینه شود؛ این ویژگی از کودکی باید در ما ایجاد، برقرار و همراه ما رشد کرده تا آرام آرام در ما تثبیت و نهادینه شود تا در نهایت ما بتوانیم یک ازدواج مسئولانه را تجربه کنیم.
وی در خصوص مؤلفههای ازدواج مسئولانه افزود: ازدواج مسئولانه نیازمند ارتباط صریح و صادقانه است؛ ما باید در قبال اعمال و رفتار خود پاسخگو باشیم و مسئولیت اشتباهات خود را بپذیریم. هیچیک از ما نمیتوانیم ادعا کنیم مبرا از هر نقص، محدودیت و اشتباه هستیم.
این روانشناس بر ضرورت احترام به مرزهای یکدیگر تأکید کرد و گفت: یکی از نکات مهم در مسئولیتپذیری، احترام به تفاوتهای فردی و آگاهی از مرزهای همدیگر است. همچنین ما باید همواره همدلی را تمرین کنیم و در بروز مشکلات، خود را سهیم بدانیم و برای حل آنها پیشقدم شویم.
طالقانی ضمن تاکید بر اهمیت عمل به وعدههای ابتدای ازدواج گفت: یکی از موارد پرتکرار شکایت مراجعان، عمل نکردن به وعدههایی است که در ابتدای ازدواج به یکدیگر دادهاند. این تعهد و مسئولیتپذیری نسبت به وعدههای پیش از ازدواج، بخش مهمی از مسئولیتپذیری است و در جلب اعتماد و اطمینان همسر بسیار اثرگذار است. عمل به قولها و وعدهها باعث میشود که ما برای همسر خود یک پایگاه امن و مطمئن باشیم.
وی به پژوهشی در این زمینه اشاره کرد و افزود: مطالعهای نشان داده است که ۸۵ درصد از زوجهایی که در سالهای اول ازدواج به وعدهها و قولهای خود عمل کردهاند، پس از ۵ سال زندگی مشترک همچنان احساس رضایت و خوشبختی را در ازدواج خود داشتهاند.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: مسئولیتپذیری در رابطه زوجی باعث میشود همسرتان با صداقت و شفافیت بیشتری به شما نگاه کند و این زمینه را برای گفتگوهای نرم و سازنده فراهم میکند؛ گفتوگویی که به دور از قضاوت، سرزنش، تحقیر و توهین باشد و موجب افزایش درک متقابل و اعتماد به یکدیگر شود.
وی در خصوص ابعاد مسئولیتپذیری در زندگی مشترک گفت: ما انواع مختلفی از مسئولیتپذیری داریم؛ نخست، مسئولیتپذیری عاطفی است به این معنا که من در قبال احساسات و واکنشهای خود مسئول هستم و نمیتوانم تنها همسرم را به خاطر احساسات خود سرزنش کنم و لازم است از احساسات و هیجانات خود و همسرم آگاه باشم.
طالقانی افزود: دوم، مسئولیتپذیری مالی است؛ به معنای مشارکت و همفکری در مسائل مالی زندگی مشترک است. برای نهادینه شدن این نوع مسئولیتپذیری، باید در مسائل مالی صادق و شفاف باشیم و با یکدیگر برای ایجاد یک برنامه بودجهبندی مالی همکاری کنیم.
وی ادامه داد: سوم، مسئولیتپذیری شخصی است که به رشد و توسعه فردی در کنار زندگی مشترک مربوط میشود. من در عین اینکه در یک رابطه هستم، فردیتی مستقل دارم و باید علایق خود را پیگیری کنم، از سلامت جسمی و روانی خود مراقبت کنم و صرفاً برای برآورده شدن همه نیازهایم به همسرم اتکا نکنم.
این روانشناس به چهارمین بعد اشاره کرد و گفت: مسئولیتپذیری جنسی نیز در زندگی مشترک از اهمیت ویژهای برخوردار است. به معنای آگاهی از حد و مرزها و خطوط قرمز خود و همسر، رعایت آنها و احترام به خواستهها و محدودیتهای شریک جنسی و هر آنچه که سلامت روانی، اخلاقی و جنسی رابطه را به خطر میاندازد.
وی در خصوص نقش حمایت عاطفی همسران در بحرانها اظهار کرد: درک متقابل یعنی من احساسات و هیجانات طرف مقابل را درک کنم، بدانم درونش چه میگذرد و چه انتظاراتی از من دارد. وقتی آگاهی و اشراف به این موارد داشته باشم و بتوانم پایگاهی برای همسرم باشم، زمینه آرامش و حل بسیاری از مسائل فراهم میشود و زوجین به یکدیگر نزدیک، همراه و همسو میشوند.
طالقانی در خصوص نقش صبر و گذشت در عبور از بحرانهای زندگی گفت: این همان تابآوری است؛ اینکه بدانیم مشکلات وجود دارند و ما با توانمندیهای خود و همراهی همسفری که پشتیبان ماست، این مسیر را طی میکنیم. به جای رفتن به فاز درماندگی، با توکل به تواناییهای خود و باور به اینکه میتوانیم، صبر را پیشه میکنیم.
این استاد دانشگاه ضمن اشاره بر اهمیت نگاه و دیدگاه زوجین به زندگی مشترک اظهار کرد: نگاه ما به مسائل، راه حل را به دنبال دارد. من معمولاً از مراجعان خود میپرسم که ازدواج یا زندگی مشترک را به چه چیزی تشبیه میکنند. برخی آن را یک زمین مشترک میدانند؛ برخی یک تیم فوتبال که با هم میبرند یا میبازند؛ و برخی زندگی مشترک را به یک قایق تشبیه میکنند که اگر هر دو در یک جهت پارو بزنیم به ساحل آرامش و آرزوها میرسیم و اگر در جهت مخالف پارو بزنیم، غرق خواهیم شد.
وی افزود: در یک رابطه زوجی، وقتی حال رابطه خوب نیست، حال هیچکدام خوب نیست. اگر یک قدم برای بهبود رابطه بردارید، در درجه اول این قدم را برای خودتان برداشتهاید. این نگاه که، وقتی حال رابطه خوب باشد، حال تو خوب است، بسیار کمککننده است.
این روانشناس در خصوص مهارتهای لازم برای مقابله با بحرانهای زندگی گفت: زوجین باید بدانند که دشمن یکدیگر نیستند، بلکه دشمن مشترکی به نام نگاه منفی غلط دارند؛ برای بهبود رابطه باید مهارتهایی را کسب و رفتارهای مخرب را حذف کرد.
وی تصریح کرد: یکی از مهمترین عوامل ناسازگاری، سرزنش کردن، توهین و تحقیر است؛ اینها سم مهلک رابطه زوجی است. به جای سرزنش شریک زندگی، باید بر خود متمرکز شویم، اشتباهات خود را بپذیریم و سهم خود را در مشکلات پیشآمده پذیرا باشیم.
طالقانی بیان کرد: مسئولیتپذیری و گفتوگوی نرم و سازگارانه در رابطه زوجین معجزه میکند؛ زوجین باید بدانند هر مسئله و مشکلی که میانشان وجود دارد، ریشه در درون رابطه خودشان دارد و باید در همان رابطه به دنبال حل آن باشند.
انتهای پیام
