بسکتبال ایران در فصلی که تحت تأثیر اتفاقات مختلف از جمله توقف مسابقات و شرایط ویژه کشور قرار گرفت، فراز و نشیبهای زیادی را تجربه کرد. در این میان، حسین مکاریان پساز پشتسر گذاشتن دوران محرومیت و دوری از میادین، با پیراهن استقلال در رقابتهای غرب آسیا به میدان رفت.
حسین مکاریان، بازیکن اصفهانی تیم بسکتبال استقلال تهران در گفتوگو با ایسنا از شرایط حضورش در استقلال، وضعیت تیم ملی، آینده حرفهای خود و همچنین چالشهای بسکتبال اصفهان سخن گفته است که در ادامه میخوانید:
ابتدا در رابطه با شرایط خود و روند پیوستن به استقلال توضیح دهید. فصل گذشته برای شما چطور گذشت؟
متأسفانه بعد از پایان فصل قبل، با وجود اینکه از چند تیم ازجمله نفت آبادان و استقلال پیشنهاد داشتم، شرایطی برایم پیش آمد که باعث شد نتوانم فصل را از ابتدا آغاز کنم. یک عمل جراحی داشتم و مجبور بودم دارو مصرف کنم. متأسفانه یکی از داروها حاوی کورتون بود و من هم از این موضوع اطلاعی نداشتم. همین مسئله باعث شد با محرومیت مواجه شوم و نتوانم فصل عادی را شروع کنم.
البته با پیگیریهایی که انجام شد و حمایتهایی که از سوی فدراسیون، رییس فدراسیون، حامد حدادی و مهران شاهینطبع صورت گرفت، شرایط بهتر شد. باشگاه استقلال هم لطف داشت و با من صحبت کرد. قرار شد بعد از پایان محرومیتم به این تیم ملحق شوم، اما درست زمانی که محرومیتم به پایان رسید، شرایط جنگی پیش آمد و عملاً فرصت حضور در فصل عادی را از دست دادم. با این حال چون پیش از آن با استقلال تمرین کرده بودم و قراردادم نیز امضا شده بود، در مسابقات غرب آسیا به تیم اضافه شدم و توانستم برای استقلال به میدان بروم.
در مسابقات غرب آسیا چند بازی برای استقلال انجام دادید؟
در مجموع پنج مسابقه در این تورنمنت برای استقلال بازی کردم.
سطح مسابقات را چطور ارزیابی میکنید؟
بهنظرم سطح مسابقات خوب بود، هرچند خیلی بالا نبود. دلیلش هم این بود که تقریباً سه تا چهار ماه تمرینات تیمها و بازیکنان بهدلیل شرایط موجود تعطیل شده بود و بیشتر بازیکنان بهصورت انفرادی تمرین میکردند. ما هم با تمرینات محدود وارد مسابقات شدیم.
با این حال همین که مسابقات برگزار شد، اتفاق مثبتی بود. تیم ملی در آینده پنجرههای مهمی پیش رو دارد و بازیکنان نیاز دارند در شرایط مسابقه قرار بگیرند. از طرف دیگر جامعه ما روزهای سختی را پشتسر میگذارد و برگزاری مسابقات ورزشی میتواند تا حدی باعث ایجاد نشاط و امید در میان مردم شود. از کسانی که شرایط برگزاری این رقابتها را فراهم کردند، تشکر میکنم. همچنین برگزاری مسابقات به باشگاهها هم کمک کرد تا بتوانند بخشی از تعهدات مالی خود را انجام دهند. در مجموع فکر میکنم برگزاری این بازیها برای بسکتبال و بازیکنان مفید بود.
فصل گذشته نخستین سال حضور استقلال در لیگ برتر بسکتبال بود. نظرتان درباره ورود این باشگاه بزرگ به بسکتبال چیست؟
شخصاً همیشه دوست داشتم باشگاههای بزرگ وارد رشتههای مختلف شوند. استقلال سالها قبل در بسکتبال فعالیت داشت و حالا بعد از حدود ۴۰ سال دوباره به این رشته برگشته است. شاید بسیاری از هواداران استقلال شناخت تخصصی از بسکتبال نداشته باشند، اما همین حضور باعث میشود تعداد مخاطبان و بینندگان این رشته افزایش پیدا کند. استقلال امسال تیم خوبی تشکیل داد و حضور این باشگاه باعث شد توجه رسانهها و مردم به بسکتبال بیشتر شود. پخش زنده مسابقات، حضور تماشاگران در سالن و افزایش بازدیدها همه از نتایج حضور چنین باشگاههایی است.
اگر به گذشته برگردیم، در دهههای موفق بسکتبال ایران نیز اسپانسرهای بزرگ حضور داشتند، هزینههای خوبی انجام میشد و بازیکنان خارجی باکیفیتی به لیگ میآمدند. امیدوارم دوباره شرایطی فراهم شود که باشگاههایی مانند استقلال، نفت آبادان، ذوبآهن، سپاهان، فولاد و دیگر مجموعههای بزرگ وارد بسکتبال شوند و فدراسیون هم شرایط حضور اسپانسرها را تسهیل کند.
لیگ امسال نسبت به سالهای گذشته رقابت نزدیکتری داشت؛ دیدگاه شما چیست؟
دقیقاً همینطور است. برخلاف برخی سالها که قهرمانی تقریباً میان دو تیم مشخص بود، امسال چند تیم مدعی داشتیم؛ استقلال، شهرداری گرگان، کاله مازندران، نفت آبادان و چند تیم دیگر رقابت بسیار نزدیکی داشتند. حتی تیمهای پایین جدول هم برای مدعیان دردسرساز بودند.
تقریباً همه تیمها بازیکنان خارجی خوبی داشتند و بازیکنان داخلی هم بهتر در تیمها پخش شده بودند. چند بازیکن جدید و مستعد هم وارد لیگ شدند که عملکرد خوبی داشتند. اگر لیگ به طور کامل برگزار میشد، به نظرم یکی از بهترین فصلهای چند سال اخیر را شاهد بودیم. متأسفانه شرایط جنگی اجازه نداد لیگ طبق برنامه ادامه پیدا کند. امیدوارم سال آینده با حمایت بیشتر اسپانسرها، لیگ حتی از امسال هم جذابتر برگزار شود.
بازیکردن برای استقلال با توجه به حجم گسترده هواداران این باشگاه، چه نوع تجربهای برایتان بود؟
بازی در تیمهای بزرگ همیشه با فشار همراه است، چون انتظارات بسیار بالاست. استقلال یکی از بزرگترین باشگاههای ایران است و همین نام، مسئولیت زیادی روی دوش بازیکنان میگذارد. البته این فشار در کنار حمایت گسترده هواداران معنا پیدا میکند. وقتی چنین پشتوانهای داری، انگیزه بیشتری برای ارائه بهترین عملکردت خواهی داشت. من پیش از این هم در تیمهای بزرگی مانند ذوبآهن و نفت آبادان بازی کرده بودم، اما حضور در استقلال تجربه متفاوتی بود. برای من فصل اول حضور در استقلال تجربه بسیار خوبی بود و از هواداران این تیم بابت تمام حمایتهایشان تشکر میکنم.
برای فصل آینده با استقلال یا تیمهای دیگر مذاکرهای داشتهاید؟
فعلاً صحبت جدی انجام نشده است. یکی دو تیم به صورت غیررسمی صحبتهایی داشتهاند، اما هنوز برای نقلوانتقالات زود است. فکر میکنم بعد از پنجره تیم ملی و در یکی دو ماه آینده شرایط نقلوانتقالات جدیتر شود. امیدوارم بتوانم بهترین تصمیم را برای آیندهام بگیرم.
درباره تیم ملی و شرایط خودتان برای بازگشت به تیم ملی بگوئید.
فصل را کامل از دست دادم، اما در مسابقات غرب آسیا در کنار بازیکنان بزرگی مانند حامد حدادی و ارسلان کاظمی بازی کردم و بهنظرم عملکرد خوبی داشتم. اینکه به تیم ملی دعوت شوم یا نشوم، در نهایت به نظر کادر فنی بستگی دارد و من به تصمیمات آنها احترام میگذارم.
برای تیم ملی آرزوی موفقیت دارم. چه دعوت شوم و چه نشوم، همیشه موفقیت تیم ملی کشورم برایم مهم است. من هم تلاش خودم را بیشتر میکنم تا بتوانم دوباره به تیم ملی برگردم.
سابقه بازی در ذوبآهن را دارید. درباره شرایط فعلی بسکتبال اصفهان چه عقیدهای دارید؟
به نظر من بسکتبال اصفهان چند سالی است که شرایط خوبی ندارد. زمانی مسابقات پایه در سطح استان و شهرستانها به طور منظم برگزار میشد و همین موضوع باعث پرورش بازیکنان زیادی میشد که بعدها به لیگ برتر و تیم ملی میرسیدند. امروز آن روند کمرنگ شده است. از طرف دیگر باید از مدیرعامل گلنور تشکر کنم که تقریباً به تنهایی چراغ بسکتبال اصفهان را روشن نگه داشتهاند. امیدوارم مسئولان و افرادی که توانایی کمک دارند وارد عمل شوند تا دوباره باشگاههایی مانند سپاهان و ذوبآهن به بسکتبال بازگردند. ذوبآهن یکی از پرافتخارترین باشگاههای بسکتبال ایران بهشمار میرود، واقعاً ناراحتکننده است که چنین باشگاهی تیمی در سطح لیگ برتر نداشته باشد. بسکتبال اصفهان در سالهای اخیر بیشتر مصرفکننده بوده تا تولیدکننده بازیکن و این موضوع به ضعف در ردههای پایه برمیگردد و سالهاست که کار پایه منسجم در بسیاری از باشگاهها انجام نمیشود.
همه باید تلاش کنند اسپانسر جذب شود و شرایط برای بازگشت تیمهای بزرگ فراهم شود. امیدوارم دوباره روزهایی را ببینیم که ذوبآهن، فولاد ماهان و دیگر تیمهای بزرگ اصفهان در سطح اول بسکتبال کشور حضور داشته باشند.
صحبت پایانی؟
در این مدت حمایت رسانهها از من بسیار ارزشمند بود. امیدوارم پوشش رسانهای بسکتبال بیش از گذشته شود، زیرا هرچه این رشته بیشتر دیده شود، مخاطبان بیشتری جذب میکند و در نهایت به سود بسکتبال کشور خواهد بود. همچنین از خانوادهام، مربیانم، حامد حدادی و تمام کسانی که در این یک سال سخت کنارم بودند تشکر میکنم.
انتهای پیام
